Oi Va Voi: De hartslag van het kosmopolitische Londen

(tijd-cultuur) - Oi Va Voi is een curieus product van de multiculturele Londense undergroundscene. Met een mix van dansvloergeluiden en folk met veelal Oost-Europese invloeden, kende het gezelschap al succes op het festivalpodium van Dranouter. Aanstaande maandag ligt hun eerste cd in de winkel.

In Oost-Europa bestaat de uitdrukking echt: 'Oi Va Voi'. Maar wat ze exact betekent kunnen de bandleden zich niet voor de geest halen. In Londen werd de betekenis alleszins verbasterd tot 'verbazingwekkend'. Precies wat er in je hoofd omgaat bij het beluisteren van 'Laughter Through Tears', dat ondanks de soms bizarre mix van stijlen en inspiraties bijzonder coherent klinkt. In eerste instantie valt de eigengereide line-up op. Naast een trompettist (Lemez Lovaz), een klarinettist (Steve Levi) en een violiste, die sporadisch ook accordeon speelt en in haar vrije tijd drum-'n-bass-dj is (Sophie Solomon), bestaat die immers uit een reguliere rockbezetting, met Nik Ammar op gitaar, Leo Bryant op bas en Josh Breslaw op drums.

De sound van deze Britten (met joodse roots) zit diepgeworteld in het multiculturele, urbane Londen. Hun studio bevindt zich niet voor niets op Walworth Road - ten zuiden van de Theems in de buurt van het metrostation Elephant & Castle. Op de lokale markt snoven ze tijdens de opnames aroma's op uit alle hoeken van de wereld. Solomon: 'Onze folkmuziek, want dat blijft het, meet de hartslag van het hedendaagse Londen. Die is onder andere beïnvloed door drum-'n-bass en hiphop, maar ook door tal van elementen uit andere contreien van de wereld. De muzikanten hebben stuk voor stuk een andere muzikale achtergrond. De enige regel die we in de studio hanteerden was dat er geen regels waren, behalve dan dat de muziek ons moest raken.'

De frêle, wendbare vocalen van de Schotse zangeres KT Tunstall, het talent van de Oezbeekse popdiva Sevara Nazarkhan, de rootsige zangpartijen van Earl Zinger en de betekenisvolle Jiddische woorden van de holocaust-overlevende Majer Bogdansky zorgen vreemd genoeg zowel voor diversiteit als voor eenheid. Lemez Lovaz: 'Ze werden dan ook zorgvuldig geselecteerd: wij kenden hun werk en zij het onze. Men gunde ons de kans om de studio in te duiken met meer bekende vocalisten, maar dat aanbod sloegen we af. Sarah Jay van Massive Attack en iemand uit de entourage van Zero 7 behoorden tot de opties. Maar we vonden het belangrijker de juiste vocalisten te casten voor de juiste songs. Dat heeft veel meer met persoonlijkheid dan met bekendheid te maken.'

Solomon: 'Omdat we het concept van een multiculturele plaat over de identiteit van iedere mens een verschrikkelijk idee vonden, probeerden we de muziek op verschillende niveaus te laten inwerken. In ieder nummer steekt een zekere ambiguïteit. 'Refugee', de openingstrack van de plaat, is tekstueel een liefdeslied, maar het behandelt en passant ook het vluchtelingenvraagstuk. En ook muzikaal is het tweeslachtig: het kijkt achterom naar onze roots, maar het blikt eveneens vooruit.'

In tegenstelling tot studioprojecten als Massive Attack en Gotan Project is Oi Va Voi in de eerste plaats een liveband. De bandleden gaven zichzelf vier jaar on the road om op elkaar ingespeeld te raken. Het gevolg daarvan is een erg organische plaat van een zelfbewuste groep muzikanten. Solomon: 'Onderweg leerden we hoe we een nummer het best opbouwden. Ik vergelijk het vaak met een dj-set. Die moet je ook opbouwen.'

De groep bewaart erg goede herinneringen aan hun optreden in de kleine concerttent van het folkfestival in Dranouter. 'Het was de eerste keer dat we voor 1.500 mensen optraden. De meeste aanwezigen waren niet vertrouwd met onze muziek, maar hun respons was buitengewoon hartelijk. Het publiek leek klaar te zijn om de muziek te ontdekken. Daar hebben we veel vertrouwen uit geput.' Enkele Oi Va Voi-tracks waren ondertussen al verschenen op compilatiereeksen zoals 'Buddha Bar', maar een langspeler had de groep toen nog niet opgenomen. Die boot hielden ze liever af tot ze een geschikte platenpartner vonden. Eind vorig jaar tekende de groep uiteindelijk bij Outcaste, het cutting en crossing edge-label dat ook artiesten als Nitin Sawhney en Badmarsh & Shri onder contract heeft. Solomon: 'Had je ons drie jaar geleden gevraagd met welk label we in zee zouden willen gaan, dan zouden we Outcaste geantwoord hebben. We waren dus erg blij met dat aanbod. Outcaste heeft de reputatie dat het alleen intelligente muziek uitbrengt die daadwerkelijk iets te vertellen heeft. Het is bovendien een independent. Dat garandeert een grotere creatieve vrijheid.'

In tegenstelling tot veel van hun collega's bij Outcaste, die hun muziek met Aziatische invloeden verweven, put Oi Va Voi vooral inspiratie uit Oost Europa. Oorspronkelijk hield de band zich vooral bezig met het mixen van dansmuziek en klezmer. Dat enkele leden joodse roots hadden, was daar niet vreemd aan. Maar later verruimden ze hun gezichtspunt. Lovas: 'In een wereldstad als Londen liggen de invloeden uit Oost-Europa voor het grijpen. Ze zijn zelfs makkelijker beschikbaar dan de Afrikaanse of de Latijns-Amerikaanse grooves en ritmes. Die twee laatste maken overigens al jaren deel uit van het straatbeeld en de muzikale make-up van iedere wereldstad. Oost-Europese muziek is tot op heden stiefmoederlijk behandeld geweest, alhoewel er erg veel potentieel in zit. Neem nu het _uvre van Goran Bregovic. De componist uit de Balkan maakt feestmuziek met de energie van Cubanen die salsa spelen. Veel luisteraars vereenzelvigden zo'n muziek niet met Europa, maar Europese muziek is veel breder dan wat de westerse media ervan maken.'

Het slotwoord op 'Laughter Through Tears' is voor de ruim tachtigjarige Majer Bogdansky, die zelf de holocaust overleefde, maar wel heel zijn familie verloor. Lovas: 'Het stukje spoken word dat je hoort op de plaat namen we op met een minidisk in de keuken van Majer. Hij vertegenwoordigt het hele idee achter 'laughter through tears'. Hij vertelde al die pijnlijke zaken met een lachende stem en grimas. Het smaakte bitterzoet, net zoals het leven, waarin onze emoties ook steeds oplaaien tussen hoogtes en laagtes. Die ambiguïteit hebben we ook met de plaat willen uitdrukken.'

Oi Va Voi, 'Laughter Through Tears' verschijnt op maandag 3 november op Outcaste en wordt verdeeld door PIAS.

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud