Thou debuteert op nieuw label met oude producer

(tijd) - 'I Like Girls In Russia' is de eerste cd van Thou op het huislabel van de Gentse Handelsbeurs en de tweede in een productie van John Parish (PJ Harvey, Eels). Het kwintet rond het muzikale paar Does De Wolf en Bart Vincent maakte dankbaar gebruik van deze zowel stimulerende als rustgevende entourage. Het levert een meer gefocust en eenduidiger rockgeluid op.

'De melodie staat volledig op de voorgrond', duidt Does De Wolf meteen de grootste verandering in het palet van de Gentse rockgroep. 'Ze eist enorm veel aandacht op. Maar dat proces was al ingezet op de vorige plaat. De bizarre geluidjes zijn er nog, hoor. Alleen moet je veel dieper afdalen in de mix om ze terug te vinden. Vroeger stopten we onze nummers te vol. Dat hebben we afgeleerd. We hebben leren schrappen.' Dat gebeurde mede onder invloed van John Parish, die eerder met 'Put Us In Tune' ook al de tweede langspeler van Thou produceerde. Hij was er vorige keer bij de opnames van 'Elvis Or Betty Boop' niet bij omdat de middelen te beperkt waren.

'Die evolutie mag je niet volledig toeschrijven aan Parish', zegt Bart Vincent. 'We hadden nu eenmaal veel directe rocknummers geschreven. Dat was zo gegroeid. We vonden ze in het begin zelfs iets te mainstream klinken. We wilden dat John er nog wat meer weerhaken instopte.'

'John had sinds onze laatste ontmoeting ook ongelooflijk veel ervaring opgedaan', vertelt Does De Wolf. 'We voelden in de studio aan dat hij enorm veel vooruitgang had geboekt als producer. Hij was vooral kritischer geworden. Vroeger moest ik hem zelf vragen een take opnieuw te mogen inzingen, wanneer ik dacht dat ik tot beter in staat was. Hij wilde het dan vaak zo laten omdat hij de sfeer goed vond. Nu lette hij nog altijd op de sfeer, maar het moest plotseling allemaal erg juist zitten. John Parish had de lat zowel voor zichzelf als voor de groep nog hoger gelegd. In het begin was die ommekeer in zijn manier van werken een beetje wennen, maar na verloop van tijd begon je er de voordelen van in te zien. Je besefte dat hij gewoon een ontzettend goede plaat wilde maken.'

Vincent: 'Ik vond die kritische houding erg motiverend, want ook al bracht hij nieuwe ideeën aan, hij hield wel degelijk rekening met de typische Thou-sound. Hij stelde voor om dingen op ons toe te passen die hij voordien ook op de cd van Eels geprobeerd had. Soms lukte dat, soms niet. Al de platen die hij na 'Put Us In Tune' opgenomen had, deden voor ons dienst als een extra referentiekader, waar we uit konden putten als we naar een bepaald geluid wilden verwijzen.'

Waar staat de Thou-sound voor? De Wolf: 'Goh, dat is moeilijk te zeggen. Ik hoop dat de term Thou-sound op een dag volstaat om ons geluid te vatten. Zoals iedereen weet waar de Sonic Youth-sound voor staat. John deed ons opnieuw beseffen hoe speciaal het is samen te zingen. Die twee op elkaar afgestemde, maar toch verschillende stemmen blijven een belangrijk handelsmerk.' Vincent: 'Toch was het Johns idee alles eerst weg te halen: drums, zang,... Enkel de melodie mocht overeind blijven. Een paar nummers hadden we zwaar gearrangeerd met violen. John heeft ze tot op het bot uitgekleed. Daarna werd er weer opgebouwd, maar alles moest ten dienste staan van de essentie van de nummers. Violen mochten alleen als ze een al aanwezig gevoel versterkten, zoals op 'No Love' of 'Breakin' Up the Heart of a Girl'.'

Die werkwijze komt treffend tot uiting in de huidige single 'I Won't Go to Nashville': een logge gitaarrif, een strakke melodie en een constante spanning tussen twee vocalisten. Tekstueel is het even banaal als eigengereid. De Wolf: 'Als iemand mij zou bevelen naar Nashville te gaan dan pas ik, dan ga ik zeker niet. Het was zo'n typische track waarop de teksten na de muziek kwamen. In het begin was er alleen wat geneurie, pas later ben ik op zoek gegaan naar woorden die pasten bij de muziek.'

Dat is niet altijd het geval. De Wolf is een gevoelsmatige songschrijfster. Zo klinkt het op de intimistische afsluiter 'Affection' breekbaar, maar gemeend: 'Somewhere underneath there is anger'. 'Die boosheid zal er altijd zijn. Ik weet ook niet waarom, maar ze sluimert in me. In mijn songs tracht ik er een conversatie met mezelf over aan te gaan. Ik hoor vaak dat mijn nummers vele gevoelens belichten en oproepen. Boosheid is daar ontegensprekelijk een van.'

Vincent is een veel associatievere songschrijver en daarin dus de tegenpool van zijn partner, al componeerde hij met 'Breaking Up the Heart Of a Girl' ook een gevoelsnummer. Vaak vult het koppel mekaar aan. De Wolf begon aan 'Affection', Vincent beëindigde het, en ook 'Dizzy Daydream' bevat stukjes tekst van beiden.

Vincent: 'Die teksten gaan over de wereld waarin wij leven: opstaan, muziek schrijven, praten met elkaar, een boek lezen. En dat zit er hopelijk allemaal in. Soms opzichtiger dan anders. Het moet natuurlijk bij de melodie passen. Ik ben opgegroeid met R.E.M., Buffalo Tom en de Pixies. Die invloeden blijven.'

Thou debuteerde in 1997 met de mini-cd 'Une poupée pour m'amuser' op het Nederlandse Brinkman-label. De eerste langspeler 'Hello In This Sun' volgde twee jaar later. Voor 'Put Us In Tune' werd voor het eerst een beroep gedaan op John Parish. Het was commercieel geen succes, zodat de volgende cd 'Elvis or Betty Boop' met een veel kleiner budget en in eigen beheer moest worden opgenomen. Het resultaat volstond wel om de aandacht te trekken van HA'Records, het label verbonden aan de Gentse concertzaal Handelsbeurs. Dat nam de kosten voor de productie van 'I Like Girls in Russia' voor zijn rekening. Het album werd in drie weken opgenomen op een tot studio omgebouwde boerderij in het Franse Noyant la Grovoyère, een pittoreske omgeving om een cd in te blikken. De vorige gasten in de zogenaamde Black Box-studio waren PJ Harvey en Shellac.

Rock-o-co tekende voor de marketing en de promotie van de cd. EMI voor de distributie. De Wolf: 'We zijn nog nooit zo goed begeleid bij het maken van een cd. Dat was een verademing na enkele jaren aanmodderen. We konden ons vooral bezighouden met de muziek, zonder al te zeer te moeten inzitten met de praktische beslommeringen. Zo kwam extra energie vrij voor het creatieve proces en dat heeft ons deugd gedaan. We hopen dat we verder kunnen groeien samen met de mensen die ons nu begeleiden en voor wie we veel respect hebben. We weten hoe moeilijk het is, want vroeger deden we het allemaal zelf. We kijken uit naar de cd-voorstelling en de clubtournee die in maart volgt.'

'I Like Girls in Russia' verschijnt op maandag 9 februari via HA'Records en wordt verdeeld door EMI. Thou stelt de cd op zaterdag 7 februari, voor in de Handelsbeurs in Gent en in het gezelschap van John Parish. Daarna speelt de groep nog clubconcerten in o.a. De Zwerver in Leffinge (op zaterdag 21 februari) en de AB Club in Brussel (woensdag 17 maart).

Inlichtingen: www.thou.be

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud