'Voorstellingen als deze doorbreken de hokjesmentaliteit'

(tijd) - De Berlijnse sopraan Annette Dasch zingt deze week in De Munt in Brussel nieuwe uitvoeringen van Anne Teresa De Keersmaekers dansvoorstelling 'Mozart Concert Arias'. Dasch kan op haar 28ste al heel wat geloofsbrieven voorleggen: ze won wedstrijden, betrad belangrijke Europese podia en oogstte zowel voor lied en opera als oratorium opmerkelijke successen. Nu wordt ze ook bij een belangrijke platenfirma geïntroduceerd in de reeks 'les nouveaux musiciens'.

Annette Dasch begon pas op haar twintigste aan een professionele zangopleiding. Daarvoor had ze als klarinettiste en koorzangeres ervaring opgedaan. 'Het was bij diverse jeugdorkesten, en vanaf mijn zestiende door het zingen in koren, dat ik me als muzikant kon ontwikkelen', vertelt Annette Dasch. 'Zaken als frasering, muzikaliteit en samenspel kan men zich in vocale en instrumentale ensembles uitstekend eigen maken. In het koor zong ik op een redelijk goed niveau vooral barokwerken. Ik had er de kans met Ton Koopman als gastdirigent te werken.' Dankzij een auditie kon ze in München bij Joseph Loibl gaan studeren. 'Hij begeleidde Violeta Urmana en was daarom toevallig in Berlijn. Vrienden van mij hadden een auditie bij hem geregeld. Hij wilde mij wel lesgeven, maar ik was toen niet erg overtuigd van mijn zangtalent, dus ik eiste als het ware garanties dat het allemaal wel goed met me zou komen als ik voor zang zou kiezen. Hij bevestigde dat het wel zou lukken en dus nam ik het risico. Het was een grote stap voor me om mijn vertrouwde omgeving achter te laten en alleen naar München te trekken.'

Volgens Annette Dasch is de wisselwerking tussen leraar en student zeer belangrijk bij het zangonderricht. 'Leren zingen is toch nog wat anders dan voetballes krijgen', zegt Dasch. 'Je kunt nooit binnen in je keel naar je stem kijken, dus moet je voorzichtig uitproberen en je eigen instrument leren ontdekken. Elke suggestie die een leraar doet, moet je overwegen, uitproberen en evalueren.'

Annette Dasch maakte veel progressie in München en trok daarna naar Graz, en volgde ook nog cursussen bij Wolfram Rieger en Helmut Deutsch. In 2000 won ze de zangwedstrijden Maria Canals in Barcelona, het liedconcours Robert Schumann in Zwickau en het Concours van Genève, waar ze ook de publieksprijs won. 'Wedstrijden hebben mijn horizon verruimd', zegt Annette Dasch. 'Tot dan toe zong ik om het even wat. Ik probeerde uit wat de leraars me voorschotelden. Maar pas toen ik aan een concours ging deelnemen, vroeg ik me af welke aria's het best bij mijn stem en mijn persoonlijkheid pasten. Zangstudenten zijn nogal lui: ze voelen zich snel 'de grote ster'. Maar voor een concours ga je echt op zoek, ook naar aria's die minder vanzelfsprekend zijn, maar die toch uitstekend bij je stem passen. Ik ging ook opnames van mezelf maken om mezelf kritisch te kunnen beluisteren en om me te kunnen corrigeren. En ter voorbereiding van de wedstrijden organiseerde ik ook huisconcerten. Op de wedstrijd leerde ik bij van zangers die van andere scholen afkomstig zijn en leerde ik mezelf te plaatsen in de zangerswereld. In Genève ben ik ook de juiste mensen tegen het lijf gelopen die mijn carrière op gang hebben geholpen.'

Vorig jaar leerden we Annette Dasch kennen als een uitstekende barokzangeres in de productie 'Eliogabalo' van Cavalli die René Jacobs in de Munt deed. Dasch zette er overtuigend de rol van Flavia Gemmira neer. Zopas verscheen ook een cd met Duitse barokliederen. Toch wil Annette Dasch zich niet uitsluitend op het barokrepertoire toeleggen. 'Ik ben geen barokspecialiste al zing ik dat repertoire wel heel graag', zegt de sopraan. 'Mijn stem heeft echter de kleuren en de emoties om een veel breder repertoire te zingen. Ik heb net een Puccini-productie achter de rug, en ik wil evolueren naar rollen als Elisabeth of Senta in Wagner-opera's of naar een Marshallin bij Strauss. Het doet natuurlijk altijd deugd om terug bij Bach of Händel te komen en zeker als ik met René Jacobs kan werken, bij wie ook in het barokrepertoire heel expressief gezongen mag worden.'

De cd die samen met leden van de Akademie für Alte Musik Berlin werd opgenomen, bevat Duitse barokliederen die onderverdeeld zijn in thema's als liefde, vergankelijkheid, vrede, natuur en geluk. 'Het is een repertoire dat in tegenstelling tot de barokmuziek die de meeste mensen kennen niet voor de kerk of het theater geschreven is, maar voor de intimiteit van de huiskamer', zegt Dasch. 'Het is echte gebruiksmuziek die sterk onder de invloed staat van de Dertigjarige Oorlog. Deze muziek pendelt tussen volksmuziek en de kunstmuziek. Ter voorbereiding van dit programma hebben we veel werk verricht om dit repertoire in bibliotheken in diverse handschriften op te zoeken en te selecteren. Het is opvallend dat er voor verschillende gelegenheden muziekstukken bestonden. Zo zijn er stukken die gebruikt werden wanneer een van de kinderen ergens ging studeren. Het is een afscheidsstuk, want dat betekende dat de ouders hun kind niet meer zouden terugzien. Dit voorbeeld lijkt erg typisch voor de 17de eeuw, maar gezien de functie van deze muziek in het gezin, zijn de ideeën en gevoelens die in deze stukken opduiken universeel en nog steeds actueel.'

Annette Dasch profileerde zich de afgelopen jaren ook als liedzangeres van het latere repertoire. 'Ik wil de klassiekers en vooral het repertoire van Schumann exploreren, maar ook het modernere liedrepertoire van Eisler, Rihm of Henze', zegt ze. 'Ik vind het belangrijk liedrecitals en kamermuziek te blijven doen, ook al is er een kleiner publiek voor en is het financieel minder aantrekkelijk. Het is heerlijk geconfronteerd te worden met een lied van Schumann dat aanvankelijk chaotisch en vreemd overkomt, maar dat je geleidelijk aan doorgrondt door het te bestuderen en door het samen met de pianist te ontrafelen.

Deze week is Annette Dasch te horen in 'Mozart Concert Arias', een productie die Anne Teresa De Keersmaeker in 1992 voor het festival van Avignon maakte. Op vraag van het Newyorkse Lincoln Center heeft een nieuwe cast van dansers, aangevuld met enkele van de pioniers, het werk opnieuw ingestudeerd. De voorstelling is een lichtvoetige aaneenschakeling van gedanste liefdesverklaringen. Op de muziek van Mozarts concertaria's wedijveren de dansers om elkaars aandacht. Drie sopranen, naast Annette Dasch ook Paola Cigna en Olga Pasichnyk, vertolken met het orkest van de Munt en met pianiste Claire Chevallier de muziek van Mozart. 'Ik vind de muziek bijzonder boeiend', zegt Annette Dasch, 'en ik vind het positief dat voorstellingen als deze de hokjesmentaliteit doorbreken. Dat mag natuurlijk niet ten koste van alles gebeuren, maar als de muziek en elke kunstvorm die betrokken is in dergelijke voorstelling, ernstig genomen wordt, dan is dat een goede zaak. Ik heb de voorstelling op video gezien en dan merk ik toch dat emoties die in de concertaria's aanwezig zijn, door de confrontatie met de dans, met een nieuwe energie beladen worden. Het geheel voegt iets toe en dat levert zinvolle en sterke voorstellingen op. Tom EELEN

Cd Annette Dasch Barocklieder - HMC 911835

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud