313 verhalen uit het dierenbos

(tijd) - Een prachtboek is de vuistdikke bundel 'Misschien wisten zij alles' van de Nederlandse huisarts en auteur Toon Tellegen. Door 313 verhalen leidt hij jong en oud naar het grote dierenbos, waar de eekhoorn en een rist andere beesten met elkaar aan de praat geraken. Moeilijk zijn de vertellingen niet, al gaat achter de schijnbare eenvoud wel een hele wereld schuil. Voor de spelers Willy Thomas en Benjamin Verdonck alvast stof genoeg om er in samenwerking met KVS/De Bottelarij een theatervoorstelling uit te brouwen.

Het begon een maand na de aanslagen van 11 september 2001. Voor het veelkleurige project October/Oktobre van het Brusselse collectief Dito'Dito, schoof de kernspeler Willy Thomas aan tafel met Benjamin Verdonck om een klein werkstukje te maken. Het leek hen een goed idee om ten tijde van oorlog en terreur enkele mooie, eenvoudige verhalen te vertellen op de scène. In 'Misschien wisten zij alles' vonden ze er veel, die bovendien ook theatraal interessant bleken te zijn.

De teksten van Toon Tellegen vallen niet alleen in de smaak bij kinderen, zijn oorspronkelijke doelgroep. Ook veel volwassen kijkers werden door de vertellingen geraakt. Daarom besloten de makers op basis van het boek een avondvullende voorstelling te maken onder de vleugels van KVS/De Bottelarij in Brussel. Waar het jeugdtheatergezelschap Luxemburg met 'Brsktg!' in 2000 opteerde om uit de verhalen één grote vertelling te construeren, werd hier gekozen voor een meer fragmentarische aanpak. Aanvankelijk was er het idee om alle 313 verhalen uit het hoofd te leren, zodat elke avond vrijelijk gevarieerd kon worden. Uiteindelijk werd toch een boogje met een begin en een einde uitgezet, waar de afzonderlijke verhalen dan een plaats in kregen.

Naast de mooie werktekst is '313. Misschien wisten zij alles' ook interessant om twee prachtige acteurs eens op een verrassende manier aan het werk te zien. In dit project staat de ontmoeting voorop tussen Willy Thomas en Benjamin Verdonck. Deze laatste speelde bij uiteenlopende gezelschappen zoals Hollandia, Lampe, Walpurgis en Nieuwpoorttheater. De soepelheid van het materiaal geeft hen de mogelijkheid elkaars aanwezigheid op de vloer avond na avond te herontdekken.Tellegen schreef het eerste verhaal in 1983 met een eekhoorn als centraal figuurtje. Als eenvoudige ziel heeft hij tal van vragen, zowel praktische als meer filosofische, die hij in gesprekken met andere diertjes probeert te ontrafelen. Ieder beestje heeft zo zijn eigen karakter: de denkende mier, de niet al te snuggere olifant die wil vliegen en noem maar op. Opvallend is alvast dat er van elke diersoort maar één exemplaar is. Geen koppeltjes dus of huiselijke liefdesproblemen. Iedereen praat en danst met iedereen van welke vacht of pluimage ook. Niets is onmogelijk in Tellegens dierenbos, zolang het maar grappig of ontroerend is.

Voor Verdonck en Thomas wordt het daardoor eenvoudig om zonder moeite van het ene beest naar het andere te over te gaan. 'Wij beelden nooit dieren uit', liet Verdonck zich in een aankondigingstekst ontvallen. 'Het is de theatrale conventie waar je mee speelt. Als ik bijvoorbeeld zeg: 'zei de olifant', dan ben ik de olifant omdat ik dat zei. Of nog: 'Zeg, kikker', dan is Willy de kikker.' Verdonck en Thomas suggereren dus een heel bos door het gebruik van enkele eenvoudige woordjes. Of zoals Verdonck het zo mooi verwoordde: 'Eigenlijk is dat het summum van waar theater moet om gaan: de verbeelding bij de mensen leggen. En alles kan. Wij vallen uit bomen, we slurpen rivieren op, wij draaien werelden om, wij schilderen de lucht groen, en het kan allemaal.' JA

'313. Misschien wisten zij alles', van 6 tot 14 feb. in De Bottelarij, Brussel tel. 02/412.70.70; van 17 tot 21 feb. in Vooruit, Gent tel. 09/267.28.28

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud