Dan Brown: 'De Delta Deceptie'

(tijd) - Dit is meer dan een gerecycleerd bijproduct uit de ateliers van de meester. 'De Delta Deceptie' is al meer dan vijf jaar oud maar overtreft vele malen het bijeengestolen esoterisch geneuzel van 'De Da Vinci Code'. 'Deception Point' is ook volgens kenners het spannendste deel uit de totnogtoe gepubliceerde Brown-bibliotheek.

De ingrediƫnten zijn overvloedig en bekend, daar niet van. Er is sprake van een groot complot, van nationale en internationale politiek, corruptie, spionage, softe seks en iets minder soft geweld, met als toegift ongewone landschappen en een slimme vrouwelijke protagonist. Een beetje humor ontbreekt niet, zoals mag blijken uit de dragende maar in deze context niets onthullende zin: 'Het draait allemaal om de urine.'

Een zeikboek, dus? Nee. Het Browneske van deze thriller ligt in de doorgedreven research, de bijna geniaal te noemen mix van feiten en fictie. De opgevoerde organisaties en hun botsende belangen bestaan, net als de hele wetenschappelijke setting. Iedereen kent de ruimtevaartorganisatie NASA. Minder bekend is het eveneens reƫle NRO, National Reconnaissance Office, een geprivatiseerde spionagedienst die nauw samenwerkt met de inlichtingendienst CIA en het Amerikaanse ministerie van Defensie. Op zijn site noemt het NRO zich 'Freedom's Sentinel in Space', ruimteschildwacht van de vrijheid. Dat kan geen schrijver verzinnen.

Ook realistisch is het optreden van de onschendbare Delta Force, die overal en altijd gedekt is voor om het even wat ze doet. Er valt een waslijst van waarheden op te sommen die de fictie ver overtreffen. Natuurlijk komt er een punt waarop Brown en de zijnen hun fantasie in werking moeten zetten. De doelbewuste 'fout' in dit verband is de vijfde EOS-satelliet, luisterend naar de welluidende naam PODS, voor Polar Orbiting Density Scanner. Het ruimtetuig moet de dikte en hardheid van de poolkap meten - gesteld dat er een PODS zou bestaan. Even fictief is het inslaan van meteorieten en vooral het terugvinden ervan, aan de noordpool. Dat voorrecht is totnogtoe uitsluitend gereserveerd voor de zuidpool en een paar andere streken op aarde.

Het is een vondst op zich om de hele plot te construeren rond een speculatieve wetenschap, de astrobiologie. De bekendste promotor ervan was de even gedreven als omstreden astronoom Carl Sagan. Hij heeft van het zoeken naar buitenaards leven een heuse wetenschap gemaakt: de ruimte wordt nu systematisch en op grote schaal afgetast op 'intelligente' radiosignalen van buiten ons zonnestelsel. Voor de goede orde, er zijn nog geen dergelijke signalen opgevangen, dat is essentieel voor het verhaal.

Stilistisch is het geen Nobelprijs. Soms heeft de tekst meer weg van een ontwerp-filmscenario. Dat zal ook wel de bedoeling zijn. De overvloed aan cursief gedrukte tekstgedeelten is vaak hinderlijk. 'Waarom kunnen die idioten niet op tijd komen, Godverdomme!' Uitroeptekens zijn eveneens in de aanbieding. Ach, het moet niet allemaal hogere cultuur zijn. Toch krijgt wie daarop uit is, ook wat krenten toebedeeld. Leuk is het Latijnse devies van de veiligheidsdiensten 'Iactura paucorum serva multos' - enkelen opofferen om velen te redden. Zelfs James Bond zou daar niet zijn opgekomen.

Dan Brown - De Delta Deceptie - 2006, Amsterdam, Luitingh, 415 blz., 19,95 euro, ISBN 90-245-4983-3

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect