Luka Bloom / Innocence

Big Sky Records/Bertus

Met 'Innocence' levert Luka Bloom een klein meesterwerkje af, eentje waarmee Barry Moore (zijn echte naam) vader Christy naar de kroon steekt. De Ierse bard heeft zich tijdens zijn carrière nooit iets aangetrokken van trends. Beter nog, hij heeft zich steevast beperkt tot de kernactiviteit van de songschrijverij - ontroerende liedjes componeren, ze voor een livepubliek zingen en ze daarna op cd zetten - en dat levert nu rijpe vruchten af.

Op 'Innocence' hoor je een wijs man, een reiziger in muziek die kleine momenten weet om te zetten in grote, universele gevoelens. Je hoort de dankbaarheid van een kind in 'Thank You For Bringing Me Here', de liefde voor een stem in 'Primavera', de hoop van een volk in het gracieuze 'City of Chicago', dat Bloom twintig jaar geleden al schreef en waarvan je je afvraagt waarom het zo lang is blijven liggen.

Blooms vertrouwde fingerpickingtechniek staat meer dan ooit in functie van de songs en wat ze te vertellen hebben. En ook al betrap je hem amper op tempoversnellingen, in drie kwartier vertelt hij oneindig veel meer dan de doorsnee muzikant. 'Gypsy Music' en 'No Matter Where You Go, There You Are' zijn statements zoals er vandaag amper nog gemaakt worden. Langzaam ontluikende verhaallijnen komen via prachtige strofen aan het einde samen en ondertussen hebben we op een indringende manier vernomen wat andere culturen ons bijbrengen. 'You must go, follow your star', raadt Bloom de moslim Mohamed aan, en onrechtstreeks ook de luisteraar.

De vluchteling volgt na een lange, moeizame reis via Europese steden uiteindelijk een fiddle-speler naar de velden van Galway. Maar: 'Don't you feel no pity, nor think he is alone / For the music in his spirit, is his shelter and his home.' Dat gevoel geeft Luka Bloom je ook: dat hij met zijn liedjes beschutting geeft en eindelijk is thuisgekomen.

TPe

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud