Ryan Adams / 'Jacksonville City Nights'

Lost Highway/Universal

(tijd) De Amerikaanse singer-songwriter en veelschrijver Ryan Adams kan niet stilzitten. Op de dubbelaar 'Cold Roses' greep hij eerder dit jaar nog terug naar zijn folkwortels en de countryrock van zijn vroegere band Whiskeytown. Op 'Jacksonville City Nights' verlegt hij zijn terrein naar country. Die is minder versneden dan men van hem en zijn groep zou verwachten, maar omdat zijn mijmeringen veelal oprecht zijn - Adams is afkomstig van Jacksonville, North Carolina - geloof je hem als hij zijn herinneringen, emoties en ervaringen bezingt. 'The End' is een weemoedige ode over hoe je verleden je blijft achtervolgen: 'Oh Jacksonville, how you burden in my soul / How you hold all my dreams captive / Jacksonville, how you play with my mind / How my heart goes bad suffocating on the pines in Jacksonville.' Muzikale verrassingen zijn hier niet te vinden. Adams maakt zich een traditionele stijl eigen en probeert er vooral niets eigentijds mee. Tegenwoordig val je net daarmee op. En het honky-tonkidioom ligt hem, getuige onder meer (het naar Gram Parsons echoënde) 'Hard Way to Fall' en het countrywalsje 'Pa'. 'Dear John' is traag en wat lusteloos, dus perfect op maat voor een duet met Norah Jones. Het nostalgische openingsnummer neemt je mee terug in de tijd, naar de sluitingstijd van de kroeg ('One shot, one beer and a kiss before I go') en was een betere afsluiter geweest dan de wat lankmoedige cover van 'Always On My Mind'. 'Jacksonville City Nights' is niet Adams' beste plaat. Daarvoor klinkt ze af en toe te veel als een stijloefening, maar voor wie van country én van Ryan Adams houdt, is ze onmisbaar.

TPe

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud