Cinderella Man

Met Russell Crowe, Renée Zellweger, Paul Giamatti, Paddy Considine, Craig Bierko, Bruce McGill, David Huband, Connor Price, Ariel Walker, Patrick Louis

(tijd) Ron Howard is er doorgaans de man niet naar om geweldige risico's te nemen met de films die hij maakt, maar soms hoeft dat ook niet. Neem nu 'Cinderella Man', het levensverhaal van de bokslegende Jim Braddock, die de armoede van de Depressie overwon om verrassend wereldkampioen te worden. Jazeker, we geven (zeer tegen onze gewoontes en overtuigingen) meteen ook het einde van de film mee. Omdat het hier om werk van Ron Howard gaat, weet je immers op voorhand hoe het zal uitdraaien. 'Cinderella Man' een levensverhaal noemen, klopt in dit geval dan ook niet helemaal.

We volgen eerst hoe Braddock (bijnaam de Bulldog van Bergen), gewapend met een moordende rechter en een eenvoudige werkmensenziel, de ene tegenstander na de andere tegen het canvas mept en goed zijn brood verdient. Na de desastreuze beurscrash op 3 september 1929 raakt hij al zijn rijkdom kwijt, die hij op aanraden van kennissen en vrienden veilig belegd had, en wordt hij van de ene dag op de andere veroordeeld tot de bedelstaf. Met zijn carrière gaat het ook steil bergaf. Hij verliest 16 van de volgende 22 kampen en, veel erger nog, mept daarbij zijn rechterhand kapot. De gevolgen laten zich raden: Braddock moet stoppen met boksen en mag zoals zoveel van zijn landgenoten aanschuiven aan de kade, hopend op een van de weinige jobs die er te vinden zijn.

Howard schildert het trieste tafereel met de nodige schmalz, al past hij er dit keer wel voor op om niet over de schreef te gaan. Dat 'Cinderella Man' veel steviger met beide voeten op de grond staat dan je zou verwachten, heeft ook alles te maken met de vertolking van Russell Crowe. Veel andere acteurs zouden schaamteloos tranen beginnen trekken als ze pakweg een scène moesten spelen waarin Braddock aanschuift om werklozensteun te aanvaarden (een schande in die tijd) of zijn trots inslikt om op het hoofdkwartier van de boksliga geld te bedelen. Crowe concentreert zich op de waardigheid van zijn personage en laat zo de pijn van die momenten aanvoelen.

Geen wonder dat Reneé Zellweger, gruwelijk fout gecast als Braddocks lieve echtgenote Mae, verkommert naast Crowes massieve vertolking. Als 'Cinderella Man' echter je uiteindelijk aan zijn kant krijgt, is het simpelweg omdat het cliché van de Sympathieke Underdog een van de meest onverwoestbare formules uit de film- en sportgeschiedenis is. En die kan ook Zellweger niet om zeep helpen.

RN

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud