House of Flying Daggers

Met Zhang Ziyi, Takeshi Kaneshiro, Andy Lau Tak Wah, Song Dandan

(tijd) Als u vorig jaar de moed heeft opgebracht naar 'Hero' te gaan kijken, was u zeker onder de indruk van de pracht die de Chinese sterregisseur Zhang Yimou in zijn film wist te leggen. Als grote fan van de martial-artstraditie wou hij per se ooit zo'n verhaal vertellen, maar het duurde een tijdje voor hij de fondsen wist te verzamelen. Na 'Hero' vond hij echter dat het nog beter kon. Afgaand op wat hij nu in 'House of Flying Daggers' laat zien, bedoelde hij met 'beter' vooral 'toegankelijker'. Voor een kijker die niet thuis is in de Chinese geschiedenis en mythologieën, bleek 'Hero' een bijzonder harde noot om te kraken, oogverblindend maar inhoudelijk hermetisch. 'House of Flying Daggers' laat zich een stuk vlotter inslikken, al moet je als westerling blijven openstaan voor plotse opflakkeringen van magie en andere vormen van onlogica.

Deze keer speelt het verhaal zich af anno 859, op een moment dat de Chinese Tang-dynastie op haar laatste benen wankelt en er steeds meer haarden van verzet opduiken. Zoals alle keizers die hun macht voelen tanen, reageert de Tang-leider met harde hand en veel bloedvergieten. Vooral het Huis van de Vliegende Dolken baart hem zorgen, een goed georganiseerde bende die met haar Robin Hood-visie de sympathie van het volk heeft veroverd. Omdat bruut geweld geen resultaat oplevert, probeert de keizer het nu via een list.

Net als 'Hero' barst 'House of Flying Daggers' van het visuele vuurwerk. De film baadt in felle kleuren, is rijkelijk gedecoreerd en walst van de ene memorabele scène naar de andere. Het Echo-spel waaraan Zhang Ziyi's blinde prostituee onderworpen wordt, vat alles samen. Ze moet tussen een cirkel van trommels gaan staan en met haar lange mouwen het ritme naspelen dat een legerkapitein aangeeft. De meeslepende sierlijkheid, precisie en lenigheid die Ziyi daar laat zien, geldt eigenlijk voor de hele film. 'House of Flying Daggers' klinkt al even imposant als hij eruit ziet. Het geroffel van de keien tegen de trommels, het rinkelende parelgordijn, het gekraak van het bamboewoud, de zoevende pijlen en dolken, het wervelt zo kraakhelder om je heen dat je de film met de ogen dicht prefect kunt volgen. Yimou overdrijft nu en dan (er hadden makkelijk een paar in slowmotion galopperende paarden af gekund) maar dat doet niets af van dit romantische en bijzonder sexy avontuur. 'Laat schoonheid je oordeel niet beïnvloeden', stelt een van de hoofdpersonages. In het geval van 'House of Flying Daggers' maakt het niets uit.

RN

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud