Junebug

Van Phil Morrison. Met Embeth Davidtz, Alessandro Nivola, Celia Weston, Amy Adams, Ben McKenzie, Scott Wilson, Frank Hoyt Taylor.

(tijd) Het is verleidelijk om de Verenigde Staten te zien als één land, maar je krijgt steeds meer de indruk dat het in werkelijkheid twee naties zijn. Aan de ene kant heb je de grootsteden, vooral aan de beide kusten (New York, Los Angeles, Boston, Washington, Seattle), aan de andere kant het gigantische hinterland, vooral dan in het Zuiden van de States. Het ene Amerika is progressief, werelds, seculier en intellectueel, het andere Amerika is veeleer conservatief, godsdienstig en traditioneel van aard, met een onmiskenbaar anti-intellectualistisch trekje. Natuurlijk maken we hier een grove veralgemening maar toch.

Die diepe kloof tussen de twee culturen vormt ook het onderwerp van 'Junebug', geschreven en geregisseerd door twee kerels die weten waar ze het over hebben. Scenarist Angus MacLachlan en regisseur Phil Morrison groeiden op in de ene wereld (met name North Carolina) en verkasten naar het andere universum (New York) om hun respectieve kunsten te beoefenen. Diep vanbinnen bleven ze echter de plattelandsjongens die ze vroeger waren, wat voor onvermijdelijke spanningen zorgt.

In 'Junebug' heet de verloren zoon George, opgegroeid in North Carolina, verhuisd naar Chicago en daar getrouwd met de geraffineerde kunstdealer Madeleine. Wanneer die achter een merkwaardige artiest aan gaat die toevallig in North Carolina woont, besluiten ze om meteen ook een bezoek te brengen aan Georges familie en geboortedorp. Maar die ontmoeting verloopt niet zoals ze verwacht hadden.

'Junebug' pakt het sluw aan door eerst de bizarre trekjes van Georges familieleden in de verf te zetten: de bazige matriarch Peg, die vergif spuwt met een glimlach, de zwijgzame vader Eugene, die de hele film door naar zijn schroevendraaier loopt te zoeken, de agressieve jongere broer Johnny, die vol frustraties loopt, en vooral de hoogzwangere schoonzus Ashley, die zich in allerlei bochten wringt om Madeleine te plezieren.

Hoe langer de film duurt, hoe meer je echter ook de mooie kanten van het rurale leven ontdekt, hun aandacht voor familie, hun gastvrijheid, hun gemeenschapszin. Morrison en MacLachlan overgieten die thematiek bovendien met een aanstekelijke mengeling van humor en tragedie, waardoor de moraal altijd ver genoeg op de achtergrond blijft. En mocht u zich afvragen waar de titel op slaat, een junebug is een soort kevertje dat typisch is voor de streek waar de film zich afspeelt.

RN

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud