De Balans | Raïs De Weirdt

Fotografe Raïs De Weirdt (26) kreeg deze week als eerste Belg de European Young Photographer Award. Met haar aparte, artistieke huwelijks- en familiefotografie won ze al veel prijzen. Hier maakt ze haar persoonlijke balans op.

Wat zijn uw belangrijkste activa?

‘Camera’s, lenzen, belichting, statieven, onze studio, computers. Het was een investering van meer dan 60.000 euro. Immaterieel komt het vooral neer op kennis. Met bijscholen stop ik nooit. Dat is de grootste fout die een mens kan maken. Ik neem lessen bij andere fotografen en volg workshops, waar best wat geld in kruipt. Mijn grootste sterkte is menselijk contact. Soms meng ik me in een gezelschap, zodat ik niet opval. Soms moedig ik mensen expliciet aan. Vaak is fotografie een kwestie van geruststellen en spontaniteit opwekken.’

Wie heeft in u geïnvesteerd?

‘Zeker mijn vriend Jochen. We zijn altijd samen op stap, en hij stopt veel tijd en toewijding in ons bedrijfje Matters. Hij doet ook alles achter de schermen, zoals de administratie en de financiën. En eerder: mijn mama. Zij effende het pad door in me te geloven en me als 15-jarige een spiegelreflexcamera te schenken, nadat ik haar ervan had overtuigd dat ik van fotografie mijn leven wilde maken. Voorts ben ik goed bevriend met buitenlandse huwelijksfotografen, onder meer uit Cyprus en Tsjechië. Dat is een wederzijdse investering: we motiveren elkaar continu, houden elkaar on top of the game.’

Investeert u ook in anderen?

Ik doe niets liever dan kennis delen.
Raïs De Weirdt
Fotografe

‘Eigenlijk wel. Onlangs gaf ik les op een freinetschool in Kortrijk. Ook in de opleiding beroepsfotografie gaf ik een uiteenzetting over de job en hoe je klanten werft. Ik doe niets liever dan kennis delen. Ik krijg ook massa’s e-mails, die ik uitgebreid beantwoord. Maar ook in mijn vrienden investeer ik flink wat tijd, al grappen zij weleens dat ze tijdig een plaatsje moeten inboeken. Ook met Jochen las ik quality time in, maar we moeten onszelf soms wel op de vingers tikken omdat we altijd aan het werk zijn. Mijn mama zie ik sinds kort weer meer. Ik heb jarenlang in Amsterdam en Brussel gewoond, en toen was dat minder het geval. Met het ouder worden zie ik in dat ik mijn familie naar waarde moet schatten.’

Wat was uw kwantumsprong?

‘Volledig zelfstandig worden, in 2019. Al in het middelbaar fotografeerde ik voor vrienden en familie, waarbij ik al wat werd betaald. Toen ik in Brussel afstudeerde als master in advertising & digital creation, kwamen er veel jobaanbiedingen. De vraag was of we zouden durven. We gingen er volledig voor, en na een paar maanden zat alles volgeboekt. Zowel voor mijn persoonlijke als mijn professionele groei was dat een enorme sprong.’

Gaat u soms in het rood?

‘Toch wel. Jochen en ik werken vaak tot ’s nachts. Meestal lukt dat goed. Maar in het verleden heeft mijn drive me al eens ingehaald. Tijdens mijn studies bleef ik met fotografie bezig én werkte ik freelance voor communicatiebureaus. Op een bepaald moment vatte ik het plan op niet meer elke dag maar elke anderhalve dag te slapen. Na zeven maanden zat ik er compleet door. Plots kon ik me niet meer concentreren en was ik altijd moe. Toen heb ik een week geslapen en ben ik gestopt met freelancen. Met de hulp van Jochen kon ik me herpakken.’

Wie zit in uw raad van bestuur?

‘Jochen is mijn belangrijkste raadgever. In die mate dat ik haast niets beslis zonder zijn advies. En tegenwoordig ga ik ook weer iets vaker te rade bij mijn mama. Het beste advies kreeg ik van mijn papa, die tien jaar geleden is overleden: het betere is de vijand van het goede. Mij motiveert het om altijd het beste van mezelf te geven.’

Staat er winst op uw persoonlijke balans?

‘Privé en business lopen door elkaar, maar net dat voelt als winst. Ik lééf voor fotografie. Andere dingen die ik deed, voelden als werk en als een verlies aan persoonlijk leven. Bij fotografie heb ik dat gevoel nooit. Als ik ’s avonds in bed kruip en veel heb kunnen doen, ben ik zielsgelukkig. Ga ik enkele weken weg, dan mis ik het werk. Een paar jaar geleden was het mijn droom zelfstandig te worden. Ik droomde ervan volgeboekt te zijn, awards te winnen, in de pers te komen. Het is allemaal gelukt. Nu wil ik internationaler werken en echt speciale huwelijken fotograferen. En nog meer mijn kennis en enthousiasme verspreiden door talks te houden of gastspreker te zijn.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud