De schemerzone tussen waarheid en leugen

©Max Pinckers

De Brusselse fotograaf Max Pinckers trok voor zijn boek ‘Margins of Excess’ naar de Verenigde Staten om de levens van vijf Amerikanen en een Irakees te documenteren die elk op hun manier een twijfelachtige verhouding met ‘de waarheid’ hebben.

Hun verhalen haalden uitvoerig de Amerikaanse media, al dan niet aangedikt door de verslaggevers of door henzelf. Sommige ‘personages’ uit Pinckers’ boek logen flagrant. Zoals de man die beweerde dat de vrouw van zijn leven, aan wie hij in de VS via een blind date was gekoppeld, als kind samen met hem in een concentratiekamp in Europa had gezeten. Anderen deden de waarheid geweld aan. Zoals Ali Qaissi, die in 2006 op de voorpagina van The New York Times mocht beweren dat hij de gefolterde gevangene met de kap over het hoofd was op een van de meest iconische beelden uit het Abu Ghraibschandaal. Een leugen. Hoe-wel hij in de gevangenis was gefolterd, was hij niet de man op de foto. Maar omdat een gezaghebbende krant erover had geschreven, werd zijn leugen voor waar aangenomen.

©Max Pinckers

Het bizarste verhaal is dat van Jay Armes, een privédetective uit El Paso, vlak bij de grens met Mexico. Sinds hij als kind zijn handen verloor bij een vuurwerkontploffing, heeft Armes twee haken. In de jaren zeventig werkte hij zich op tot - zo zegt hij zelf - een van de beste en duurste privédetectives van de VS. Hij loste naar eigen zeggen meer dan zeventig ontvoeringen op. Hij beweert dat hij de zoon van acteur Marlon Brando terugvond nadat die tijdens de opnames van ‘The Godfather’ was ontvoerd. Dat verhaal is nooit bewezen, maar de Amerikanen smulden ervan. Armes was zo populair dat actiepoppen van hem werden gemaakt. Zijn autobiografie werd in dertig talen vertaald.

©Max Pinckers

Pinckers zocht Armes op in zijn pronkerige kantoor in El Paso. ‘Op zijn 85ste blijft hij zich als een soort superheld gedragen. Aan de muur hangen rankings van de strafste zaken die hij tot een goed einde bracht. Een replica van hem zit in een zetel de krant te lezen.’ Of hij zijn verhaal geloofde? Pinckers grijnst. ‘Ik vond het aantrekkelijk om het te geloven. Als fotograaf vind ik de schemerzone tussen leugen en waarheid interessanter dan de waarheid zelf. Is de werkelijkheid niet altijd een constructie, iets dat we willen geloven omdat het ons goed uitkomt?’

De door Magnum en Forbes geprezen Pinckers verzon daarom bij elk personage zijn eigen waarheid, op basis van zijn fantasie. Het boek staat vol ‘associatieve’ beelden. Bij Armes’ verhaal maakte hij onder meer een geënsceneerde foto van een drijvend lichaam - een cold case? - en een seventiesachtig shot dat suggereert dat de detective vanuit zijn auto een doelwit aan het schaduwen is.

Beelden uit ‘Margins of Excess’ zijn vanaf 25 januari te zien op een groepsexpo bij Sofie Van de Velde in Antwerpen. Die dag verschijnt ook het fotoboek.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud