Het leven zoals het is: de dansschool

Een repetitie aan de dansschool van Anne Teresa De Keersmaeker. ©Anne Van Aerschot

Vijf buitenlandse studenten van P.A.R.T.S. getuigen in een podcast over de offers die ze brengen op de vermaarde dansschool van Anne Teresa De Keersmaeker in Brussel. ‘Beyoncé is de Queen of Pop, P.A.R.T.S. de koningin van de dans.’

Marllon (23) was tien toen hij erachter kwam dat hij homo is, veertien toen zijn vriend verongelukte. In die periode zette zijn vader hem het huis uit wegens zijn geaardheid. Dat huis staat in een favela in Rio de Janeiro, waar het kroostrijke gezin bij het ontbijt één ei in zeven moest delen. Zijn moeder overleed in de eerste coronagolf. De jonge Braziliaan verbleef op dat moment in Brussel, waar hij een opleiding volgt aan het dansinstituut P.A.R.T.S. van de choreografe Anne Teresa De Keersmaeker. Sinds de dood van zijn moeder is hij nog niet naar huis kunnen gaan: geen geld.

Marllon zit bij P.A.R.T.S. in de klas met Kia. De 19-jarige Nieuw-Zeelandse groeide op in Johannesburg en was acht toen haar vader tijdens een overval een pistool tegen zijn hoofd kreeg. Zij zat achteraan in de wagen met haar broer die nog een baby was. Haar ouders beslisten hun jobs op te zeggen - goedbetaalde jobs, haar moeder werkte als projectmanager voor een bank - en verhuisden van het gewelddadige Johannesburg naar het deugdzame Wellington in Nieuw-Zeeland.

Generation XIII

Wat?

Een podcast over vijf aspirant-dansers van de studentenlichting van P.A.R.T.S., de dansschool van Anne Teresa De Keersmaeker.

Waarom de moeite?

Eenzaamheid, familiaal gemis, de eerste sneeuw en de lockdown. Dat en veel meer komt aan bod in de interviews en op de telefoon ingesproken dagboekfragmenten van de studenten. De podcast is een laagdrempelige manier om de topschool te portretteren.

Waar?  Op generationxiii.buzzsprout.com/1705048 en in de gebruikelijke podcastapps: Apple Podcasts, Spotify, Google Podcasts en Stitcher.

Na haar dansopleiding in Nieuw-Zeeland trok Kia in haar eentje naar Europa om het als danseres te proberen. Ze deed auditie voor P.A.R.T.S. in Barcelona. Weer thuis na een trip van 40 uur vond ze het verlossende bericht in haar mailbox: ze was aangenomen. In de podcast ‘Generation XIII’ vertelt Kia dat een van haar leerkrachten van de dansschool begon te huilen bij het horen van het nieuws.

‘Ik weet niet waar ik over twee jaar woon. Dat vind ik een opwindende gedachte’, hoor je haar zeggen. Vandaag is Kia weer in Nieuw-Zeeland, waar het coronavirus zo goed als uitgebannen is. Een verhaallijn voor de vervolgafleveringen: keert ze ooit terug naar Brussel?

Auditie

De dansschool houdt overal in de wereld audities voor haar driejarige opleiding tot danser of choreograaf. Bij de vorige selecties, in 2019, namen 1.200 jongeren deel aan audities in 27 landen, vooral in Europa, maar ook in Brazilië, Canada, Chili, Japan, Tunesië en de Verenigde Staten. Marllon bood zich aan in Rio. In een van de zeven episodes die online staan, zegt de Braziliaan dat de 50 real - omgerekend 7,5 euro - voor de auditie een smak geld was voor hem en zijn familie. Maar wat wilde hij graag bij de P.A.R.T.S.-familie horen: ‘Beyoncé is de Queen of Pop, P.A.R.T.S. de koningin van de dans.’

Behalve Marllon en Kia volgt ‘Generation XIII’ drie studenten van de huidige lichting, de dertiende. Ze vertellen over de sfeer op school, hun dromen, hun passie voor hedendaagse dans en hun leven in Brussel. Hoe de eerste sneeuw voelde en hoe het is om als jonge vrouw nagefloten te worden op de tram. Bijna allemaal hebben ze heimwee naar hun thuisland, vertellen ze in dagboekberichten, ingesproken op hun mobiele telefoons.

Sinds de dood van zijn moeder in de eerste lockdown is de Braziliaanse dansstudent Marllon nog niet naar huis kunnen gaan. Geen geld.

Het zijn die ‘kleine’ persoonlijke getuigenissen die ‘Generation XIII’ de moeite waard maken. P.A.R.T.S. is een topschool die niet zomaar iedereen binnenlaat. Het roept het clichébeeld op van grote ego’s en hyperambitieuze studenten met een over-mijn-lijkmentaliteit. Dat ‘Fame’-achtige beeld - naar de Amerikaanse serie uit de jaren 80 over een dansschool in New York - klopt niet, zegt Delphine Hesters, die de podcast maakt en de dansschool al bijna twintig jaar volgt. ‘Het is het tegenovergestelde. Ik sta na al die jaren nog versteld van hoe genereus en nieuwsgierig de studenten zijn. Ze leren echt samen, als groep.'

Het viel de cultuursociologe ook op dat P.A.R.T.S. minder top-down werkt met haar studenten dan valt te verwachten van een topschool. 'De school geeft haar studenten de kans hun eigen stem te vinden. Als je onderweg beslist wiskundige te worden, is dat prima.’

Verblijfsvergunning

Hesters deed de voorbije jaren veel onderzoek naar de financiële situatie van jonge kunstenaars. De podcast toont hoe bepalend socio-economische omstandigheden kunnen zijn. En nu nog meer, tijdens corona. Marllon raakt niet weg uit België, terwijl we zijn Franse medestudente Zoë een bericht horen inspreken vanuit het riante huis van haar vriend in Frankrijk waar ze tijdens de lockdown verbleef. ‘Zulke verschillen bepalen welke keuzes de niet-Europeanen na hun opleiding maken. Als ze geen werk vinden, is de kans groot dat ze naar huis moeten omdat ze geen verblijfsvergunning hebben.’

©Anne Van Aerschot

Tot slot is er natuurlijk corona zelf. De school was een tijdlang dicht, de studenten krijgen nog altijd les in bubbels. Het virus maakt ons voorzichtig met aanrakingen, terwijl dansers het van fysiek contact moeten hebben. Daardoor dook een onvermoed probleem op, zegt Hesters. ‘Omdat ze minder kunnen dansen of fysiek bezig zijn, zijn er meer blessures. Tel daarbij het isolement door corona en je kan je voorstellen dat het leven aan de dansschool niet voor iedereen even gemakkelijk is. Ik hoop voor hen en het verhaal dat het derde schooljaar weer helemaal over dans mag gaan.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud