reportage

‘Ik liep door een dennenwoudje, en plots zag ik dat huis'

©Getty Images

Actrice Natali Broods verloor haar hart aan Fondation Maeght, een museum op een heuvel in het zuiden van Frankrijk. Het is haar favoriete museum.

Natali Broods is graag alleen. Tijdens dode momenten op tournee met Compagnie De Koe glipt ze weleens een museum binnen. ‘Dan vraag ik een koptelefoon om me volledig te concentreren. Een gewijd stiltemoment voor mezelf.’

Tien jaar geleden ging Broods op haar eentje op vakantie naar Zuid-Frankrijk. ‘Ik had geen lief en koos een hotel uit waar ik op mezelf was met de natuur en een handvol boeken. In mijn hotel lag een brochure van de Fondation Maeght. Ik had er al van gehoord en nam de bus naar Saint-Paul-de-Vence, een versterkt middeleeuws dorp op een heuvel. Nadat ik was afgestapt, moest ik eerst door een dennenwoudje wandelen, en plots zag ik dat huis. Het speeksel liep uit mijn mond.’

Natali Broods (42) is actrice in het theater (Compagnie De Koe), in de bioscoop en op televisie. Ze speelde in onder meer ‘Any Way the Wind Blows’, ‘Een ander zijn geluk’, ‘Waste Land’, ‘Façades’, ‘Over water’ en ‘Tabula Rasa’.

Haar favoriete museum is Fondation Maeght in Saint-Paulde-Vence. In de rand van het heuveldorpje liet de Parijse galerist Aimé De Maeght een museum met beeldenpark bouwen voor zijn privécollectie. De Catalaan JoséLuis Sert ontwierp het complex. Fondation Maeght is een paleisje dat wemelt van topstukken van grote namen uit de moderne kunst: Kandinsky, Léger, Bonnard, Braque, Chagall, Miró, Giacometti. Na de dood van de stichter werd zijn erfenis, waaronder de stichting aan de Cote d’Azur, het onderwerp van een bittere erfenistwist tussen zijn zoon Adrien en zijn kleindochter Yoyo. Zij schreef enkele jaren geleden een smeuïg boek over de familiesaga.

Meer moois in de buurt

Saint-Paul-de-Vence. ‘In de zomer kan het er verschrikkelijk druk zijn, maar het is wel een van de mooiste dorpjes van de Provence. De middeleeuwse sfeer is goed bewaard. Vanaf de vestigingsmuren heb je een prachtig uitzicht. Het is ook een echt kunstenaarsdorp. Marc Chagall had er een huis, en ook Picasso en Sartre verbleven er.’

Antibes. ‘Sorry, ook hier loopt het in de zomer vol toeristen . Je kan er naar een museum over Picasso, zwemmen in de Middellandse Zee of doelloos door de straten slenteren.’

Orion B&B. ‘Een fantastische plek op nog geen 2 kilometer van Fondation Maeght, met vier boomhutten en een natuurlijke zwemvijver. Wij logeerden in een iets hoger gelegen hut, waar we eekhoorns voorbij zagen springen. De eigenares is een heel fijne Vlaamse vrouw.’

Côte d'Azur

Fondation Maeght ligt in een glooiend park net buiten het mooiste dorpje bij de Côte d’Azur. Het museum werd in 1964 gebouwd in opdracht van de Parijse kunsthandelaar Aimé Maeght. De Catalaanse architect José-Luis Sert ontwierp het voor de privécollectie van de galeriehouder en zijn vrouw.

‘De lichtinval is buitengewoon. De bogen en gekartelde daken maken dat alle wanden door daglicht worden beschenen. En dan die beeldentuin, met zijn vijvertjes, uit steen gebouwde waterpartijen en schitterende werken van Miró, Giacometti, Calder en Kandinsky. (lacht) Het speeksel bleef maar komen.’

De Spaanse schilder Joan Miró was een vriend van Maeght. Hij heeft mee nagedacht over de integratie van de kunstwerken in de beeldentuin. ‘Na al de jaren lijkt het alsof de omringende tuin zich heeft aangepast aan de werken.’

Dossier Favoriete Museum van ...
Lees de volledige reeks

Deze zomer vertellen mensen met een grote affiniteit met kunst over hun favoriete museum in De Tijd en op www.tijd.be. 

Ontdek de favoriete musea op de dossierpagina.

Het gebouw, de tuin, de collectie, maar vooral het onoverwinnelijke gevoel dat ze de plek in haar eentje had ontdekt, maken dat Fondation Maeght in haar hart zit. Het was onvermijdelijk dat ze opnieuw door dat dennenwoudje zou stappen. Dat deed ze in 2016, dit keer met haar man en hun twee kinderen. Het was de zomer van de zware aanslag met de vrachtwagen in Nice, amper 25 kilometer verderop.

Magie

Het was iets drukker in Fondation Maeght dan die overweldigende eerste keer, maar de magie was er nog altijd. ‘Mijn kinderen waren twee jaar. Intussen zijn ze vijf, en nog altijd veel te ongeduldig voor een museum. (lacht) Gelukkig maakte het beeldenpark het nog een beetje vermakelijk. In België nemen we ze nog altijd niet vaak mee, tenzij naar het Middelheimpark. We hopen het meer te doen als ze ouder zijn.’

Zoals haar ouders met haar deden, zegt ze. ‘Mijn ouders gingen altijd met hetzelfde koppel op vakantie: vier volwassenen, vier kinderen. Aan het regime viel niet te morrelen. Dat was klaar en gedisciplineerd: een dag strand of zwembad, een dag op uitstap. Zo heb ik op mijn twaalfde de Segrada Familia in Barcelona gezien. Mijn eerste vakantieherinnering was in Pompeï. Ik moet een jaar of drie zijn geweest. Ik zie het weer helemaal voor me. Ik zit in zo’n typische blauw-witte kinderwagen uit de jaren tachtig, starend naar mijn voeten - in sandaaltjes - en die steen uit de Romeinse tijd.’

In 2016 pakte Fondation Maeght stevig uit met Christo. ©BELGAIMAGE

Terug naar de Côte d’Azur. Fondation Maeght is een museum voor moderne kunst dat af en toe hedendaagse kunstenaars uitnodigt. Jan Fabre exposeerde er. Toen Broods met haar gezin terugging, liep er een tentoonstelling met werk van de installatiekunstenaar Christo.

Moderne kunst

Waar houdt ze zelf het meest van? Moderne kunst waarvan vaandeldragers als Giacometti of Kandinsky de toon bepalen in Saint-Paul-de-Vence, of de doorgaans wat experimentelere hedendaagse kunst met haar vervelende neiging tot moeilijkdoenerij?

De lichtinval is buiten gewoon. En dan die beeldentuin...
Natali Broods
Actrice

‘Voor beide valt iets te zeggen. Ik vind hedendaagse kunst wat moeilijker, maar dat komt omdat het nog niet gefilterd is door de tijd. De modernen liggen al langer achter ons. De tijd heeft bepaald wie je moet kennen of goed vinden, wat de canon is. Dat maakt het makkelijker als toeschouwer, waardoor het lijkt alsof hedendaagse kunst complexer is om te begrijpen.’

‘Dat zit dus vooral in ons hoofd, denk ik. Met theater is het hetzelfde. Mensen dénken dat ze het niet begrijpen omdat ze het niet kennen. Tot ze een paar keer komen kijken, en het opeens wél toegankelijk vinden.’

Volgende week: het archeologisch museum van Chora, het favoriete museum van de zanger Joost Zweegers

Lees verder

Advertentie
Advertentie