reportage

De bankier die een Chinese tempel restaureerde

©Ben McMillan

Brusselaar Juan Van Wassenhove werkte voor Citibank, BNP Paribas en JPMorgan. Maar in 2007 draaide hij de bladzijde om en toverde hij een vervallen boeddhistische tempelsite om tot een indrukwekkend hotel, restaurant, seminarie- en expositieplek.

Het Temple Hotel ligt in het hart van historisch Peking, op een boogscheut van de Verboden Stad. De geschiedenis van de plek gaat terug tot de Mingdynastie, toen de keizerlijke drukateliers van Keizer Yongle hier geconcentreerd waren. Later (in het begin van de 15de eeuw) huisde hier Zhizhusi -de Tempel van de Wijsheid - één van de drie tempels die tijdens de Qingdynastie werden gebouwd en geregeld dienst deden voor ceremonies en rituelen van het keizerlijk hof. De zesde levende boeddha huisde er nog toen het Volksbevrijdingsleger in 1949 Peking binnenmarcheerde en het communistische tijdperk inluidde.

In de 20ste eeuw werd Zhizhusi, zoals zoveel van de 3.000 tempels in Peking, ontwijd en deed het aanvankelijk dienst voor bijeenkomsten onder het Mao-tijdperk. Uiteindelijk werd er een fabriek in onder gebracht, eerst voor mozaïeken, later voor fietsen en in de jaren 70 zelfs voor de productie van de eerste zwart-wittelevisies in China.

Missie

Toen Van Wassenhove (53) bijna tien jaar geleden voorbij de site fietste - hij woonde vlakbij - zag hij boven de wirwar van daken iets dat hem deed denken aan een boeddhistische stoepa die hij op reis in Tibet had gezien. Hij duwde een poort op en trof amalgaam aan van vervallen gebouwen uit verschillende eeuwen. ‘Het was ‘a big mess’. Maar mijn vermoeden klopte wel’, aldus Van Wassenhove. ‘Die dag vond ik mijn missie. Ik zou die tempel opknappen en renoveren.’

©rv

Van Wassenhove leefde en werkte al sinds de jaren 90 in China. Hij opende filialen voor BNP Paribas, Chase Manhattan Bank en JPMorgan. Als jonge bankier – afgestudeerd aan de Solvay Business School – was hij eerder ook bij Citibank aan de slag geweest.

Met behulp van twee Chinese zakenpartners, eveneens met een passie voor Chinese cultuur en architectuur, begon Van Wassenhove in 2007 aan een schier onmogelijke taak. ‘Het was een nachtmerrie’, blikt hij terug. ‘Bouwvakkers waren drukbevraagd door de Olympische Spelen in 2008. De eerste winter was ellendig slecht, een deel van het complex bleek zwaar aangetast door een vroegere brand.’

Puin ruimen

De redders van het complex hadden één doel: de verschillende lagen van de Chinese geschiedenis hier consciëntieus opnieuw tot leven brengen. Maar hoe restaureer je een eeuwenoude Boeddhistische tempel? Met veel geduld. Aanvankelijk was het vooral puin ruimen: 200 trucks met afval werden verzameld. Vervolgens werd elke balk en iedere tegel in zijn oude glorie hersteld. In totaal werd 80 kubieke meter hout aangevoerd, 71 houten balken werden vervangen, 1.400m2 dak herlegd, en 43.000 daktegels met de hand schoongemaakt en gerestaureerd. Maar er was ook verwondering: onder een krakkemikkig modern plafond vonden ze houten panelen met Sanskrietschilderijen.

Hoe meer de tempel van zijn schoonheid liet zien, hoe meer privéinvesteerders verrukt het project wilden meefinancieren. En dat was nodig. Hoeveel geld het hele project exact heeft gekost, wil Van Wassenhove niet zeggen. ‘Maar we hebben, met de hulp van sponsors, meer dan vijf miljoen euro geïnvesteerd.’

©Ben McMillan

Oase

Vandaag is The Temple Hotel een oase in het hectische Peking met 3.500 m2 aan historische ruimtes voor expo’s, een restaurant (zie kader), tentoonstellingen, artistieke workshops, conferenties en meetings. Onder andere Siemens en BMW hielden er al directiemeetings. Er zijn ook acht gastenkamers. maandelijks komen hier 3.000 bezoekers over de vloer, van cultuurliefhebbers over zakenlui tot toeristen. Tijdens het Belgisch staatsbezoek lunchte koningin Mathilde in wat ooit de Tempel van de Wijsheid was, samen met een rist Chinese en Vlaamse zakenvrouwen, onder wie Michèle Sioen (VBO).

©BELGA

Lagrange

De site van het Temple Hotel biedt een flashback op eeuwen Chinese geschiedenis. Met relicten tot 600 jaar oud, politieke graffitis uit de culturele revolutie (1966-76) op de muren naast hedendaagse kunst. Zo loopt er een video van Hans Op de Beeck en een lichtinstallatie van de Amerikaan James Turrell. De sponsor daarvan is niemand minder dan City-Belg en supertrader Pierre Lagrange. ‘Ja, we kennen elkaar uit onze schooltijd en studeerden nadien ook samen. Toen ik hem vertelde hoe graag ik Turrell hier wou, hapte hij meteen toe.’

‘Ik heb kunnen realiseren wat ik wilde’, besluit Van Wassenhove, die al nadenkt over een tweede soortgelijk project. ‘Weet je, in dit land is alles moeilijk, maar alles is wel mogelijk.’

The Temple Hotel op Tripadvisor.

Het restaurant op de gerenoveerde site is in handen van nog een andere Belg: Bruggeling Ignace Lecleir (40). Na zijn studies aan de hotelschool van Koksijde ging hij in restaurants in Londen en Parijs (o.a. bij Ducasse) aan de slag, vooraleer hij furore ging maken in Amerika, onder andere bij sterrenchef Daniel Boulud. ‘Ik heb toen zijn gelijknamig restaurant hier in Peking mee opgestart. Maar uiteindelijk wilde ik mijn droom waarmaken: een eigen restaurant. En dit is het geworden.’ Geregeld nodigt Lecleir Belgische chefs uit om hier te brainstormen en zijn ploeg te adviseren. ‘Soms blijven ze wekenlang, soms maandenlang’. Flemish Foodie Olly Ceulenaere (‘Publiek’ in Gent) komt binnenkort langs. Lecleir serveert Europese keuken en merkt dat dit in de smaak valt. ‘Ja hoor, ook bij de Chinese gasten die bijna 80 procent van ons cliënteel uitmaken’. In de herfst wil hij het avontuurlijkere ‘Bites’ openen wat verderop.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud