Advertentie

Topkunst met uitzicht op de skyline van Brussel

Op de 25ste verdieping van een van de Proximus-torens prijkt het beeldje 'House of Actaeon' van Rita McBride. ©saskia vanderstichele

Met een grote tentoonstelling in zijn hoofdzetel viert het telecombedrijf Proximus het 25-jarige bestaan van zijn kunstcollectie. De klemtoon ligt op fotografie, hoog op de 25ste verdieping van de twee bedrijfstorens.

Wie ooit op de hoofdzetel van Proximus aan het Brusselse Noordstation was, zal de inkomhal allicht niet vergeten zijn. De monumentale sculptuur 'Airo Pedalo N°9', een man met een parachute, van Panamarenko kijkt elke bezoeker onderzoekend aan. Er zijn slechtere manieren om een bedrijfsgebouw binnen te gaan.

Donderdag is een ander werk aan de inkomhal toegevoegd. Het al even monumentale 'The Children's Pavilion' van de Canadese fotograaf Jeff Wall. De fotoreeks was een van de eerste kunstaankopen van het telecombedrijf, maar diende de voorbije maanden gerestaureerd te worden. Nu is het terug, net op tijd om een van de blikvangers te zijn van de tentoonstelling 'Art with a View: 25 years Proximus Art Collection', toegankelijk voor iedereen.

De kunst mocht niet te veel emotioneren of cho­queren, kwestie van het personeel niet af te schrikken of erger, in verleiding te brengen.

Proximus vroeg aan Joost Declercq, de voormalige directeur van Museum Dhondt-Dhaenens, in de collectie te grasduinen en een tentoonstelling samen te stellen om het 25-jarig bestaan van Proximus Art te vieren. De keuze voor de curator lag voor de hand. In 2015 toonde Dhondt-Dhaenens al eens een deel van de collectie in zijn museum. 'Toen waren het maar 50 kunstwerken. Nu zijn het er 150', legt Declercq uit.

Van in het begin focuste Proximus op de uitbouw van een grote fotocollectie. Hier werk van Marie-Françoise Plissart. ©saskia vanderstichele

Proximus - toen nog Belgacom - begon in 1996 aan de uitbouw van een kunstcollectie toen de twee bedrijfstorens aan het Noordstation in gebruik werden genomen. Toenmalig CEO John Goossens en bestuurslid Baudouin Michiels waren de strategische krachten achter het project. Ze meenden dat kunst de gangen en de talrijke vergaderruimtes een persoonlijk karakter konden geven. Er werd een aankoopcomité in het leven geroepen waarvan Michiels samen met Jef Cornelis en Laurent Busine lang de vaste leden waren.

Geen naakt

Proximus koos ervoor hedendaagse kunst aan te kopen. Er waren wel enige beperkingen. De kunst mocht niet te veel emotioneren of cho­queren, kwestie van het personeel niet af te schrikken of erger, in verleiding te brengen. Naakt bijvoorbeeld mocht niet.

De kunstwerken waren vaak groot, zoals die van Panamarenko. Groot paste goed in het monumentale gebouw. Het aankoopcomité deed ook iets wat in de jaren 90 niet zo veel gebeurde: de nadruk leggen op fotografie.

Voor de expo maakte Declercq vooral een persoonlijke keuze uit de verzameling die zo'n 650 werken omvat. 'Er is een tendens om kunst wetenschappelijk te benaderen. Ik begrijp dat. Maar het buikgevoel wordt dan wat weggedrukt, terwijl dat ook belangrijk is. Dat wilde ik op deze tentoonstelling vermijden.'

De expo valt uiteen in twee grote delen. In de gangen op het gelijkvloers wordt de schilderkunst getoond. De kunstenaars zijn lang niet altijd heel bekend, maar het is wel een imposante verzameling schilderkunst, met de nadruk op het minimalisme en de conceptuele kunst.

Op de 25ste verdieping, waar de loopbrug de twee torens met elkaar verbindt, ligt de focus op de fotografie. In de gangen en in veel nu leegstaande bureaus siert de ene topfoto na de andere de muren. Ze worden in de gangen ondersteund door grote en kleine sculpturen. Let bij de liften op het beeldje 'House of Actaeon' van Rita McBride. Het oogt zo fragiel tegen de achtergrond van de Brusselse skyline.

Maar het is dus vooral de fotografie die alle aandacht opeist. Andréas Gursky, Rineke Dijkstra, Saul Leiter, Thomas Ruff, Barbara & Michael Leisgen en Marie-Françoise Plissart zijn slechts enkele van de getoonde topfotografen. Declercq deelde de foto's onder in thema's als architectuur, natuur en cultuur.

250.000
Proximus besteedt jaarlijks 250.000 euro aan zijn kunstwerking.

Samenwerken?

Proximus besteedt jaarlijks 250.000 euro aan zijn kunstwerking. 'We hebben de voorbije jaren minder aangekocht omdat we vooral geïnvesteerd hebben in de restauratie van de kunstwerken. We zijn geen museum. De omstandigheden zijn hier niet altijd ideaal om kunst te tonen. De werken lijden daar weleens onder', legt Stefaan De Clerck, de voorzitter van de raad van bestuur van Proximus en van de Proximus Art Collection.

Proximus herbekijkt de komende maanden wat het met zijn twee bedrijfstorens gaat doen. Ze worden in elk geval heringericht. Proximus heeft de volledige ruimte ook niet meer nodig. Dat heeft zijn consequenties voor de kunstcollectie. 'Misschien moeten we eens samenzitten met andere bedrijven die kunst bezitten. Belfius bijvoorbeeld. Is er een samenwerking mogelijk? Kunnen we de kunstwerken niet samen ergens onderbrengen waar ze permanent aan het publiek worden getoond? Het zijn open vragen. Ik heb zelf nog geen antwoorden. Maar we moeten het gesprek wel aangaan vind ik.'

De expo bij Proximus is gratis toegankelijk op donderdag, vrijdag en zaterdag. Aanmelden op artwithaview.be

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud