Tussen rust en onrust

De pettenwinkel Rossaert in het Antwerps schipperskwartier.

Eva Vermandel maakte naam met portretten van muziek- en filmsterren, maar in haar geliefde Londen ontpopte de Belgische zich tot kunstfotografe. Haar introspectieve werk hangt in het Antwerpse schipperskwartier.

Een scheefgegroeide boom in een halfdonker bos, de kruin deels buiten beeld. Ook van dichtbij lijkt de foto van Eva Vermandel een schilderij. Die misleiding is een handelsmerk. De andere 15 beelden die de kunstgalerie Rossaert in Antwerpen toont, lijken eveneens ‘gepenseeld’.

Highgate Woods, 2014. ©Eva Vermandel

In de solitaire boom, die nog altijd krom staat te wezen in Highgate Woodpark in Londen, komt veel samen: haar hartstocht voor het Verenigd Koninkrijk, haar liefde voor muziek en haar vervelling van muziek- tot kunstfotografe. Het vervult de 44-jarige Vermandel dan ook met trots dat de Britse muzieklegende Matthew Herbert net dat beeld koos als hoes voor zijn brexitalbum, dat op 29 maart verschijnt, de dag dat haar tweede thuisland in principe uit de Europese Unie stapt.

Vermandel was 22 toen ze in 1996 naar Londen vertrok. Haar portretten van muziek- en filmsterren verschenen in de meest vooraanstaande Britse bladen en kranten. Willem Dafoe, PJ Harvey, Tom Waits, Nick Cave: allemaal stonden ze voor haar lens. Maar mettertijd merkte ze dat ze in die opdrachten steeds minder van zichzelf kwijt kon. De diepgang die ze miste, ging ze elders zoeken. Ze begon foto’s te maken van taferelen die dicht bij haar staan. Verstilde landschappen, broze tableaus van vrienden.

De alledaagse taferelen krijgen een vreemdsoortige twist die ze onalledaags maakt. ‘Ik wil mijn werk niet kapotpraten,’ zegt Vermandel, ‘maar het zoeken naar verankering en de contradictie tussen rust en onrust zijn terugkerende thema’s. Die twee lijken tegengesteld. Maar we bewegen ons voort in een tijd die van ons verlangt dat we de waarheid verengen tot één frame of mind, terwijl het leven in werkelijkheid vol dualiteit zit.’

 

©Eva Vermandel.

Meestal ontstaat haar zoektocht naar het (on)alledaagse intuïtief. Dat kan al wandelend bij schemerlicht in een park zijn, of ontwakend in een vreemd bed. Maar haast altijd is er dat tweesnijdende. Een van de mooiste beelden in de reeks nam Vermandel tijdens een vriendenweekend in de Ardennen. Een tiener zit op een stoel, met scherp afgeraspte takken tussen de vingers van zijn linkerhand. Hij staart voor zich uit, terwijl het daglicht discreet de halfdonkere ruimte binnenvalt. Is hij bedroefd, boos, dromerig?

Bij Vermandel weet je zelden in één oogopslag wat je ziet. Wat op een in netkousen gewikkelde mannenromp lijkt, is in werkelijkheid een homp dierenvlees die ze in Parijs op straat zag liggen. De fotografe esthetiseert met een hoek af. Visuele poëzie.

Die Plek

Niet alleen Vermandels ‘gepenseelde beelden’ zijn onalledaags, ook de locatie in het schipperskwartier is dat. Rossaert was meer dan honderd jaar de bekendste pettenwinkel van Antwerpen. Matrozen en bekende kunstenaars gingen er shoppen. Panamarenko kocht er de militaire ‘klak’ die in zijn beginjaren tot zijn uniform behoorde. De schilder Luc Tuymans schafte er een zeeofficierenkostuum aan.

Kunsthandelaar Ronny Van de Velde liet het smalle pand in de jaren negentig restaureren om er alternatieve expo’s te organiseren. Die Plek, een nieuw platform van curator Kaat Dejonghe dat kunstenaars ruggensteunt die op de brug tussen fotografie en hedendaagse kunst, gebruikt het charmante handelshuisje als decor voor zijn eerste expo. Het introspectieve werk van Vermandel komt er helemaal thuis.

‘The Trespasser’ loopt van 13 januari tot 10 februari bij Rossaert in Antwerpen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content