Broers Bourlon openen eigenzinnig museum in Mechelen

Het schilderij 'Pierrot en de skeletten' van James Ensor is één van de 32 werken die te zien zijn in 'Het Kunstuur' in Mechelen.

Van hun schilderende grootvader kregen Hans en Joost Bourlon een passie voor kunst mee. Die spreiden de Studio 100-topman en zijn broer nu tentoon in een eigen museum, waarin u welgeteld één uur welkom bent.

‘Zullen we binnen een kijkje nemen?’ Hans en Joost Bourlon glimmen van trots als een automatische deur openzwaait. Ze geven ons een hoofdtelefoon en leiden ons een donkere kamer binnen.

We staan in de Heilige Geestkapel in Mechelen, één van de oudste gebouwen van de stad. Hier opent vanaf zaterdag een gloednieuw museumconcept van de hand van de broers Bourlon. In ‘Het Kunstuur’ wordt de bezoeker in exact een uur tijd op eigenzinnige wijze door een expositie met Belgische kunst van ongeveer een eeuw oud geleid.

‘Het was een droom die al lang sluimerde’, glundert Hans Bourlon. ‘We hebben allebei kunst met de paplepel binnengekregen, via onze grootvader, die kunstschilder was. Onze grootouders woonden naast ons, dus we hebben daar veel tijd doorgebracht tussen de kwasten, ezels en kunstboeken. Dat heeft zijn sporen nagelaten.’

32 schilderijen

32 topwerken hebben de broers verzameld voor hun tentoonstelling, van schilders als Rik Wouters, Constant Permeke, Emile Claus, Gustave Van de Woestyne en Valerius De Saedeleer. ‘Die werken komen uit de collecties van de grote Belgische musea, van privéverzamelaars of van banken’, legt Joost Bourlon uit. Het is hij die het voorbije jaar de selectie heeft uitgevlooid. ‘We konden uiteindelijk kiezen uit 150 werken. Dat het deze zijn geworden, heeft te maken met het verhaal dat we erover konden vertellen.’

Museum van de broers Bourlon

Dat verhaal is in het museumconcept van de Bourlons even belangrijk als de kunst zelf. ‘Het Kunstuur’ is geen klassieke expositie, het is een ervaring. In de donkere ruimte waarin we worden geleid, worden de werken één voor één uitgelicht, om vervolgens uitgebreid besproken te worden door mensen die een bijzondere band hebben met wat staat afgebeeld. Die vertellers - van Goedele Liekens en Tom Boonen tot Jozef De Kesel en Geert Noels - worden geprojecteerd in de ruimte, alsof ze naast je staan.

Dat levert vaak verrassende verhalen en weetjes op, die iets toevoegen aan het schilderij. Marathonloper en Somalische vluchteling Bashir Abdi horen vertellen over de eerste keer dat hij sneeuw zag in ons land, terwijl je een sneeuwlandschap van Valerius De Saedeleer krijgt voorgeschoteld, het heeft iets. Of imam Khalid Benhaddou die je meer vertelt over hoe moeilijk godsafbeeldingen liggen in verschillende religies, terwijl je naar de door de kerk verboden houtskoolprent ‘Christus aan het kruis’ van Albert Servaes kijkt. Of Mark Uytterhoeven die je vertelt over zijn grootvader, kunstschilder Prosper De Troyer. Of NKO-arts Kathie Vierstraete, die je uitlegt waarom Rik Wouters een ooglapje draagt op zijn zelfportret.

Per 8

De werken van ondermeer Rik Wouters, Constant Permeke, Emile Claus, Gustave Van De Woesteyne en Valerius De Saedeleer komen uit de collecties van de grote Belgische musea, van privéverzamelaars of van banken.

De broers Bourlon nemen de bezoeker op die manier bij de hand doorheen hun expositie, op exact een uur tijd. Om de 20 minuten mag een groep van acht personen de expo in, die drie ruimtes omvat en eindigt in de Heilige Geestkapel zelf.

Deze tentoonstelling in ‘Het Kunstuur’ loopt nog tot september. Maar het project heeft een concessie van vijf jaar onderhandeld met de stad Mechelen. Bedoeling is om de komende jaren regelmatig met een nieuwe expositie op de proppen te komen.

Goed doel

Hoewel Hans Bourlon voor de uitvoering van het project gretig gebruik maakte van zijn netwerk als Studio 100-oprichter, is dit kunstproject volledig een privé-initiatief, waarvan de opbrengsten gaan naar een goed doel. Maar Bourlon zou Bourlon niet zijn, als hij het niet meteen grootser zag.

‘Er zijn veel steden die beschikken over leegstaande ruimtes met veel potentieel. En er zijn veel mensen die prachtige kunst in huis hebben, maar die eigenlijk ook wel graag eens willen tonen. Al is het maar omdat ze dan meer waard wordt. Of musea die niet genoeg ruimte hebben. Er is dus nog wel wat mogelijk, als je die twee gegevens aan elkaar kan koppelen. We krijgen nu al de vraag van andere steden of we bij hen niets gelijkaardig willen doen. En waarom ook niet, eigenlijk? (lacht)’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect