Advertentie
reportage

De kleine man van Isaac Cordal tackelt grote problemen

De zakenman van middelbare leeftijd in Écaussinnes.

De minisculpturen van de kunstenaar Isaac Cordal zijn terug te vinden van Berlijn tot Buenos Aires. Een nieuwe permanente openluchtexpositie in hartje Henegouwen toont hoe fijngevoelig zijn oeuvre is. Dat staat reflectie over de toestand van de wereld niet in de weg.

Al 15 jaar installeert de Spaanse kunstenaar Isaac Cordal (47), in het kader van zijn ‘Cement Eclipses’-project, kleine cementen sculpturen over de hele wereld. Een oog met liefde voor streetart vindt zijn beeldjes in grootsteden als Londen, Brussel, Milaan en New York.  De artiest strijkt nu neer in Henegouwen. Ook hier verstopt Cordal zijn werk ‘in plain sight’, op willekeurige plaatsen in de openbare ruimte. Ze zijn geplaatst tegen façades, regenpijpen, lantaarnpalen en meer onverwachte plekken.

De meeste van Cordals sculpturen zijn norse, blanke mannen in pak. ‘Ik gebruik de figuur van de zakenman van middelbare leeftijd graag als symbool om topics als macht, bureaucratie, het patriarchaat en kapitalisme aan te kaarten', zegt Cordal.

‘Ik heb geen idee hoe je een goede activist moet zijn, laat staan een goede artivist', antwoordt Cordal meteen als ik zijn befaamde miniatuurstandbeeldjes maatschappijkritisch noem. ‘Ze zijn geen kritiek, maar eerder een reflectie. Ze moeten je aan het denken zetten.’

Samen met Bjørn Van Poucke, de medestichter van All About Things, de Belgische streetarthub die de tentoonstelling samen met Cordal op poten zette, gidst hij me door het kalme Écaussinnes. Het is een van de vier Waalse dorpjes waar je de sculpturen van Cordal kan bezichtigen. Je kan ze te voet of via de uitgestippelde fietsroute ontdekken. De andere drie zijn La Louvière, Binches en Seneffe.

Eenzaamheid

Op de gevel van het statige gemeentehuis spotten we een eerste sculptuur. Een ongelukkig uitziend mannetje in pak staat op een balkonnetje en staart wezenloos naar zijn smartphone. Het is een beeld uit Cordals serie ‘Isolated in the Modern Outdoors’. ‘De man staat op een  balkon, maar hij kan nooit terug naar binnen, hij is buiten opgesloten', duidt hij.

Het 20 centimeter hoge beeldje gaat bijna verloren in de grandeur van het gebouw erachter. Wie niet oplet, ziet het niet eens staan. Dat vindt Cordal niet erg. ‘De beelden worden door de open ruimte gecamoufleerd. Alleen wie er echt aandacht aan besteedt, merkt ze op. Ze spreken niet iedereen aan. Dat hoeft ook niet.’

Het mannetje ademt een soort eenzaamheid uit die doet denken aan de schilderijen van de Amerikaan Edward Hopper. ‘Eenzaamheid is een heel groot probleem in onze maatschappij', vertelt Cordal. ‘Steeds meer mensen voelen zich alleen en geïsoleerd. Net als de sculpturen zijn wij ook kleine wezens in een groot universum.’

Maar Cordal is speelser dan Hopper. Ondanks de zwaarwichtige thema’s die hij aankaart, voelt zijn werk nooit cynisch aan. De kleine mannetjes stralen iets komisch uit. ‘Ik probeer altijd genoeg humor in mijn werk te steken om het dragelijk te maken.’ Is dat waarom hij zichzelf in zijn Instagram-bio als ‘Part-time Pessimist’ omschrijft? Cordal bevestigt glimlachend. ‘Soms is het glas halfvol, soms halfleeg.’

Klimaatverandering

Als geen ander legt Cordal subtiel de vinger op de meest prangende problemen in onze samenleving. Een van zijn bekendste werken - ‘Electoral Campaign’ uit 2011 -toont een groepje mannen die druk blijven vergaderen, ook al komt het water rondom hen al tot aan de kin. Het beeld, uit zijn ‘Waiting for Climate Change’-reeks, ging in 2014 viraal. Het internet herdoopte het werk tot ‘Politicians discussing global warming'.

Met 'Electoral Campaign' over debatterende politici klaagde Cordal het gebrek aan daadkracht aan. ©Isaac Cordal

Ook deze tentoonstelling bevat enkele werken waarin hij zijn zorgen over de klimaatverandering uit. In Binche en La Louvière wachten twee verwarde mannetjes met felgekleurde reddingsboeien op het stijgende water. Met de verwoestende watersnood in die andere Waalse gemeenten vers in het achterhoofd heeft hun weerloosheid en fragiliteit iets hartverscheurends.

Massatoerisme

Een ander thema dat Cordal na aan het hart ligt, is massatoerisme. We houden in Écaussinnes halt aan een klein parkje tegenover het kerkhof. In een klein nesthuisje tegen een boom staat een mannetje uit Cordals ‘Lost Tourist’-reeks. Met een camera rond zijn nek kijkt het mannetje naar het park dat passend ‘Parc du Souvenir’ heet. Op het vogelkastje is een zonnepaneeltje geïnstalleerd. Zodat het ook ’s nachts oplicht.

Ik gebruik de figuur van de zakenman van middelbare leeftijd graag als symbool om topics als macht, bureaucratie, het patriarchaat en kapitalisme aan te kaarten.
Isaac Cordal
Streetartkunstenaar

‘Zelfs dat nestkastje zou op Airbnb verhuurd kunnen worden', zegt Cordal grimmig. ‘Waar toeristen komen, zullen gentrificatie en opwaardering volgen. Alles moet immers postkaartperfect zijn om aan de eisen van die toeristen te voldoen. Het is een nieuwe vorm van kolonisatie.’

‘Toeristen zijn wanhopig op zoek naar authentieke plaatsen en ervaringen, maar paradoxaal genoeg maakt hun aanwezigheid die authenticiteit net onmogelijk. Door onze reisambities herleiden we alles wat uniek is aan een bepaalde plaats tot een verkoopproduct, een koelkastmagneet.’

‘Ik ben afkomstig uit de Spaanse streek Galicië. Wie langs de kust wil wonen, kan dat maar negen maanden per jaar. In de zomermaanden worden de appartementen aan toeristen verhuurd voor veel meer geld.’

Vreest Cordal niet dat zijn expositie de rust in de vier verstilde Henegouwse dorpjes zal verstoren? ‘Natuurlijk. Ik reis zelf ook graag en ben ook op zoek naar die authenticiteit. We zijn allemaal een deel van het probleem. Daarom zie ik mijn werk eerder als reflectie dan als kritiek.’

De fietsroute is vanaf volgende week beschikbaar via een app die je kan downloaden via centrissime.be en vhello.be. Een kaart van de fietsroute is vanaf dan ook op vhello.be te bekijken.

De essentie

  • De Spaanse artiest Isaac Cordal strijkt met zijn ‘Cement Eclipses’-project neer in Henegouwen voor een nieuwe permanente openluchtexpositie.
  • Met zijn 20 centimeter hoge figuurtjes, meestal van norse blanke mannen, legt hij subtiel de vinger op de prangendste problemen van onze maatschappij.
  • Je kan de tentoonstelling, die verspreid is over vier Waalse gemeenten, ontdekken via een uitgestippelde fietsroute.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud