Advertentie
Advertentie

De Mad Max van Oostende

Een ontwerp van Olivier Pauwels.© jef boes ©Jef Boes

De vierde ‘Mad Max’ heeft een Belgisch tintje. De Oostendse kunstenaar Olivier Pauwels ontwierp wapens en maskers voor de furieuze actiefilm. ‘Zo’n avontuur maak je maar één keer mee.’

Het geluid van krijsende meeuwen overheerst boven het atelier van Olivier Pauwels in de stationsbuurt van Oostende. In een loods van de NMBS werkt de beeldend kunstenaar al twintig jaar aan zijn oeuvre. De grond ligt bezaaid met kinderpoppen. Verder staat het ongeordende atelier boordevol met versleten tweedehandsspullen: oude beeldbuizen, een rolstoel, een synthesizer, stukgeslagen barkrukken, een handvol kinderfietsen... De poppen en het ‘oud ijzer’ komen samen in het handelsmerk van de 40-jarige ‘beeldhouwer’: zijn ‘cyberbabies’ die hij al exposeerde in musea in Azië en de VS.

De geboren Oostendenaar hertimmert oude materialen tot futuristische voertuigen of machines. Daarin zet hij kinderpoppen. De gerecycleerde machines zijn een metafoor voor de hardheid van de mens en de wereld. De kinderpoppen tonen onze kwetsbaarheid en staan symbool voor de mens als marionet van de consumptiemaatschappij.

Een stuur ontworpen door Olivier Pauwels ©rv

Pauwels’ werk is vooral een kritiek op de wegwerpmaatschappij. ‘Ik heb een grondige hekel aan onze wegwerpcultuur. We worden geprogrammeerd om producten na gebruik weg te gooien en nieuwe te kopen. Hun levensduur wordt steeds korter. De geprogrammeerde veroudering van wasmachines maakt me knettergek. Als ik iets kan herstellen, blijf ik eraan prutsen tot het hergebruikt kan worden. Ik schenk consumptiegoederen een tweede leven en verhef ze tot kunst.’

Nike

Een tiental cyberbabies zijn nu te bezichtigen bij zijn huisgalerie in Knokke. Maar ze gaan ook steeds vaker de wereld rond. Pauwels toonde ze al in Peking, Taipei en Sjanghai. Ook in de Verenigde Staten is de interesse groot. Toen Pauwels vijf jaar geleden met zijn cyberbabies op een groepsexpo in een kunstgalerie in San Diego stond, kocht de CEO van de sportkledinggigant Nike een beeld van hem.

©Photo News

Een andere aandachtige bezoeker was George Miller. De Australische regisseur is de geestelijke vader van ‘Mad Max’, de uitzinnige avonturenserie over een van de beroemdste personages uit de filmgeschiedenis: de getormenteerde woestijnrijder Max Rockatansky. Het eerste ‘Mad Max’-deel, dat amper 400.000 dollar kostte, bracht 100 miljoen dollar op. De postapocalyptische avonturenfilm betekende in 1979 ook de doorbraak voor de jonge Mel Gibson.

Toen Miller de kunstgalerie in San Diego binnenstapte, wist haast niemand dat de regisseur in volle voorbereiding was van de vierde ‘Mad Max’-film. Miller raakte begeesterd door de kunstwerken van onze landgenoot en wilde hem ogenblikkelijk als decorontwerper toevoegen aan zijn filmcrew in Sydney.

©Jef Boes

‘Op een ochtend kreeg ik telefoon’, vertelt Pauwels. ‘Een man die zichzelf voorstelde als George Miller van ‘Mad Max’ vroeg of ik wilde meewerken aan zijn nieuwe film. Ik dacht dat het een grap was en wimpelde hem af. (lacht) Idioot dat ik was. Gelukkig belde hij na twee dagen terug.’

Tien dagen later pikte een geblindeerde Mercedes Pauwels thuis op. Van Oostende ging het naar Zaventem, waar hij op een vlucht naar Sydney werd gezet. In Sydney kreeg hij een chique hotelkamer, een gratis huurwagen en zakgeld. De filmstudio van Fox werd zijn werkterrein. ‘De eerste week moest ik met nog drie geselecteerde kunstenaars in een beveiligde bunker het scenario van ‘Mad Max’ lezen. We tekenden een contract waarin stond dat we niets over de film mochten lekken en alle rechten op onze creaties afstonden.’

Pauwels moest drie maanden blijven en de filmobjecten ter plekke maken. Na een week vroeg hij om een paar dagen terug te naar België te mogen. ‘Ik twijfelde. Het was allemaal zo overweldigend: een vreemde taal, een ver land, het isolement in de filmstudio. Wilde ik mijn gezin daarvoor drie maanden in de steek laten?’ Bij zijn tussenlanding in Singapore bleek de IJslandse aswolk met de onuitspreekbare naam het vliegverkeer boven Europa lam te hebben gelegd. Na overleg met zijn vrouw keerde hij meteen terug naar Australië. ‘De kans bestond dat ik weken in Singapore zou vastzitten. Mijn vrouw moedigde me aan terug te vliegen. Ze vond dat ik zo’n unieke kans niet mocht laten liggen.’

Toen George Miller me voor ‘Mad Max’ belde, dacht ik dat het een grap was en wimpelde ik hem af. Gelukkig belde hij twee dagen later terug.
Olivier Pauwels
kunstenaar

De kunstenaar werd voor zijn werk in Australië ‘rijkelijk betaald’. Toch gaf het geld niet de doorslag. ‘Het ging me om het avontuur. Zoiets maak je maar één keer in je leven mee. De sfeer in de studio was geweldig, het klikte met de andere kunstenaars en Miller is een ontzettend vriendelijke vent. Hij begreep waarmee ik bezig was als kunstenaar. Of hij ook een werk van mij heeft gekocht? (lachje) Nee, hij heeft een bod gedaan op een van mijn cyberbabies, maar mijn galerist vond het te laag.’

België

Pauwels ontwierp in Sydney doodshoofden, wapens en autosturen. Het stuur van de iconische Nux Car en een doodshoofd van het personage Immortal Joe komen prominent in beeld. Verwacht hij enige impact op zijn carrière? Hij haalt zijn schouders op. ‘Misschien in het buitenland, maar in België? Ik heb al naast Wim Delvoye gestaan op de Biënnale van Venetië. Geen hond die dat hier heeft opgepikt. Ook in mijn eigen Oostende niet. Mu.Zee gaat altijd voor dezelfde namen. Waarom negeren ze een Oostendse kunstenaar die toch best al wat heeft bewezen in het buitenland?’

Trailer van Mad Max

‘Ik voel me niet serieus genomen in Belgische kunstkringen. Musea vinden mijn werk geen kunst maar decoratie, terwijl verzamelaars mijn cyberbabies thuis tussen Jan Fabre en Wim Delvoye hebben staan. Hopelijk kan ‘Mad Max’ onze kunstwereld wat wakker schudden.’

Bij Robinsons Art Gallery in Knokke loopt een solo-expo van Olivier Pauwels.

‘Mad Max: Fury Road’ speelt nu in de bioscoopzalen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud