reportage

De plantentuin van Laure Prouvost landt in een kunstgalerie

In de nieuwe expo van Laure Prouvost staan bloemen en planten symbool voor hoop en levensmoed.

De Franse kunstenares Laure Prouvost transformeerde de galerieruimte van Nathalie Obadia in Brussel tot een tuincentrum vol symbolen van hoop en positivisme. ‘We hebben nu wel lang genoeg in deze miserie gezeten.’

Je verwacht het niet meteen bij een galeriebezoek. Aan de voordeur bij Obadia Gallery in de Brusselse gemeente Elsene staan bloempotten. Ze zijn te koop samen met tekeningen van Laure Prouvost. De opbrengst gaat naar een burgerbeweging die de straten van Molenbeek opfleurt met bloemen en planten. ‘Voeden ze de bomen in Brussel altijd met afval?’, vraagt de kunstenares, met de fiets gekomen vanuit haar nieuwe woonplaats Molenbeek, sarcastisch.

Toen ze Borgerhout in september vorig jaar verruilde voor het zwarte schaap van de Brusselse benedenstad stond Prouvost versteld van de ruwheid in haar nieuwe wijk: het zwerfvuil, het gebrek aan groen. ‘Ik hou van multiculturele buurten in grote steden. In Londen woonde ik in Hackney. Borgerhout was ook geweldig. Molenbeek is te lang genegeerd. Het kan een shot liefde gebruiken.’

Bloemen en planten staan symbool voor hoop en levensmoed, voor de vernieuwing van het leven: het motto van de expo en een actueel thema door de aanslepende pandemie en de mentale gevolgen van de lockdowns. De hele galerie is daarom verbouwd tot een tuincentrum met een veelheid aan planten en organische motieven.  ‘De lente is aangebroken. We hebben nu wel lang genoeg in deze miserie gezeten. Mensen hunkeren naar perspectief, ze willen vooruit. Het is zwaar geweest, ook voor iemand als ik die leeft van menselijke ontmoetingen. Daarom moest het een luchtige show worden. Ik wil dat bezoekers zich verlicht voelen wanneer ze hier buitenstappen. (lacht) En dat ze een paar plantjes hebben gekocht, natuurlijk.’

Octopus

Prouvost is een van de grote namen van de hedendaagse kunstwereld geworden. Haar werk is opgenomen in tientallen museale collecties, waaronder het Centre Pompidou in Parijs en de Saatchi Collection in Londen. Haar speelse installatieparcours in het Frans landenpaviljoen was dé publiekslieveling van de jongste Biënnale van Venetië. Voor de kunsttriënnale Beaufort, die volgende maand begint, werkt ze aan een grote sculptuur over de onderwaterwereld: een bronzen octopus die zogezegd vanuit Venetië op het strand van De Panne aanspoelt.

Ik wil dat bezoekers zich verlicht voelen wanneer ze buitenwandelen. En dat ze een paar plantjes hebben gekocht, natuurlijk.
Laure Prouvost
Kunstenares

Je weet niet altijd wat je ziet bij Prouvost, maar het laat je niet los. Neem de installatie in de kelder van de galerie. De plek was voorheen een garage. De kunstenares duwde er een oude Toyota binnen die ze in Molenbeek op straat vond. De auto is volgestouwd met rommel - kapotte planten, een oude matras - die ze in Brussel op straat vond en met elementen uit vroegere werken. Uit een geluidsinstallatie galmen opgeruimde hiphopbeats.

De auto vond Laure Prouvost toevallig in Molenbeek. Ze transformeerde hem tot een kunstwerk.

Ze gaat in de auto zitten en duwt een theekop in mijn hand die op het dashboard staat te wankelen. Het voorwerp is een verwijzing naar de installatie ‘Wantee’ waarmee ze in 2013 totaal onverwacht de prestigieuze Turner Prize won. De video ging over haar imaginaire grootvader, een conceptuele kunstenaar die een tunnel groef van het Verenigd Koninkrijk naar Afrika en sindsdien vermist is.  De installatie hier borduurt voort op dat verhaal, nu met haar grootmoeder in een glansrol. De vrouw maakte thee en wandtapijten. In en rond de auto liggen afdrukken van borsten en andere sensuele vrouwelijk attributen. Ze staan symbool voor vruchtbaarheid, voor een groeiende en bloeiende natuur.

Vrouwenkonten

Het is lang niet de enige speelse knipoog naar de emancipatie van de vrouw in dit fascinerende belevenisparcours. Op de eerste verdieping, in het hart van het tuincentrum, vloeien levensechte planten en kunstwerken in elkaar over. In het werk ‘Taking our time’ slingeren geschilderde bloemen rond twee vrouwenkonten. In ‘It’s spring’ keren de vrouwelijke rondingen en bloemenmotieven terug, samen met elektrische draden die als verwilderde stengels alle richtingen uitschieten. De kabels verwijzen naar onze nieuwe manier van communiceren in deze coronatijd, legt Valérie Wille, de directrice van de Belgische satellietgalerie van Obadia Gallery, uit.

Laure Prouvost wil het dogma doorbreken van mannelijke artiesten die het vrouwelijk lichaam louter als een lustobject zien.
Valérie Wille
Directrice Belgische satellietgalerie Obadia Gallery

Al even curieus zijn de hoger aan de muur hangende spiegelschilderijen. Ze liggen op metalen platen en ontsluieren zich langzaam door het spiegelend glas wanneer je ze voorbijloopt. Het glas is, opnieuw, gesneden in vrouwelijke vormen. Wille: ‘Laure wil het dogma doorbreken van mannelijke artiesten die het vrouwelijk lichaam louter als een lustobject zien. Ze wil daar geen issue van maken, het is dus geen feministisch statement, ze speelt er gewoon ongelofelijk graag mee.’

Op een van de ‘borsten- en kontenschilderijen’ is een skilift te zien. De kunstenares voegde dat element tijdens de opbouw van de show toe omdat het net hard aan het sneeuwen was. Wille: ‘Dat typeert Laure. Ze maakt altijd een connectie met de plek waar ze werkt. Tijdens de montage creëert ze gewoon voort. Die werkwijze creëert een permanente verdieping van haar oeuvre en maakt dat nieuw werk van haar altijd heel fris aanvoelt.’

De kunstenares maakte eerder al wandtapijten, maar geen zo imposant als ‘A sign of God’, dat geproduceerd werd volgens de aloude Vlaamse traditie. Het bevat het hele lexicon van de Française die omwille van haar humor, poëzie en multidisciplinariteit met Marcel Broodthaers wordt vergeleken. Wie goed kijkt, ontdekt in het immense tapijt een subtiele verwijzing naar het vaginaschilderij ‘L’origine du monde’ van Gustave Courbet. Wie goed oplet, ontdekt nog zoveel meer in het surrealistische tuincentrum van Prouvost in Elsene. En belandt met een woekerende glimlach weer op straat.

‘Reaching hi her grounds from the rub she we grow’ is tot 29 mei te zien bij Nathalie Obadia in Brussel.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud