Advertentie

De stille kracht van de West-Vlaamse verzamelaar

'Ode à l’Oubli' van Louise Bourgeois, een verzameling van 35 handgemaakte genaaide stoffen, is een esthetisch plezier. Het is een sleutelwerk in haar oeuvre.

In West-Vlaanderen wordt duchtig kunst verzameld. Discreet, maar op hoog niveau. De expo 'Frequently the woods are pink' bij Be-Part in Waregem brengt het beste van de privéverzamelaar naar boven.

Tracey Emin, Louise Bourgeois, Laure Prouvost, Sol LeWitt en On Kawara. De lijst indrukwekkende namen die ophangen in Waregem lijkt eindeloos. 'Normaal brengen we voornamelijk jonge kunstenaars, maar voor deze expo zagen we het groot', zegt Patrick Ronse, artistiek leider van het kunstenplatform Be-Part. 'Omdat Be-Part sinds 2018 behalve in Waregem ook in Kortrijk actief is, ontstond het idee om in die regio’s de verzamelaars van hedendaagse kunst te onderzoeken.'

De essentie

  • Be-Part is een platform voor actuele kunst in Waregem.
  • De expo 'Frequently the woods are pink' brengt kunstwerken van West-Vlaamse verzamelaars samen.
  • De namen van de collectioneurs zijn niet bekend. Discretie is het sleutelwoord.
  • De tentoonstelling is een mix van bekende namen en jong talent.

Met de tentoonstelling 'Frequently the woods are pink' wil Be-Part niet alleen duurzame relaties met de privéverzamelaars aanknopen, het wil met de indrukwekkende collecties ook afscheid nemen van de huidige locatie. 'De huur van het pand aan de Westerlaan wordt stopgezet. Vanaf eind volgend jaar palmen we een nieuwe ruimte in dicht bij cultuurcentrum De Schakel. De expo is een afscheid in schoonheid.'

Contradictorisch

Ronse praatte in een jaar met 22 verzamelaars over hun collectie. Duizenden kunstwerken kreeg hij te zien, waarvan hij er vandaag een 60-tal tentoonstelt van 42 kunstenaars. Opvallend is dat bijna alle verzamelaars anoniem willen blijven. 'Het is natuurlijk wat contradictorisch. De tentoonstelling draait rond de verzamelaar, maar in heel het concept blijft die anoniem. De meesten streven wel naar een vorm van erkenning, maar ze zijn ook erg op discretie gesteld. Vaak zijn het ondernemers of mensen met vrije beroepen die als verzamelaar liever uit de spotlights blijven.'

De meeste verzamelaars streven naar een vorm van erkenning, maar ze zijn ook erg op discretie gesteld.
Patrick Ronse
Artistiek leider Be-Part

Ronses beschrijvingen spreken tot de verbeelding. Hij praat honderduit over de verzamelingen en waar die zijn ondergebracht. Soms hangen ze op in het bedrijf van de verzamelaar, in de kantoren of zelfs in de productiehal. Veelal staan de werken gewoon thuis opgesteld.

Jonas Lund, 'Belgium'.

Een paar verzamelaars hebben een industrieel pand omgebouwd tot een state-of-the-arttentoonstellingsruimte. Hun collectie is er ondergebracht. 'Plekken met museale allure waarin de liefde voor hun verzameling vooropstaat', zegt Ronse. 'Heel vaak sprak ik liefhebbers die elk weekend kunstbeurzen, galeries, biënnales en triënnales afschuimden. Het zijn mensen die het gros van hun vrije tijd besteden aan hun collectie. Die is vaak Belgisch getint, of focust op jonge kunstenaars of net op één specifieke kunstenaar met wie de verzamelaar een nauwe band creëert.'

'Key and Cue no 6', Roni Horn.

'Frequently the woods are pink' doet denken aan 'Passions secrètes', de grote tentoonstelling over 18 West-Vlaamse verzamelaars die in 2014 in Rijsel plaatsvond. Toch is geen enkel kunstwerk uit die expo terug te vinden in Waregem. Ronse koos ook voor recenter werk. Zo staat Luc Tuymans' 'Intermission', geschilderd tijdens de coronapandemie, tegenover een klein zelfportret van Francis Alÿs waarop hij met mondmasker staat afgebeeld. Daarbovenop ligt een extra focus op enkele jonge kunstenaars zoals Rebecca Ackroyd, Ella Littwitz en Jonas Lund.

Tracker

De Zweed Jonas Lund opent de tentoonstelling op treffende wijze. 'This painting must be sold to a collector based in Belgium' staat te lezen op een banale, fletsgroene met palmbomen getooide achtergrond. En zo geschiedde. Het werk 'Belgium' hoort thuis in de reeks Strings Attached waarmee de kunstenaar het fenomeen flipping op de markt aankaart, kunst die aangekocht en onmiddellijk doorverkocht wordt om snel winst te genereren. De kunstenaar plaatste een tracker in de werken en via zijn website is te volgen waarnaartoe zijn verkochte objecten verhuizen. In de verte horen we een klok van Leo Copers één keer slaan, het is 11 uur. We kijken ondertussen naar zijn aquarel 'Aion Eteros', nieuwe tijd, en voelen Copers’ verlangen naar een nieuw tijdsgewricht.

'Glory', Rebecca Ackroyd.

Doorheen de rondgang wordt duidelijk dat het thema tijd vaak terugkomt. Ook de titel van de expo verwijst ernaar. 'Frequently the woods are pink' is in Waregem terug te vinden op het werk Key and Cue no 6 van de Amerikaanse kunstenaar Roni Horn die de dromerige woorden in grote letters op een aluminium staaf aanbracht. Het komt oorspronkelijk uit een fragment van een gedicht van Emily Dickinson waarin ze het voortschrijden van de seizoenen beschrijft.

De expo is opgedeeld in drie thema’s. Naast tijd komen ook de condition humaine en de spanning tussen natuur en cultuur aan bod. Eén sleutelwerk lijkt al die thema’s in zich te dragen. 'Ode à l’Oubli' van Louise Bourgeois, een verzameling van 35 handgemaakte genaaide stoffen, is een esthetisch plezier. Ze maakte het werk toen ze 93 was. 'Ode a l’Oubli' geeft inzicht in het leven en werk van de kunstenaar. Zo maakte Bourgeois in haar oeuvre ook gebruik van de stoffen en naaide ze er zelfs de zakdoeken in die ze op haar huwelijksdag bij zich droeg.

'Frequently the woods are pink' loopt tot 28 november. www.be-part.be

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud