Quentin Tarantino (her)schrijft filmgeschiedenis

Regisseur Quentin Tarantino met acteurs Margot Robbie, Leonardo DiCaprio en Brad Pitt net voor de vertoning van Once Upon A Time In Hollywood op het filmfestival van Cannes. ©Photo News

‘Once Upon a Time in Hollywood’, de lang verwachte nieuwe film van Quentin Tarantino, beleefde vandaag zijn wereldpremière op het festival van Cannes. Nu al is duidelijk dat het zijn meest gecontesteerde zal worden.

Net voordat ‘Once Upon a Time in Hollywood’ in Cannes aan de pers werd voorgesteld, kwam een afgevaardigde van het festival een boodschap van Quentin Tarantino voorlezen. Daarin vroeg de regisseur aan de verzamelde journalisten om niets van de plot te verklappen, ‘zodat het grote publiek de film met verse ogen kan ontdekken’.

De trailer van 'Once Upon a Time in Hollywood'

Op het moment zelf kon ik daar niets tegen inbrengen, maar 2 uur en 40 minuten later zat ik met een heel ander gevoel. Het is namelijk zo goed als onmogelijk om iets fundamenteels te zeggen over ‘Once Upon a Time in Hollywood’ zonder een tip (of meer) van de sluier op te lichten. Ik wens me dan ook bij voorbaat bij de heer Tarantino te verontschuldigen als ik naar zijn smaak toch te veel prijsgeef.

Mekka

‘Once Upon a Time in Hollywood’ is onmiskenbaar een liefdesverklaring aan de cinema. Deze keer drijft hij zijn passie echter verder dan ooit.

Zoals de titel aangeeft, speelt Tarantino’s negende film zich af in het mekka van de wereldcinema. We zitten in het jaar 1969 en we volgen de wederwaardigheden van twee hechte vrienden. Rick Dalton (rol van Leonardo DiCaprio) is een tv-acteur die zonder succes de overstap naar het witte doek heeft gewaagd. Nu verdient hij zijn brood door in allerlei series de slechterik te spelen, en hij ziet zijn carrière beetje bij beetje zinken.

Hij vindt troost bij Cliff Booth (Brad Pitt), die behalve zijn vaste stuntman ook zijn chauffeur en klusjesman is. Het toeval wil dat Daltons huis zich vlak naast dat van de beroemde Poolse regisseur Roman Polanski en diens mooie vrouw Sharon Tate bevindt, waar de acolieten van Charles Manson brutaal zouden toeslaan.

Patent

‘Once Upon a Time in Hollywood’ is onmiskenbaar een liefdesverklaring aan de cinema, maar dat kun je zeggen over alle films die Tarantino al gemaakt heeft. Deze keer drijft hij zijn passie echter verder dan ooit, door de filmgeschiedenis zelf in zijn patente vorm te gieten.

‘Once Upon a Time in Hollywood’ valt nog het best te vergelijken met Tarantino’s oorlogsverhaal ‘Inglourious Basterds’, en niet alleen omdat DiCaprio’s personage in een van zijn fictieve filmavonturen een stel nazi-kopstukken te lijf gaat met een vlammenwerper. Ook deze keer wisselt de cineast snedige scènes af met emotionele momenten en brengt hij een ode aan de zuiverende kracht van cinema, en met name van cinemageweld.

In ‘Once Upon a Time in Hollywood’ slaat Tarantino de bal finaal vreselijk mis, hoe vaardig en spectaculair die ontknoping ook in elkaar is gezet.

De bal mis

Er is echter een cruciaal verschil tussen beide films. Met zijn karikaturaal overdadige finale kon ‘Inglourious Basterds’ niemand tegen de borst stuiten. In ‘Once Upon a Time in Hollywood’ slaat Tarantino de bal finaal vreselijk mis, hoe vaardig en spectaculair die ontknoping ook in elkaar is gezet. Op vraag van de regisseur wil ik nu niet in detail treden, maar je kunt veilig stellen dat Tarantino elke hoop mag opgeven om ooit nog een uitnodiging van Polanski in de bus te krijgen. Een wrange film, om al de foute redenen.

‘Once Upon a Time in Hollywood’ komt op 14 augustus in de bioscoop.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect