Als liefde een tragisch einde niet verhindert

©Paradiso België

‘Engel’ opent vrijdag het filmfestival van Oostende. De film verwijst naar de laatste dagen van coureur Frank Vandenbroucke. De Senegalese actrice Fatou N’Diaye speelt de vrouw van zijn laatste liefdesnacht.

‘Tien jaar geleden had ik deze rol waarschijnlijk geweigerd’, bekent de Frans-Senegalese Fatou N’Diaye (38). Dat heeft alles te maken met het beroep van het personage dat ze voor haar rekening neemt in ‘Engel’, de nieuwe film van Koen Mortier (‘Ex-Drummer’, ‘22 mei’). Fae is een Senegalese die haar dagelijks brood verdient als prostituee, al omschrijft ze zichzelf liever als ‘gazelle’.

In die hoedanigheid maakt ze op een dag kennis met Thierry, een wereldberoemde maar haar totaal onbekende wielrenner. Het klikt wonderwel tussen hen en ze brengen een magische avond door, tot Thierry even in zijn hotelkamer verdwijnt. Wanneer hij weer tevoorschijn komt, lijkt hij een totale gedaanteverwisseling te hebben ondergaan, met fatale gevolgen.

'Engel' gaat over de laatste dagen van wielrenner Frank Vandenbroucke.

‘Engel’ is gebaseerd op de novelle ‘Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten’ van Dimitri Verhulst, die de mosterd haalde bij de dood van de Belgische wielergod Frank Vandenbroucke. ‘Ik heb me niet verdiept in die affaire’, vertelt N’Diaye. ‘Koen Mortier heeft me in grote lijnen uitgelegd wat er gebeurd is, maar eigenlijk vond ik het niet belangrijk. Daar gaat ‘Engel’ niet over. Dit is het verhaal van twee alleenstaande mensen die elkaar nooit eerder ontmoet hebben maar onmiddellijk het gevoel hebben dat ze elkaar echt kennen. Daarom overstijgt de film ook dat fait divers. Het gaat zelfs niet over een blanke man en een zwarte prostituee. Dat is de context, niet de kern.’

Toch is het net die context die haar tien jaar geleden had doen aarzelen. Als late twintiger had N’Diaye het zelfvertrouwen niet dat nodig is om in een personage als Fae te stappen. ‘Ik zou gestruikeld zijn over dat idee van prostitutie, al ben ik een enorme fan van ‘Mon homme’ van Bertrand Blier en ‘Sweet Charity’ van Bob Fosse, allebei films over gezelschapsdames’, legt ze uit. ‘Ik kan nu pas genoeg het onderscheid maken tussen de personages die ik speel en de persoon die ik ben.’

Parijs

Wie Fatou N’Diaye dan is? Ze werd geboren op Saint-Louis, een schiereiland in de monding van de rivier de Sénégal. Toen ze acht jaar oud was, nam haar moeder haar mee naar Parijs. ‘Ik herinner me vooral hoe koud ik het had in die vreemde nieuwe stad en hoeveel winkels en lichtjes ik rond me zag’, vertelt ze. Op haar 17de werd ze opgemerkt door een modefotograaf van Benetton, vier jaar later breidde ze haar carrière uit met een eerste film, de hoofdrol in de onverwacht populaire tv-productie ‘Fatou la Malienne’. Sindsdien is ze voortdurend aan de slag gebleven.

‘Engel’ neemt een bijzondere plaats in haar curriculum in, zegt ze: ‘Niet alleen heb ik een evolutie doorgemaakt voor ik hier klaar voor was. Het was ook een bijzonder intense ervaring.’ Die intensiteit kan de kijker voelen. Als de twee hoofdpersonages het scherm innemen, zuigt ‘Engel’ de toeschouwer helemaal naar binnen. Het organische samenspel van N’Diaye en Vincent Rottiers, de gedreven maar doorgaans discrete regie van Mortier, de bezwerende fotografie van Nicolas Karakatsanis, de onwerkelijke ambiance, het leidt er allemaal toe dat de film in al zijn eenvoud blijft hangen.

Tien jaar geleden had ik de rol van prostituee allicht niet aanvaard. Ik kan pas nu genoeg het onderscheid maken tussen de personages die ik speel en de persoon die ik ben.
Fatou N’Diaye
Actrice

Die eenvoud zit ook vervat in haar personage, vindt N’Diaye: ‘Fae is een gewone vrouw die iets buitengewoons beleeft. Ondanks haar job is ze allesbehalve een slachtoffer. Ze heeft misschien niet voor dat leven gekozen, maar ze leidt het zoals zij wil. Ze gaat enkel mee met de klanten die haar zinnen. Om die reden noemt ze zichzelf een ‘gazelle’. Zo voelt ze zich. Het is een uitdrukking van vrijheid.’

‘Engel’ was voor een stuk een sprong in het duister voor N’Diaye, een samenwerking met een onbekende regisseur met een scenario dat alle kanten uit kon. ‘Vertrouwen is sowieso essentieel in dit vak,’ stelt ze. ‘Enkel de regisseur weet wat voor film het zal worden. Mijn manier om mezelf gerust te stellen is een goed gesprek. Dan krijg ik al een idee van iemands persoonlijkheid, van of we elkaar begrijpen. Ik vind het niet nodig om ander werk van een regisseur te bekijken. Ik volg liever mijn instinct.’

Engel’ opent op 7 september het filmfestival van Oostende en loopt vanaf 19 september in de bioscoopzalen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content