De bedwelmende zinnelijkheid van Abdellatif Kechiche

Shaïn Boumedine als de jonge Amin die meer wil dan enkel feesten met vrouwen. ©BELGA / Collection Christophel

Vijf jaar geleden palmde Abdellatif Kechiche in een wolk van controverse het festival van Cannes in met zijn liefdesdrama ‘La vie d’Adèle’. In zijn nieuwe film, het vakantieverhaal ‘Mektoub My Love: Canto Uno’, toont de Tunesisch-Franse cineast dat hij niets van zijn sensualiteit en eigenzinnigheid verloren heeft.

Trailer van 'Mektoub My Love'

Augustus 1994. Prille twintiger Amin keert terug uit Parijs, waar hij probeert door te breken als filmscenarist, naar zijn geboortestadje Sète aan de Mediterraanse kust. Hij is blij om de vakantie te kunnen doorbrengen bij zijn vrienden (zoals de mooie Ophélie) en familieleden (zijn moeder, zijn tantes, zijn neef Tony), maar hij voelt ook dat hij er niet helemaal meer thuishoort.

Terwijl Tony en de rest van de makkers naar aloude gewoonte onophoudelijk mooie toeristen versieren, valt het de verlegen en romantische Amin zwaar om vrijblijvende relatietjes te beginnen. En dus observeert hij de wereld door een fototoestel.

Vals autobiografisch

‘Mektoub My Love: Canto Uno’, de nieuwe film van de Tunesisch-Franse regisseur Abdellatif Kechiche (‘La vie d’Adèle’), haalt zijn inspiratie bij een roman van François Bégau-deau, ‘La blessure, la vraie’. Veel meer dan een beginsituatie neemt hij echter niet over.

Bégaudeaus boek gaat over de volwassenwording van een 15-jarige jongen, op vakantie in de Vendée anno 1986. Toch prikkelde dat uitgangspunt meteen Kechiches verbeelding. ‘Ik was diep onder de indruk van dat boek’, vertelt de cineast.

'Ik zie het personage van Amin eerder als een ideale versie van de persoon die ik graag had willen zijn.’
Abdellatif Kechiche
Regisseur

‘Het deed me denken aan de Franse romantische traditie uit de 19de eeuw, schrijvers zoals Stendhal, Balzac en Flaubert. Mijn idee was om dat verhaal van een adolescent uit te breiden en me te concen-treren op zijn lotsbestemming, het leven dat hem wacht.’ In het Arabisch betekent ‘mektoub’ trouwens ‘lot’ (letterlijk: ‘wat geschreven is’).

Kechiche verplaatst Bégaudeaus roman geografisch en sociaal naar zijn eigen belevingswereld. De regisseur draaide eerder al het fantastische ‘La graine et le mulet’ in de levendige Tunesisch-Franse gemeenschap van Sète — zelf groeide hij op in Nice. In 1994 had hij bovendien ongeveer dezelfde leeftijd als Amin in de film en dezelfde voorliefde voor cinema en fotografie.

‘Net als François Bégaudeau wou ik een autobiografische dimensie toevoegen aan het verhaal’, geeft Kechiche toe, ‘maar het is valse autobiografie. Ik zie het personage van Amin eerder als een ideale versie van de persoon die ik graag had willen zijn.’

Onweerstaanbare levenslust

Het tijdperk waarin het verhaal zich afspeelt, sluit ook nauw aan bij de overheersende ambiance van de film. De personages lopen lang niet altijd even zonnig en zorgeloos rond, maar over het algemeen barst ‘Mektoub My Love’ van de onweerstaanbare levenslust. Kechiche brengt een gulzige ode aan de liefde en het genot in al hun vormen en het is vrijwel onmogelijk om daar onbewogen bij te blijven.

©BELGA / Collection Christophel

‘Misschien heeft het te maken met mijn leeftijd en de nostalgie waarmee je per definitie terugblikt op je jeugd’, zegt de cineast, ‘maar in mijn herinneringen had het leven midden jaren 90 een comfort dat nu verdwenen is. We konden nog dagdromen dat het steeds beter zou gaan met de wereld. De onbezorgde vrijheid van toen is weg.’

Dronken cinema

Of de wervelende zomerpassie is die Amin en zijn vrienden beleven ook bestand is tegen de realiteit en de toekomst, komen we binnenkort te weten. Zoals de volledige titel al aangeeft, is dit nog maar ‘Canto Uno’, het eerste deel van een ruimer verhaal.  Kechiche heeft het tweede deel al ingeblikt. De vraag is ook of we überhaupt van een verhaal moeten spreken, want de regisseur beperkt de plot tot een absoluut minimum.

De vrijgekomen ruimte vertrouwt hij aan de hand van lange scènes en takes volledig toe aan zijn personages en acteurs. Het effect is dat het lijkt alsof je mee een glaasje drinkt in het feestende café, danst in de pompende nachtclub of stoeit in de bruisende branding.

©BELGA / Collection Christophel

Toen ‘Mektoub My Love’ in wereldpremière ging op het filmfestival van Venetië kreeg Kechiche vanuit sommige hoeken de wind van voren omdat hij een al te wellustige blik zou werpen op de ronde vormen - vooral de billen - van zijn actrices.

Zijn voorkeur steekt de regisseur inderdaad niet weg, maar die geilheid en dat voyeurisme maken integraal deel uit van de doorgedreven zinnelijkheid die ‘Mektoub My Love’ bijna drie uur lang ver boven de middelmaat uittilt. Een film om dronken van te worden.

‘Mektoub My Love: Canto Uno’ speelt vanaf vandaag in de bioscoopzalen

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud