Het veelkleurige tienergezicht van Londen

Regisseur Sarah Gavron ging voor 'Rocks' op zoek naar jong acteertalent uit East Londen. ©rv

Londen is meer dan peperdure business, toeristische trekpleisters of problematische buitenwijken. Het prikkelende sociale drama ‘Rocks’ werpt een blik op het leven van een groep 15-jarige tienermeisjes. Alsof Ken Loach dochters had die een film hebben gemaakt.

Representativiteit. Het begrip is stevig in opmars in de filmwereld. Komen de verschillende bevolkingsgroepen genoeg aan bod? Schetst het filmaanbod alles bij elkaar een eerlijk en geloofwaardig beeld van onze samenleving? Als er zoveel over gepraat wordt, is het omdat die representativiteit al te vaak te wensen overlaat. De Britse cineaste Sarah Gavron besliste lang geleden dat ze daar iets aan wil doen. ‘Ik ben filmmaker geworden om een verschil te maken,’ luidt haar motto. Haar specifieke invalshoek is verhalen te vertellen die de ervaring van vrouwen in beeld brengen. Haar debuut ‘Brick Lane’, naar de roman van Monica Ali, ging over een jonge vrouw uit Bangladesh die in de jaren 1980 naar Londen verhuist voor een gearrangeerd huwelijk. ‘Suffragette’ had het over de strijd om het vrouwenstemrecht in het Verenigd Koninkrijk begin vorige eeuw.

De trailer van 'Rocks'.

Tijdens de promotionele tournees voor beide films raakte Gavron regelmatig aan de praat met Britse tienermeisjes, en ze besefte dat ze nog nooit een realistische film over het leven van die meisjes gezien had. Zo ontstond de kiem van het idee dat uiteindelijk zou uitgroeien tot ‘Rocks’, een van de meest spontane, frisse en energieke drama’s van de laatste jaren. De titel verwijst naar de bijnaam van Shola, een Nigeriaans-Brits meisje van 15 dat haar dagen vult in het gezelschap van haar groepje vriendinnen. Ze heeft het thuis niet breed maar daar maalt ze niet om, tot haar moeder met de noorderzon verdwijnt en Shola eigenhandig voor haar jonge broertje moet zorgen.

Op het nieuws krijgen we doorgaans een heel eenzijdig beeld van East London - de moeilijkheden, het geweld en de bendes. Wij wilden de andere kant tonen, de vreugde, liefde en bruisende energie.
Sarah Gavron
Cineaste

Het decor van de film is East London, een deel van de Britse hoofdstad dat een specifieke reputatie met zich meedraagt. ‘Het is een gebied dat me mateloos fascineert,’ vertelt Gavron. ‘Al mijn films spelen zich daar af. Door de jaren heen hebben verschillende immigratiegolven zich in East London gevestigd. Het stadsdeel is voortdurend in beweging. Maar op het nieuws krijgen we doorgaans een heel eenzijdig beeld van East London - de moeilijkheden, het geweld en de bendes. Wij wilden de andere kant tonen, de vreugde, liefde en bruisende energie.’

Samenwerking

De manier waarop ‘Rocks’ tot stand kwam, is zonder meer uniek. Gavron besefte meteen dat ze hulp moest inroepen voor ze aan de slag kon. Zelf is ze van gegoede komaf. Haar vader was een rijke uitgever en baron, haar moeder was ooit vice-burgemeester van Londen. Dus klopte ze aan bij Anu Henriques, de oprichtster van Skin Deep, een organisatie die niet-blanke mensen een luidere stem wil geven in de culturele wereld. Samen met castingverantwoordelijken gingen ze via workshops in East London op zoek naar jong acteertalent. Die tieners mochten ook voortdurend ideeën geven over de thema’s die ze zelf belangrijk vonden. De workshops werden ook bijgewoond door de scenaristen, Claire Wilson en Theresa Ikoko. Die laatste, een dramaturge met Nigeriaanse roots, kwam uiteindelijk op de proppen met de kern van het verhaal.

Kort

‘Rocks’ is een Britse film van Sarah Gavron (‘Suffragette’), nauw bijgestaan door Anu Henriques. Het sociale drama gaat over een 15-jarig meisje uit een sociale wijk dat door haar moeder in de steek wordt gelaten en op haar eentje voor haar broertje moet zorgen. ‘Rocks’ onderscheidt zich van gelijkaardige drama’s door zijn energieke aanpak en zijn authentieke portret van het leven van Britse tienermeisjes. De film kwam tot stand met veel improvisatie en samenwerking over de hele lijn.

Tijdens de opnames ging die doorgedreven samenwerking gewoon verder. Zo vroegen Gavron en Henriques aan de actrices om voortdurend zelf te filmen met hun gsm. Dat beeldmateriaal komt ook aan bod en zet de spontaniteit en authenticiteit van de film nog meer in de verf. ‘We wilden de energie en de uitwisselingen binnen de vriendengroep zo direct mogelijk capteren', legt Henriques uit. ‘We hadden altijd twee of drie filmcamera’s bij, maar we wisten dat we die meisjes nooit zo ongefilterd konden vastleggen als ze zelf zouden doen.’

Met zijn verhaal over personages uit minder welvarende delen van de samenleving sluit ‘Rocks’ aan bij de Britse traditie van het sociale realisme, het zogenaamde ‘kitchen sink drama’. Gavron en Henriques legden hun oor echter vooral te luisteren bij andere filmmakers die ook veel nadruk hebben gelegd op improvisatie tijdens de creatie van hun sociaal geïnspireerde films, zoals Laurent Cantet (‘Entre les murs’) en Shane Meadows (‘This Is England’). ‘Het is niet onze bedoeling een duidelijke politieke boodschap mee te geven,’ stelt Henriques. ‘Een van de ideeën die wel naar boven kwamen tijdens de workshops is hoe moeilijk jonge mensen het hebben in deze wereld en hoe weinig steun ze krijgen om hun weg te vinden. Dat komt duidelijk naar voren in onze film.’

‘Rocks’ speelt vanaf deze week in de bioscoopzalen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud