Koersen in tijden van epo

Louis Talpe en Matteo Simoni spelen de hoofdrollen in een film die zich afspeelt tegen dopingschandalen in de Ronde van Frankrijk. ©rv

Voor de gemiddelde wielerliefhebber was de Tour van 1998 - 'Le Tour Dopage' - een traumatiserende ervaring. De Ierse regisseur Keiron J. Walsh hield er een liefde voor de sport aan over, die hij vertaald heeft in 'The Racer'. De intieme tragedie heeft een ruime Vlaamse inbreng.

De Ronde van Frankrijk van 1998 zal voor eeuwig een onzalige reputatie met zich meedragen. De beroemdste wielerwedstrijd ter wereld raakte dat jaar volledig overschaduwd door doping en epo. Vier teams (waaronder Festina) werden uit de Tour gezet en maar de helft van de renners haalde Parijs. Winnaar Marco Pantani, Jan Ullrich en de rest van de top 5 liepen later allemaal tegen de lamp. Geen wonder dat de Tour van 1998 gebrandmerkt werd als ‘Le Tour Noir’, ‘Le Tour Dopage’ en de ‘Tour of Shame’.

Ik kan niet met 100 procent zekerheid bevestigen dat we de volledige waarheid tonen omdat niemand bereid was officieel te getuigen.
Keiron J. Walsh
Regisseur

Er viel nochtans veel te vieren tijdens die 85ste editie. Tom Steels zorgde in zijn eentje voor de vier Belgische ritzeges. Axel Merckx werd knap 10de in het eindklassement. Bovendien verliet de Tour dat jaar voor het eerst het Europese vasteland. Hij ging van start in Dublin en de eerste drie ritten werden op Ierse bodem gereden. Daar raakte regisseur Keiron J. Walsh in de ban van het hele circus, dat letterlijk voor zijn deur neerstreek. ‘Ik was toen een jaar of 30 en woonde in de straat waar die eerste rit vertrok', vertelt hij. ‘Ik had het bovenste appartement in een oud Georgiaans huis en had een prachtig uitzicht op het spektakel.’

Glamour

0:27 / 1:43 'The Racer' - first trailer for Kieron J. Walsh's Irish cycling drama

Het idee om een film te maken die zich tegen de achtergrond van die gecontesteerde Tour afspeelt, kwam veel later. Een jaar of tien geleden besefte de Ierse documentairemaker Ciaran Cassidy dat niemand zich echt in die eerste wedstrijddagen verdiept had. Iedereen leek verblind door de glamour. ‘De Ieren zagen al die sterke atleten arriveren in Dublin’, zegt Walsh. ‘Maar toen Ciaran iets dieper groef, ontdekte hij een wereld van fietsende arbeiders die in goedkope hotels logeerden, competitief probeerden te blijven en doping namen. Het was een schokkende openbaring.’

The Racer

'The Racer' is een wielerfilm van de Ierse regisseur Keiron J. Walsh.

De film speelt zich af tegen de achtergrond van de Tour van 1998. Die vertrok in Ierland en werd geteisterd door dopingschandalen.

De hoofdrollen worden vertolkt door de Vlaamse acteurs Louis Talpe en Matteo Simone.

Het Brusselse bedrijf Caviar is coproducent.

Sommige van de verhalen die Cassidy toen opving, zitten ook in ‘The Racer’, de film die hij en Walsh er uiteindelijk uit gepuurd hebben. Doorgaans gaan ze over het gebruik van epo, de enorme gezondheidsrisico’s die eraan verbonden zijn en de bizarre maatregelen die de renners moesten nemen om overeind te blijven. Midden in de nacht sporten bijvoorbeeld. ‘Het voordeel van epo is dat je veel meer zuurstof in je bloed hebt en dus beter presteert', legt Walsh uit. ‘Dat voordeel geldt evenwel alleen als je actief bent. Als je rust, wordt het gevaarlijk, omdat je bloed dikker is en je hart trager klopt. Daarom hoorde je om twee uur ’s nachts renners door de gangen van de hotels rennen of in hun kamers fietsen op rollers, om hun hart op gang te houden. Ik kan niet met 100 procent zekerheid bevestigen dat we de volledige waarheid tonen, omdat niemand bereid was officieel te getuigen. Maar het is wel gebaseerd op doktersverslagen en anonieme getuigenissen.’

Domestique

De dopingaffaires trekken de meeste aandacht, maar in de grond gaat ‘The Racer’ niet over doping. De film is eerder een intimistisch karakterdrama in de lijn ‘The Wrestler’, ‘Raging Bull’ en ‘Requiem for a Heavyweight’, over een sportman die het einde van zijn carrière ziet naderen en doodsbang is voor de onzekere toekomst die daarachter ligt. Zijn hele leven heeft Dominique Chabol - zoals hij in de film heet - obsessief voor zijn sport geleefd en nu rest niets om op terug te vallen. Zelfs de bruggen met zijn familie heeft hij verbrand.

Wat ‘The Racer’ van de andere films onderscheidt, is dat Chabol een job heeft die uniek is aan het wielrennen: die van ‘domestique’ of knecht. ‘Het is een fascinerend concept,’ zegt Walsh. ‘Die renners zijn een soort offerlammeren. Ze leveren enorme inspanningen zodat iemand anders kan winnen. Ze krijgen weinig eer of glorie. Ze verdienden op dat moment ook relatief weinig. Maar ze vormen een essentieel onderdeel van de wielersport.’

Oorspronkelijk zou Dominique Chabol een Franse renner worden, maar omdat Walsh geen Franse acteur zag die dramatisch sterk genoeg was, het juiste fysieke profiel had en ook nog eens deftig Engels kon praten, wendde hij de steven naar België. Daar vond hij Louis Talpe voor de hoofdrol en Matteo Simoni voor de rol van de Italiaanse sprinter Lupo 'Tartare' Marino. Het Brusselse bedrijf Caviar werd bovendien coproductiepartner. Samen maakten ze een karakterportret dat er visueel misschien niet boven uitsteekt maar dat je wel in het hoofd van een intrigerende figuur dwingt.

‘The Racer’ moest begin maart zijn wereldpremière krijgen in de Texaanse stad Austin op het prestigieuze festival South by Southwest. Een week voor de opening haalde Covid-19 alles onderuit. ‘Ik denk niet dat ik ooit zo’n slecht nieuws heb gekregen’4 zucht Walsh. ‘We stonden geprogrammeerd op de eerste dag en er was veel buzz rond onze film. Daar bleef dus niets meer van over. Gelukkig hebben we toch een Amerikaanse koper gevonden en komt de film ook daar in de zalen. Of toch in de steden waar de cinema’s überhaupt open zijn. Op meer kunnen we momenteel niet hopen.’

The Racer’ speelt vanaf deze week in de bioscoopzalen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud