Komisch genie dat het leven te lastig vond

©Photo News

Als een briljante komiek met een donkere schaduwkant. Zo moeten we de Amerikaanse acteur Robin Williams, die zichzelf heeft opgehangen, onthouden.

‘Robin Williams was een piloot, een dokter, een geest, een oppas, een president, een professor, Peter Pan en alles daar tussenin. Maar bovenal was hij uniek.’ Zelfs de Amerikaanse president Barack Obama stapte gisteren eventjes uit zijn Midden-Oostenmodus om de betreurde acteur en topkomiek te lauweren. Het zegt veel, zo niet alles over de status van Williams, die maandag op 63-jarige leeftijd opgehangen werd aangetroffen in zijn huis in de buurt van San Francisco.

Voor wie Robin Williams enkel van het witte doek kent, komt zijn zelfdoding wellicht als een verrassing. Maar het is haast een ongeschreven wet dat grote komieken mensen zijn met een donkere schaduwkant. Alsof humor voor hen een noodzakelijk kwaad is waarmee ze hun demonen bestrijden. Dat gold ook voor Williams, de man die in 1997 door Entertainment Weekly werd uitgeroepen tot de grappigste man van de planeet. De komische acteur zweette meerdere depressies uit en vocht jarenlang tegen een alcoholverslaving. Hij leed ook aan een bipolaire stoornis.

Schaamtegevoelens

Anders dan vele andere Hollywoodsterren stak Williams zijn persoonlijke problemen echter niet weg. In 2010 liet hij in een gesprek met een filmcriticus van The Guardian het klassieke promopraatje over zijn nieuwe film ‘World’s Greatest Dad’ snel voor wat het was. Openhartig sprak hij over zijn decennialange alcoholverslaving die hem twee huwelijken kostte, een duurzame relatie met de Anonieme Alcoholisten opleverde en hem vooral opzadelde met onmetelijke schuld- en schaamtegevoelens tegenover zijn naasten. ‘Ik schaamde me, deed dingen die afschrikwekkend zijn. Het is moeilijk om daarvan te herstellen’, zei hij in dat interview.

Zo moeilijk blijkbaar dat hij het leven niet langer de moeite waard vond. ‘Ik heb deze ochtend mijn echtgenoot en beste vriend verloren’, zei zijn echtgenote Susan Schneider gisteren. ‘De wereld verloor een van haar meest geliefde artiesten en een van de mooiste mensen. Ik ben er kapot van. We hopen dat iedereen hem herinnert als iemand die ontelbare momenten van vreugde creëerde en een lach op het gezicht van miljoenen mensen kon toveren.’

‘Een enig kind dat zijn verlegenheid pas verloor op het moment dat het ging acteren’, zo omschreef Robin Williams zichzelf ooit. Hij begon zijn carrière als stand-up comedian in de jaren 70 in zijn geboortestad Chicago. Hij brak eind jaren 70 wereldwijd door als acteur in de tv-serie ‘Mork & Mindy’ (foto). In die spin-off van de serie ‘Happy Days’ speelde hij het komische buitenaardse wezen Mork, dat bekendstond om zijn groet nanu-nanu. In de jaren 80 bleef Williams kleinere film- en televisierollen combineren met stand-up comedy. Zijn comedyprogramma ‘An Evening with Robin Williams’ (1982) geldt als een classic in de comedywereld. Daarmee verwierf hij de status van ‘imitator die niemand wil kwetsen’. Midden jaren 80 gingen ook Hollywood en de rest van de wereld overstag voor zijn komische genie. In 1986 werd Williams opgeroepen als copresentator van de Oscarshow: een grote blijk van erkenning voor de toen 33-jarige komiek.

De daaropvolgende jaren beleefde hij zijn topperiode als acteur. Tussen 1987 en 1993 schreef hij filmgeschiedenis met zijn rollen in ‘Good Morning Vietnam’ (1987), ‘Dead Poets Society’ (1989), ‘Awakenings’ (1990), ‘The Fisher King’ (1991) en ‘Mrs. Doubtfire’ (1993). Op een Oscar was het wachten tot ‘Good Will Hunting’ (1997), de meesterlijke film van regisseur Gus Van Sant over een conciërge die zijn briljante intellect probeert te verbergen.

‘Ik zal me Robin Williams altijd blijven herinneren als een begenadigd komiek in hart en nieren’, reageert onze filmrecensent Ruben Nollet. ‘Hij kon zijn streng wel trekken in ernstige films, maar dan had hij snel de neiging sentimenteel te klinken. Als hij grappen mocht maken, was hij pas echt in zijn element. Dat zag je ook tijdens interviews. Ik heb hem een keer of drie gesproken en telkens moest hij zich echt inhouden om niet als een machinegeweer grappen af te vuren. En eigenlijk wou je niets liever dan dat hij van leer trok. Imitaties, oneliners, typetjes, vlijmscherpe politieke en sociale observaties, onderbroekenhumor, absurde grappen, hij sprong moeiteloos van het een naar het ander.’

De Hollywoodster kon zichzelf ook goed relativeren, herinnert Nollet zich. ‘Toen ik hem vroeg of hij een mooi plaatsje had gevonden voor de Oscar die hij voor ‘Good Will Hunting’ gekregen had, antwoordde hij: ‘Hij staat op het bureau van mijn vrouw Marsha, waar hij dienst doet als presse-papier.’ Dat was Robin Williams ten voeten uit. Ook tegen mij sprak hij heel open over zijn probleem met drugs en alcohol. Ik vroeg hem ooit hoe het hem gelukt was om af te kicken. Hij zei: ‘Heel simpel. Je beslist of je wil blijven leven of sterven.’ Ik ben bang dat hij deze keer voor het tweede heeft gekozen.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud