reportage

'Niets walgelijker dan een succesverhaal'

Guillermo del Toro werd in Brussel geridderd in de Orde van de Raaf. Diep vanbinnen is de cineast nog altijd een nerd met een diepe liefde voor monsters. ©Saskia Batugowski

Een maand geleden stond cineast Guillermo del Toro nog op het Oscarpodium voor zijn ­monstersprookje ‘The Shape of Water’, woensdagavond gaf hij een masterclass in Bozar.

'Het kan me niet schelen hoeveel mensen mijn films zien, zolang ze er maar zielsveel van houden’, zei Guillermo del Toro woensdagavond op het Brusselse Festival van de Fantastische Film (BIFFF). Wat dat betreft kon hij zich geen beter gezelschap wensen.

Toen de 53-jarige Mexicaanse cineast op het grote podium van de volgelopen Henry Le Boeufzaal verscheen, kreeg hij een minutenlange staande ovatie van een uitzinnig publiek. Nu is het publiek op het BIFFF traditioneel rumoerig - bij elke filmvoorstelling wordt naar het scherm geschreeuwd - maar dit voelde toch bijzonder aan. Del Toro is dan ook een ware held voor iedereen die de fantastiek in het hart draagt. Niet alleen heeft hij pareltjes als ‘The ­Devil’s Backbone’, ‘Pan’s Labyrinth’ en ‘Crimson Peak’ op zijn palmares, hij schudt evengoed unieke block­busters als ‘Blade II’ en ‘Pacific Rim’ uit zijn mouw.

Met ouder worden leer je dat snelle beslissingen niet de beste zijn. Die maak je meestal als je de wind in de zeilen hebt.
Guillermo Del Toro
Regisseur

Bovendien is hij nooit vergeten waar hij vandaan komt. Diep vanbinnen is hij nog altijd een nerd, een rare snuiter met een diepe liefde voor monsters. Dat net hij nu de goedkeuring van de goegemeente heeft gekregen - gesymboliseerd door de Oscars voor beste film en beste regie voor ‘The Shape of Water’ - zien de fans als een persoonlijke­ ­erkenning.

Del Toro was om twee redenen op het festival: om geridderd te worden in de Orde van de Raaf (een eer van het BIFFF) en om in een masterclass honderduit te praten over zijn carrière. Dat laatste vindt hij even belangrijk als films maken, zei hij achteraf. ‘Het is mijn manier om de mensen te bedanken die mij belange­loos gesteund hebben toen ik begon. Mijn passie is altijd voor de helft evangelisch geweest. Het is mijn missie om de blijde boodschap te verkondigen over de fantastiek, zodat het genre in leven blijft. Ik put daar enorm veel energie uit omdat ik op die manier in contact kom met mijn publiek.’

Hij geeft zich dan ook helemaal als hij aan zo’n masterclass deelneemt. Op het BIFFF is het traditie dat de gast een liedje brengt, waarop Del Toro er maar meteen een hele mariachiband bijhaalde om de Mexicaanse klassieker ‘Cielito lindo’ te zingen (‘Ay ay ay ay, canta y no llores’).

Guillermo del Toro werd in Brussel geridderd in de Orde van de Raaf. Diep vanbinnen is de cineast nog altijd een nerd met een diepe liefde voor monsters. ©Saskia Batugowski

Op de vragen van de moderatoren, de Belgische genrecineasten ­Jonas Govaerts (‘Welp’) en Fabrice du Welz (‘Calvaire’), antwoordde hij met talloze anekdotes en overpeinzingen, gebracht met de zelfrelativerende intelligentie die hem typeert. ‘Ik zag als kind veel meer menselijkheid en mededogen in het monster van Frankenstein dan in Jezus Christus’, vertelde hij. Over zijn liefde voor het monstergenre zei hij: ‘Ik vind het heerlijk dat veel mensen erop neerkijken. De rol van de kunstenaar is om de wereld de middenvinger te tonen.’ En de uitleg over zijn bejubelde ‘Pan’s Labyrinth’ begon hij met: ‘Niets is walgelijker dan een succesverhaal. Laat me jullie dus maar de klotestukken vertellen.’

Na tien films kent hij de grillen van Dame Fortuna goed genoeg om zijn hoofd niet meer op hol te laten brengen. Zelfs al haalde ‘The Shape of Water’ een Gouden Leeuw in Venetië, twee Golden Globes, vier Oscars en een wereldwijde recette van 161 miljoen euro (meer dan twaalf keer het budget) binnen.

Sabbatjaar

‘Ik ben dankbaar dat mijn film op het juiste moment de juiste snaar heeft geraakt’, stelde hij. ‘Maar ik knoop er geen conclusies aan vast. Het is toeval. Ik bekijk nu rustig wat mijn opties zijn. Ik was sowieso van plan om een sabbatjaar in te lassen. Met ouder worden leer je dat snelle beslissingen niet de beste zijn. Die maak je meestal als je de wind in de zeilen hebt. Het is als autorijden als je dronken bent. Je kunt beter eerst een kopje koffie drinken bij een vriend en daar je roes uitslapen. Geloof me, ik spreek uit ervaring.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content