Overleven in de Thaise hel

©RV DOC

De hel op aarde. Zo omschrijft de Britse bokser/junkie Billy Moore de Thaise gevangenis waarin hij elf jaar geleden werd opgesloten. Het boek dat hij over zijn ervaringen schreef, ‘A Prayer Before Dawn’, heeft nu ook een kopstoot van een film opgeleverd.

De Thaise hoofdstad Bangkok heeft twee soorten Hilton. Het ene is een luxehotel waar welgestelde toeristen genieten van een exotische vakantie, het andere is exact het tegenovergestelde. Het Bangkok Hilton is de bijnaam voor de Klong Prem-gevangenis, een van de beruchtste strafinrichtingen van een land dat sowieso een kwalijke reputatie heeft op dat vlak. Volgens een rapport uit 2017 van de Internationale Federatie voor de Mensenrechten is de situatie er de voorbije tien jaar enkel op achteruitgegaan. Daar kan je je eigenlijk niets meer bij voorstellen als je in de film ‘A Prayer Before Dawn’ ziet welke onmenselijke toestanden de Brit Billy Moore er tussen 2007 en 2010 al moest doorstaan.

'A Prayer Before Dawn' vertelt het verhaal van een Britse bokser in een Thaise gevangenis.

Moore (45) is de eerste om toe te geven dat hij zeker geen onbeschreven blad was toen de Thaise politie hem arresteerde. Ironisch genoeg was hij oorspronkelijk naar Thailand gekomen om zijn leven te beteren. In zijn thuisstad Liverpool raakte hij op zijn 15de al aan de drugs en begon hij een leven van wangedrag en misdaad. ‘Ik denk dat ik met drugs begonnen ben om deel uit te maken van een groep’, blikt hij terug. ‘Ik vond de donkere kant van het leven ook aantrekkelijker dan een alledaags bestaan. Het gevolg was echter dat ik tussen mijn 15de en mijn 35ste nooit ben gegroeid op emotioneel vlak. Ik ben altijd blijven denken en handelen als een puber.’

Op zijn 17de belandde Moore voor het eerst achter de tralies, het begin van 15 jaar lang brommen in 22 verschillende gevangenissen. In 2003 nam hij zich voor om af te kicken, zijn straf uit te zitten en van het leven te genieten. ‘Het plan was 12 weken door Zuidoost-Azië te trekken’, herinnert hij zich. ‘Toen ik in Bangkok arriveerde, werd ik echter prompt verliefd op het land. Ik had mijn nieuwe thuis gevonden, dacht ik.’

Bokser

Zijn allereerste nacht sliep Moore in een kooi met 70 andere gedetineerden, naast het lichaam van een man die de dag voordien gestorven was.

In Thailand wou Moore zijn talenten als bokser - hij kampte op jonge leeftijd al voor Engeland - uitbreiden met de muay thai-kickbokstechniek. Hij deed dat zo goed dat hij een veelgevraagde vechter werd in het Thaise circuit en zelfs een job vond als stuntman op de set van ‘Rambo 4’. Na een zwaar motorongeval werd hij echter opnieuw verslaafd, eerst aan pijnstillers en daarna aan de lokale methvariante ya ba. Hij raakte betrokken bij illegale praktijken, kreeg de politie aan de deur en werd veroordeeld tot drie jaar opsluiting.

Het duurde niet lang voor hij begreep waarom een jaar in een Thaise gevangenis volgens een studie van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken een even grote mentale en fysieke impact heeft als vijf jaar in een Amerikaanse cel. Overbevolking (meer dan het dubbele van de bedoelde capaciteit), te weinig eten en drinkbaar water, gebrekkig of onbestaand sanitair, zware mishandeling, ontoereikende medische begeleiding, Moore kwam in een barbaarse wereld terecht. Zijn allereerste nacht sliep hij in een kooi met 70 andere gedetineerden, naast het lichaam van een man die de dag voordien gestorven was. Als buitenlander was hij bovendien extra gehaat.

Onmenselijk

De onmenselijke taferelen die hij tijdens die drie jaar zag - ‘Een leven heeft er geen enkele waarde’ - vormen de kern van ‘A Prayer Before Dawn’, het boek dat Moore in 2016 publiceerde. In de filmversie haalt de Franse regisseur Jean-Stéphane Sauvaire alles uit de kast om die wurgende wereld zo lijfelijk mogelijk op te roepen. Het resultaat is een broeierige en energieke maagstoot, cinema waar het zweet en het bloed vanaf druipen.

De film is echter meer dan enkel niet-aflatende gruwel en geweld. Sauvaire geeft met evenveel brio de vertwijfeling van zijn hoofdpersonage weer, zijn enorme isolement, opgekropte woede en nood aan menselijke warmte. Hier verdient de genuanceerde hoofdvertolking van Joe Cole (bekend van zijn rol in de serie ‘Peaky Blinders’) zeker ook een vermelding.

‘Ik heb spijt van de pijn en het geweld dat ik anderen heb berokkend’, geeft Moore eerlijk toe. ‘Ik denk dat ik een heel andere mens ben geworden. Als ik de film bekijk, herken ik die Billy Moore niet. Ik heb medelijden met hem. Vandaag help ik anderen om af te kicken. Van de drugs afblijven is hard werk. Ik ben zelf ook al een paar keer bezweken.’ Die woorden sprak hij een jaar geleden op het festival van Cannes. Intussen is het opnieuw bergaf gegaan met hem. Eerder dit jaar kreeg Moore twee jaar en vijf maanden wegens meerdere inbraken.

‘A Prayer Before Dawn’ speelt vanaf deze week in de bioscoopzalen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content