Venetië kijkt meer dan ooit naar Oscars

©rv

Wil een internationaal filmfestival grote Amerikaanse films op de rode loper? Dan moet het van tel zijn in de race naar de enige prijzen die de Hollywoodstudio’s echt belangrijk vinden: de Oscars. Dat gegeven houdt het filmfestival van Venetië meer dan ooit bezig.

Als de zomer zijn einde nadert en de blockbusters op hun laatste benen lopen, verschuift de aandacht van de Amerikaanse cinema naar films met andere ambities. Het laatste kwartaal van het filmjaar staat traditioneel in het teken van de onderscheidingen die begin februari 2020 uitgereikt worden: de Oscars. Die bekronen films die in 2019 in de bioscoop zijn gekomen, maar in de praktijk vallen doorgaans releases uit de laatste vier maanden in de prijzen. Het menselijk geheugen is nu eenmaal kort. Op een handvol uitzonderingen na moeten de getipte favorieten dan ook nog hun wereldpremière beleven.

Tussen 2015 en 2018 kon het festival van Venetië drie op de vier keer de film strikken die nadien de Oscar voor beste film won

Omdat ze allemaal een opgemerkte entree willen maken, kiezen de producenten bij voorkeur een zo groot mogelijk podium. Het gevolg is dat achter de schermen een enorm getouwtrek ontstaat tussen de prestigieuze filmfestivals die eind augustus en begin september op de kalender staan: Venetië, Telluride (in Colorado) en Toronto. Tussen 2015 en 2018 kon het festival van Venetië, dat morgen begint, met ‘Birdman’, ‘Spotlight’ en ‘The Shape of Water’ drie op de vier keer de hoofdvogel afschieten: de film die nadien de Oscar voor beste film won. Alleen ‘Moonlight’ ging naar een concurrent, in casu Telluride. De winnaar van de vorige Oscars, ‘Green Book’, ging dan weer in première in Toronto.

Vijf uitschieters op het Lido

Citizen K. > Het filmfestival van Venetië nodigt graag opvallende politieke figuren uit naar het Lido. Dit jaar valt die eer te beurt aan Michail Chodorkovski. De Russische miljardair die uitgroeide tot Vladimir Poetins meest geduchte rivaal (en daar de gevolgen van moest dragen) is het onderwerp van een documentaire van Alex Gibney (‘The Armstrong Lie’).

J’accuse (An Officer and a Spy) > 125 jaar geleden was Frankrijk in de ban van de Dreyfus-affaire, een militaire rechtszaak die zo naar antisemitisme stonk dat Émile Zola er een legendarische aanklacht tegen schreef. En omdat thema’s als onderdrukking, isolement, samenzwering en sociaal onrecht Roman Polanski altijd al geboeid hebben, is de zaak gesneden koek voor de Poolse meesterregisseur.

About Endlessness > Stellen dat de Zweedse regisseur Roy Andersson zijn tijd neemt, is een understatement. Maar elke nieuwe film is wel een evenement. Vijf jaar na ‘A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence’ is hij terug met een verse lading unieke, absurde, geestige en pijnlijke tableaus over personages die hun weg zoeken in het leven.

The King > Drie Shakespeare-stukken (‘Henry IV: Part 1’, ‘Henry IV: Part 2’ en ‘Henry V’) gekneed tot één historisch drama, dat is wat de Australische regisseur David Michôd voorstelt. De hoofdrol is voor Timothée Chalamet als de prins die op jonge leeftijd zijn vader moet opvolgen en in een politieke krabbenmand belandt.

Waiting for the Barbarians > Een jaar na ‘Pájaros de verano’ krijgt de Colombiaanse regisseur Ciro Guerra in zijn eerste Engelstalige film Johnny Depp onder zijn hoede. Het gaat om een bewerking van de roman van Nobelprijswinnaar J.M. Coetzee over een ambtenaar in een grensstadje die verstrikt raakt in de xenofobe paranoia van zijn overheid.

Geen gendergelijkheid

Ook dit jaar verdelen de drie festivals de vooraanstaande Oscarkandidaten onder elkaar. Venetië ging lopen met ‘Ad Astra’, een existentieel sciencefictiondrama met Brad Pitt als een astronaut die in het heelal op zoek gaat naar zijn vader en de redding van de wereld. Ook ‘Joker’ komt naar Italië, een ongewone blik op de befaamde schurk uit de Batman-strips, in dit geval gespeeld door Joaquin Phoenix.

Handtekeningen- en selfiejagers aan de rode loper zullen de handen vol hebben, maar voorvechters van gendergelijkheid hebben minder reden tot juichen

Netflix zet een jaar na ‘Roma’ (Oscar voor beste niet-Engelstalige film) bovendien opnieuw in op Venetië om drie toptitels te lanceren. ‘The King’ blijft buiten competitie. In de officiële competitie vinden we ‘The Laundromat’, een thriller van Steven Soderbergh over de Panama Papers met Meryl Streep en een bijrol voor Matthias Schoenaerts, en het echtscheidingsdrama ‘Marriage Story’ van Noah Baumbach met Scarlett Johansson en Adam Driver.

De vele handtekeningen- en selfiejagers aan de rode loper voor het Palazzo del Cinema zullen de handen vol hebben, maar de voorvechters van gendergelijkheid hebben - niet voor het eerst - minder reden tot juichen. Van de 21 titels in competitie hebben er maar twee een vrouw aan het roer: de politieke parabel ‘The Perfect Candidate’ van de Saoedische Haifaa Al Mansour en het Australische drama ‘Babyteeth’ van Shannon Murphy. Dat is dubbel zoveel als vorig jaar, maar nog altijd een mager beestje. Het festival probeert dat onevenwicht dan maar recht te trekken door de jury te laten leiden door de Argentijnse cineaste Lucrecia Martel.

Het 76ste filmfestival van Venetië loopt van 28 augustus tot en met 7 september.


Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect