Advertentie

Vooroordelen en generatieconflicten

©cineart

In de speelse tragikomedie ‘Paradise Trips’ speelt Gene Bervoets de rol van zijn leven als humeurige buschauffeur. Regisseur Raf Reyntjens hoopt dat zijn eerste langspeelfilm alle leeftijden kan aanspreken.

De naam Raf Reyntjens zegt u misschien niet zoveel, maar zijn werk kent u zeker. De 40-jarige regisseur heeft al een hele reputatie opgebouwd als reclame- en videoclipmaker. Vijf Koreaanse meisjes die het B-Classic muziekfestival promoten door energiek te ‘twerken’ op Dvořák. Ophefmakende spotjes die de loonkloof tussen mannen en vrouwen aan de kaak stellen. En vooral de plastische clip voor ‘Papaoutai’ van Stromae, intussen al meer dan 278 miljoen keer bekeken op YouTube. Reyntjens heeft zijn stempel al gedrukt.

Zonder mijn ervaring was ‘Paradise Trips’ een soep geworden.
Raf Reyntjens
Regisseur

Het toeval wil dat de cineast in zijn eerste langspeelfilm een gelijkaardige thematiek aankaart als Stromae in zijn wereldhit, de kaduke relatie tussen een vader en zijn zoon. ‘Paradise Trips’ voert een eeuwig slechtgezinde man op, Mario, die zijn hele leven lang busladingen bejaarden naar Benidorm heeft gebracht en nu zelf met pensioen is. Die rust doet zijn humeur echter geen deugd, en wanneer de kans zich voordoet om zijn bus een laatste keer van stal te halen is zijn opluchting groot. De sfeer slaat echter snel weer om wanneer blijkt dat hij deze keer een groep onfrisse jongeren naar een alternatief muziekfestival in Kroatië moet voeren. En dan weet Mario nog niet dat zijn zoon Jim, met wie hij al jaren in onmin leeft, in de buurt is.

‘Paradise Trips’ maakte in preproductie al een hele carrière door. Reyntjens nam met zijn script deel aan een filmlab in Amsterdam en op het festival van Utrecht viel het scenario in de prijzen. ‘Dit is een ontroerend verhaal dat het potentieel heeft om meerdere generaties samen te brengen’, motiveerde de jury haar beslissing. Net wat Reyntjens in gedachten had, al wou hij de val van de platte commerce vermijden. ‘Het moest een persoonlijk verhaal worden met interessante publiekselementen’, zegt hij. ‘Ik wil op een eerlijke manier emoties losweken, maar ik wil het ook toegankelijk houden. De kijker moet erin kunnen meegaan, ook al speelt de film zich voor een groot deel af op een subcultuurfestival dat weinig mensen kennen.’

KORT

‘Paradise Trips’ is het langspeelfilmdebuut van de bekende Vlaamse reclame- en videoclipmaker Raf Reyntjens.

De vlotte tragikomedie vertelt het verhaal van een gespannen vader-zoonrelatie.

Gene Bervoets speelt de rol van zijn leven als een verbitterde buschauffeur die alternatieve jongeren naar een festival in Kroatië moet brengen.

Hoofdacteur Gene Bervoets zet een virtuoze vertolking neer, en niet alleen omdat hij de opmerkelijke make-up waarachter hij zich verschuilt compleet wegspeelt. Maar de stevige cast is niet de voornaamste troef van ‘Paradise Trips’. Het is in de eerste plaats een verhaal over vooroordelen en generatieconflicten, een onderwerp waarmee iedereen zich wel kan identificeren. ‘Dit is geen autobiografische film’, zegt Reyntjens. ‘Mijn vader heeft nooit met een bus gereden. Hij was architect en altijd thuis. ‘Paradise Trips’ is persoonlijk omdat hij gaat over het conflict tussen vrij willen zijn en jezelf aan de regels moeten houden. Mario en Jim belichamen de twee uitersten van dat conflict, dat in iedereen aanwezig is.’

Trailer 'Paradise Trips'

Op de set is het weinig tot conflicten gekomen, en dat was maar goed ook. De productie was al lastig genoeg. Velen hadden Reyntjens afgeraden om ‘Paradise Trips’ als debuutfilm te maken vanwege de complexiteit van het project. Niet onterecht, zo bleek. ‘Het probleem was vooral de locatie’, legt de regisseur uit. ‘We hadden twee mogelijkheden. Ofwel organiseerden we zelf een festival, maar daarvoor hadden we de middelen niet. Ofwel zochten we een bestaand festival en pasten we ons aan. Uiteindelijk hebben we gekozen voor het Lost Theory Festival in het Kroatische Deringaj. Maar dat is een subcultuurfestival. Die willen geen pottenkijkers en houden niet van regeltjes, laat staan van een filmploeg op hun dansvloer.’ Er waren dus heel wat voorafgaande gesprekken nodig om dat in goede banen te leiden.

©cineart

Reyntjens’ ervaring in de reclame- en clipwereld kwam dan ook goed van pas. Temeer omdat hij de klus moest klaren in 26 dagen en met een budget van 1,9 miljoen euro . Om nog te zwijgen over de gietende regen die roet in het eten gooide. ‘Zonder mijn ervaring was ‘Paradise Trips’ een soep geworden,’ geeft Reyntjens toe. ‘Ik heb al geregeld met grote crews voor complexe situaties gestaan. In dit geval hebben we het op een heel economische manier kunnen plannen en is het ons gelukt de risico’s te beperken.’ De film is er zelfs beter door geworden, vindt hij, gestroomlijnder en meer uitgepuurd.

Intussen heeft Reyntjens al een opvolger in de steigers. In 2017 wil hij ‘Ponie & the Death of Zoro’ realiseren, een zelfgeschreven verhaal over een verwend meisje dat ervan geniet om de hond van een eenzame man te pesten. En net als ‘Paradise Trips’ zal hij die film maken bij het productiebedrijf Caviar. ‘Het voordeel is dat ik daar ook commercials draai’, vertelt hij. ‘Het is een bedrijf met een duidelijke structuur. Ik weet altijd bij wie ik terecht kan. Ik merk al dat het nu nog vlotter gaat. Volgens mij kan je op den duur een soort roulement creëren met een team van mensen die gewoon zijn samen te werken. Dan verspil je ook steeds minder energie.’

‘Paradise Trips’ speelt vanaf deze week in de bioscoopzalen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud