‘D'entre eux' , een emotionele expo van fotograaf Cédric Gerbehaye

Vrouwengevangenis, Vorst-Berkendael ©Cédric Gerbehaye/Agence Vu'

Meededogen en medeleven. Dat zijn de sleutelbegrippen in de emotionele expo ‘D’entre eux’ van de Belgische fotograaf Cédric Gerbehaye in Antwerpen.

‘Vindt u het niet erg om al die miserie te fotograferen?’, vraagt iemand aan Cédric Gerbehaye (38) tijdens een rondleiding door zijn expo in het Fotomuseum van Antwerpen. De fotograaf kan zijn ergernis nog net verbergen. ‘Meent u dat ik miserie fotografeer? Vreemd. Ik zie in mijn werk vooral menselijkheid, tederheid, angst, wanhoop, troost, die dingen. Dat is voor mij geen miserie.’

Ik heb het geteld: van bij mij thuis tot in de gevangenis van Vorst moet ik negen deuren openen.
Cédric Gerbehaye, fotograaf

Gerbehaye heeft gelijk, maar de vraag over miserie is begrijpelijk als je de indringende zwart-witfoto’s bekijkt. Voor ‘D’entre eux’, een coproductie van Mons2015 en het FoMu, trok de fotograaf drie jaar door België, met een focus op Brussel en Wallonië, op zoek naar mensen met een verhaal. Het bracht hem op muziekfestivals, markten en feestelijkheden, maar ook in gevangenissen en psychiatrische instellingen. Niet altijd opbeurend dus. Maar ook al lijkt de omgeving soms marginaal, de figuren op de foto’s zijn dat nooit. Ze stralen waardigheid en waarachtigheid uit, hoe diep ze soms ook in de miserie zitten.

Carnaval, Stavelot ©Cédric Gerbehaye/Agence Vu'

Het is knap hoe Gerbehaye met slechts één beeld een hele wereld schetst. Zijn foto’s zijn geen snapshots, ze zijn zorgvuldig opgebouwd na lange gesprekken. De afstand tussen fotografeer en geportretteerde was bij de opname ook nooit groter dan 3 meter, vandaar de titel van de expo. Gerbehaye sloopt de muren tussen hem en zijn onderwerp. ‘Ik fotograaf alleen mensen in wier leven ik oprecht geïnteresseerd ben. Door de nieuwe technologie - iedereen kan foto’s maken tegenwoordig - is het metier van fotograaf verschoven naar het creëren van een band met de geportretteerde. Pas als er vertrouwen is, kan iemand zich echt overgeven. Niet aan Cédric Gerbehaye de fotograaf, maar aan mij als mens die toevallig foto’s neemt. Was ik een journalist, dan schreef ik de verhalen op in een notaboekje.’

Een van de indrukwekkendste reeksen op de expo is die in de vrouwengevangenis van Berkendael en de gevangenis van Vorst. ‘Ik woon in Sint-Gillis, op een boogscheut van die twee gevangenissen en die van Sint-Gillis. De gevangenen zijn mijn buren. Ik heb het uitgerekend: van bij mij thuis tot in de gevangenis van Vorst, moet ik negen deuren openen. We leven ook in dezelfde sonore omgeving. Vanaf 7 uur hoor ik auto’s stoppen die vrijgelaten gevangenen komen oppikken. Met die buren moest ik aan de slag. In Berkendael mocht ik één week fotograferen, in Vorst twee. Op een dag hoorde ik dat een gevangene me had gezien toen ik mijn appartement binnenging. Dat was een belangrijk moment. Toen wisten ze echt dat ik in hun buurt woonde, bijna een van hen was. Het kwam onze relatie enkel ten goede.’

Vrouwengevangenis, Vorst-Berkendael. ©Cédric Gerbehaye/Agence Vu'
©Cédric Gerbehaye/Agence Vu'
Psychiatrisch ziekenhuis, Doornik. ©Cédric Gerbehaye/Agence Vu'
©Cédric Gerbehaye/Agence Vu'
©Cédric Gerbehaye/Agence Vu'
©Cédric Gerbehaye/Agence Vu'

‘D’entre eux’ loopt tot 4 oktober in het Fotomuseum in Antwerpen.

Cédric Gerbehaye - ‘D’entre eux’ - 2015, Editions Bec en l’air, 144 blz., 38 euro.

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content