De kunstenaar die een verhaal vertelt zonder personages

©Alice Mogabgab Gallery Beirut

In ‘Voyages en atelier’ geeft de Belgische kunstenaar Philippe De Gobert in een Brusselse galerie een inkijk in kunstenaarsateliers en lofts in New York. Ook voor zijn eerste solotentoontstelling stapte hij niet af van zijn beproefde recept, vertrekken van een zelfgebouwde maquette.

Een bed. Een tafel. Twee radiatoren tegen de muur. Het licht dat vanuit het zijraam op het parket valt. De reeks wolkenkrabbers die te zien is door de twee hoge ramen. De kamer is sober, bijna spartaans, ingericht. Je kan het bijna niet raden maar we kijken naar een foto van het appartement van de Amerikaanse kunstschilder Edward Hopper (1882-1967).

Al is dat ook niet helemaal waar. De fotograaf Philippe De Gobert (72) creëert die illusie. De Brusselaar maakte in miniatuur de leefomgeving van de bekende kunstenaar na om dan het geheel op de gevoelige plaat vast te leggen.

De flat van Hopper is een van de vele foto’s die De Gobert toont op zijn eerste solotentoonstelling bij de Brusselse galerie Alice Mogabgab langs de Waterloosesteenweg. Hij combineert er oud en nieuw werk. Zo zijn er foto’s van oudHollands interieur te zien. Ook voor die beelden bouwde hij volgens zijn beproefde methode eerst de kamers op kleine schaal na.

Voor zijn jongste reeks maquettes liet hij zich inspireren door ateliers en lofts in New York. Onder meer van de werkruimtes van de kunstenaars Donald Judd, George Segal en Piet Mondriaan maakte De Gobert een miniatuurversie. De foto’s zijn te koop voor 4.000 tot 12.000 euro.

‘Ik vertrek altijd vanuit oude foto’s, documenten of grondplannen. Maar het eindresultaat is daarom nog geen exacte kopie van de oorspronkelijke architectuur’, zegt De Gobert. Hij laat zich leiden door zijn esthetisch oog. ‘Een maquette kan voor mij beginnen bij een steen of een ander gevonden voorwerp dat me bevalt. Die steen wordt dan een beeldhouwwerk. Het zijn die objets trouvés die de grootte van het schaalmodel mee bepalen.’

Hitchcock

De Gobert gaat minutieus te werk. Na het bouwen van een gedetailleerd schaalmodel bootst hij in zijn fotostudio een natuurlijke lichtinval na. ‘Dat is een idee van regisseur Alfred Hitchcock’, zegt hij. ‘De film ‘Rope’ speelt zich slechts in één kamer af. Alleen het licht en het uitzicht over Manhattan geven de kijker een besef van tijd. Dat probeer ik met mijn foto’s ook te bewerkstelligen.’

Noem mij gerust un voyageur immobile. Reizen doe ik wel in mijn hoofd.
Philippe De Gobert
fotograaf en kunstenaar

Voor de laatste reeks staan zelfgemaakte aquarellen of foto’s uit New York model voor de panorama’s waarop de appartementen uitkijken. Achter de ramen liggen brandtrappen, woontorens en mistige wolken. Maar vergis u niet. De foto’s van De Gobert zijn geen beelden van de realiteit. Hij creëert de achtergrond zelf, vanuit zijn inspiratie. ‘Ik hou niet van imitatie . Ik reed in New York rond in de bovengrondse metro. Ik nam in alle rust de skyline in me op en kon zo een beeld vormen van het uitzicht vanuit zo’n torenhoge flat.’

Photoshop deed alles tot één harmonieus geheel samensmelten. Geeft het hem een bijzonder gevoel als hij achteraf één van zijn bouwwerken in het echt te zien krijgt? ‘Nee, niet echt. Noem mij gerust un voyageur immobile. Reizen doe ik wel in mijn hoofd.’

Het gelaagde proces verraadt de brede achtergrond van de kunstenaar. Als zoon van twee kunstschilders kwam De Gobert op jonge leeftijd al in contact met de klassieke schilderkunst. Toch gaf hij al snel de brui aan zijn schildersstudies en stortte hij zich op het beeldhouwen. Rond die tijd groeide ook zijn liefde voor de fotografie. Hij leerde de stiel in studio’s voor reclamefotografie.

Vandaag fotografeert de zeventiger als professioneel fotograaf kunstwerken voor galerijen, musea en instituten.

Hij mag zich dan wel verschillende kunstdisciplines meester gemaakt hebben, bij de keuze van onderwerpen voor zijn kunst grijpt De Gobert opvallend vaak terug naar hetzelfde. Sinds de jaren 80 staan kunstenaarsstudio’s centraal in zijn oeuvre. Het resultaat is iedere keer apart. De lege ruimtes, het zwart-wit en het ontbreken van mensen in zijn oeuvre geven zijn foto’s een tijdloos karakter. Ze zijn onttrokken van alle context zonder ooit steriel of doods te ogen.

Op de grond ligt gruis van een beeldhouwwerk. Lege canvassen leunen tegen de muur. Het bed is beslapen. Er heeft iemand geleefd in de wereld van De Gobert. Maar je weet niet wie. De kunstenaar weet een verhaal te vertellen zonder personages.

‘Voyages en atelier’ loopt tot zaterdag 26 oktober in galerie Alice Mogabgab in Brussel. www.alicemogabgab.com

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud