‘Betaalbare kunst is niet hetzelfde als goedkope kunst'

Op de AAF mag een kunstwerk maximum 6.000 euro kosten. ©Photo News

Kunst hoeft niet duur te zijn. Dat is het mantra van de Affordable Art Fair. Op de beurs mag een werk niet meer dan 6.000 euro kosten. ‘Een ideale instap’, zeggen specialisten.

The Affordable Art Fair (AAF) is op de site van Tour&Taxis in Brussel aan zijn achtste Belgische editie toe. Het idee achter de beurs voor hedendaagse kunst is eenvoudig: maak kunst toegankelijk voor het grote publiek door de prijs te drukken. Op de beurs mag een kunstwerk niet meer dan 6.000 euro kosten.

In het begin werd er smalend gedaan over de AAF. ‘Brol’, werd er nogal gemakkelijk gezegd. Maar de beurs heeft zijn weg gevonden. Wereldwijd vinden jaarlijks 15 edities plaats, van New York over Singapore tot in Brussel.

Een beurs als de Affordable Art Fair is het ideale toonmoment voor jonge kunstenaars.
Adriaan Raemdonck
Galeriehouder De Zwarte Panter

De kunst mag dan wel goedkoop zijn, dat betekent niet dat de organisatoren niet streng selecteren. ‘We laten niet zomaar iedereen toe. Elk jaar weigeren we meer galeries omdat ze niet aan de vereisten voldoen’, zegt perswoordvoerster Catherine Staelens. De deelnemende galeries moeten een dossier indienen waarin ze onder meer de kwaliteit van de kunstwerken en de kunstenaars moeten aantonen. Zondagsschilders komen er niet in. De galeries moeten aantonen dat hun kunstenaars leven van hun werk.

Het aanbod op de beurs is zeer divers. Alle kunstdomeinen komen aan bod, als ze maar hedendaags zijn. Peter Bernaerts, van het gelijknamige veilinghuis in Antwerpen, juicht initiatieven als de AAF toe. ‘Iedere poging om kunst toegankelijker te maken, verdient applaus. Zo’n beurs brengt mensen in contact met kunst. Het is een ideale instap. Als ze daar geweest zijn, gaan ze later misschien naar een expo of een kleine galerie. Of lopen ze een veilinghuis binnen. Doe de AAF weg en hoeveel mensen hou je dan nog over die regelmatig kunst kopen? 300? Dat is weinig. Ik vind het spijtig dat de beurs enkel hedendaagse kunst toont. Ook uit vroegere periodes bestaat er betaalbare kunst.’

Op de AAF mag een kunstwerk maximum 6.000 euro kosten. ©ANP

De AAF werd ooit opgericht als een reactie op een kunstmarkt die absurd hoge bedragen vroeg voor hedendaagse kunstenaars. ‘Je zal op AAF zeker mensen vinden die hopen een slag te slaan’, zegt Bernaerts. ‘Ze willen een werkje goedkoop op de kop tikken en het later met veel winst verkopen. Veel risico loop je niet. Maar als dat je eerste motivatie is, zal je teleurgesteld worden. Hedendaagse kunstwerken zijn geen zekere investering. Van de tien werken zijn er twee die later met veel winst kunnen worden verkocht.’

De organisatoren van The Affordable Art Fair peilen regelmatig naar het profiel van hun bezoekers. Uit een enquête bleek dat 16 procent van de bezoekers nog nooit kunst heeft gekocht. 28 procent noemt zich een ervaren kunstverzamelaar. De helft hield het bij een occasionele kunstkoper. Er komen net iets meer mannen dan vrouwen naar de beurs: 53 procent tegenover 47 procent. Opmerkelijk is dat 73 procent van de bezoekers aangeeft eigenaar
van een woning te zijn.

Adriaan Raemdonck, bekend van de Antwerpse galerie De Zwarte Panter en voorzitter van de Belgische Moderne en Hedendaagse Kunstgaleries heeft geen bezwaar tegen de AAF. ‘Er is plaats voor iedereen. Kunst is heel breed. Het is wel jammer dat de beurs zo focust op de prijs. Je vindt in het gewone galeriecircuit ook betaalbaar werk van bekende en onbekende kunstenaars. Voor 6.000 euro tik je gemakkelijk een zeefdruk van Luc Tuymans op de kop.’

‘Maar zo’n beurs is natuurlijk een ideaal toonmoment voor jonge kunstenaars. Je wil niet weten hoeveel vragen we krijgen van artiesten die bij ons willen exposeren. De AAF is voor hen ideaal.’

Aan de beurs nemen 92 galeries deel, een derde uit eigen land. BisArt uit Antwerpen van Joke Vander Aa is een habitué. ‘Als jonge galerie is het een vorm van publiciteit, voor ons en voor onze kunstenaars. Ik denk dat het publiek vooral uit kunstliefhebbers bestaat, niet zozeer uit echte kenners. Ze zijn niet noodzakelijk jong. Vaak gaat het om vijftigers bij wie de kinderen het huis uit zijn en die hun woning willen herinrichten. Met goedkope kunst? Ik spreek liever over betaalbare kunst, dat is niet hetzelfde. Er wordt best veel verkocht. Mijn stand is in de buurt van de inpaktafel en daar is het altijd druk. (lachje)

Hetzelfde geluid bij de Frans Vanhove Art Gallery uit Leuven. ‘Op de AAF kopen mensen dingen die ze mooi vinden om hun huis een meerwaarde te geven. Dat is decoratie. Volgens de kunstsnobs kan decoratie geen kunst zijn, maar aan die mentaliteit heb ik een hekel. Ik doe mee aan de AAF omdat ik geld wil verdienen. Zo simpel is het. Er komt daar veel volk. In mijn galerie heb ik werkjes van 60 euro, maar die bied ik op de beurs niet aan. Te goedkoop, daarmee verdien ik mijn standgeld van 5.000 euro niet terug. Mijn artiesten vinden het niet erg dat hun werken niet meer dan 6.000 euro opbrengen. Ze weten ook wel dat als ze 30.000 euro vragen, ze niks krijgen.’

The Affordable Art Fair van vrijdag tot en met maandag in Tour&Taxis in Brussel.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content