reportage

Koterijen, koffiekoeken en je-m’en-foutisme: een gebruiksaanwijzing voor Belgen

©rv

Corona sloot de grenzen en dus is dit hét moment om stil te staan bij wat wij, Belgen, delen. ‘Typisch Belgisch’ van De Tijd-journalist Lukas Vanacker, met foto’s van Rik Van Puymbroeck, is een boek over gewoontes die alleen wij kennen. Of kent u een ander volk dat ‘ja ja’ antwoordt als het ‘nee’ bedoelt? Voorpublicatie van een gebruiksaanwijzing voor Belgen.

Je-m'en-foutisme

In België is alles toegelaten, behalve als het expliciet verboden is. Daarom parke­ren Belgen hun wagen waar ze plaats vinden en staan steden vol paaltjes om dat te voorkomen. Belgische automobilisten negeren het verkeersbord ‘Uitgezonderd plaatselijk verkeer’ in de veronderstelling dat het verbod niet voor hen geldt. Dat ze daardoor mogelijk in een modderput belanden of bouwvakkers hinderen, maakt Belgen niets uit.

‘Je m’en fous!’ (Frans voor: Het kan me niet schelen!) is de Belgische standaard­houding. Belgen hebben het aangeboren talent om zich niet veel aan te trekken van zaken die mislopen en geen zier te geven om het collectief. Ligt er elke dag afval naast een openbare vuilnisbak, werkt een ticketautomaat al weken niet of kan een loketbediende geen enkele vraag beantwoorden? Dan zuchten Belgen eens, halen hun schouders op en wandelen verder.

©rv

Bierglazen

Achter de toog van elke horecazaak staat een enorme voorraad glazen. Belgen willen bier alleen uit het passende glas drinken. Een trappistenbier van Orval in een Duvel-glas uitschenken staat gelijk aan hoogverraad. Als een ober de drank niet in het juiste glas serveert, zal die zich daarvoor uitgebreid verontschuldigen.

Eén bier drinken Belgen nooit: Heineken.


Eén bier drinken Belgen nooit: Heineken. De brouwsels van de grote Nederlandse concurrent van de Belgische multinational AB InBev noemen ze consequent pis in plaats van pils. Als Belgen in het buitenland Belgische bieren uit de tapkraan zien stromen, blinken ze van trots. Zeker als het om Stella Artois gaat, de luxepils die elders veel meer kost dan in Belgische cafés.

©rv

Burcht

Belgen zien hun privéwoning als een burcht, de enige plek waar ze helemaal tot rust komen. Ze vallen niet onaangekondigd thuis binnen bij vrienden. Met mensen die ze niet erg goed of lang kennen, spreken Belgen liever af op café. Thuis uitgenodigd worden bij een Belg is dan ook de grootste erkenning die een buitenstaander te beurt kan vallen. In dat geval poetsen Belgen hun hele woning, halen ze het beste servies uit de kast en toveren het lekkerste eten op tafel.

Belgen zien hun privéwoning als een burcht, de enige plek waar ze helemaal tot rust komen.

Wie zelf thuis Belgen uitnodigt, hoeft niet te vragen of ze ook blijven over­nachten. Belgen willen altijd in hun eigen bed slapen. Na een avondje uit zullen ze, hoe laat ook, naar hun vertrouwde nest terugkeren.

©rv

Koffiekoeken op zondag

Zondag is de beste verkoopdag van bakkerijen. Die ochtend gaan veel Belgen op pantoffels (vaak met de auto) ontbijtkoeken halen. Ze kopen er verse pistolets (harde ronde broodjes), langwerpige malse sandwiches of zoete ‘koffiekoeken’, zoals croissants, chocoladekoeken, boterkoeken met rozijnen of andere koeken propvol gele crème.

Zondagnamiddag is het ideale moment voor koffie met taart, zeker als familie­bezoek aangekondigd is. Belgen bakken niet snel zelf een grote taart. Een rijsttaart of bresiliennetaart (met nootjes) uit de patisserie vinden ze even feestelijk. Of ze kopen verschillende kleine taartjes, zoals een eclair of een carré confiture, zodat alle gasten hun favoriet kunnen kiezen.

©rv

 

Typisch Belgisch

Lukas Vanacker & Rik Van Puymbroeck, 'Typisch Belgisch: Gedeelde gewoontes in een verdeeld land', Borgerhoff & Lamberigts, 240 blz., 22,99 euro.

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud