Moe van de dagen die blijven komen

©Kick Smeets/Hollandse Hoogte

Mascha heeft het gevoel dat ze zich heeft vastgereden in het leven. Met ‘Misschien wel niet’ schreef Jannah Loontjens een sterke roman over de angst om keuzes te maken.

‘Zo gaat dat. Hij doet zijn best, ik doe mijn best, allemaal doen we ons best en leven onze levens zoals het van ons verwacht wordt. We proberen een eigen weg te vinden maar zijn te bang om dit radicaal te doen, om er zekerheden voor op te geven. Het leven dwingt ons om te comformeren.’ Laat dit duidelijk zijn: Mascha, vooraan de veertig, zit even in een dip. Voor de buitenwereld lijkt het alsof ze het allemaal mooi voor elkaar heeft: een goede baan als microbiologe, leuke vrienden, getrouwd met Tom, twee kinderen.

Maar het knaagt dus. ‘Ja, ik ben moe. Moe van de routine in mijn leven. Moe van de dagen die maar blijven komen. Alleen Rafiq leidt me af.’ Die Rafiq is een jonge Marokkaan die met zijn vriendin in New York woont. Tenminste, dat beweert hij. Want Mascha kent hem alleen van flirterige chatsessies op Facebook, die uiteindelijk uitmonden in een amateuristische striptease via Skype.

De Nederlandse Jannah Loontjens (°1974) beschrijft in ‘Misschien wel niet’ vier dagen uit het leven van Mascha. Naast de dagelijkse sleur - kinderen van school halen, inkopen doen bij de Turkse kruidenier, werken in het labo - is er ook nog plaats voor feestjes met een bevriend koppel en voor de opdringerige buurvrouw. Maar terwijl de wijn rijkelijk vloeit en de cocaïne wordt versneden op de scheerspiegel, giert de twijfel door Mascha’s hoofd. De titel van de roman dekt perfect de lading.

De sleur wordt wat doorbroken als Mascha’s vader op een avond voor de deur staat. Hij vertelt zijn dochter dat haar oma - zijn schoonmoeder - is overleden. Het zet Mascha aan het denken over haar eigen moeder, die spoorloos verdween toen Mascha acht was. De herinnering aan haar is vaag. ‘Soms denk ik haar even met helderheid terug te zien, hoe ze zich naar mij omdraait, een glimlach in het oranje licht dat door het zonnescherm de kamer in valt. Maar dan ineens weet ik dat het een foto is.’

Regieaanwijzingen

Loontjens schreef een intrigerende filosofische roman over het hijgerige moderne leven. Het verhaal wordt voortdurend onderbroken door Mascha’s overpeinzingen en herinneringen. De filosofische dronkemansdialogen tussen Mascha en haar vrienden zijn prachtig. ‘Ja, het is een theaterstuk waar ik in zit’, bedenkt Mascha zich, waarop Loontjens zich stilistisch laat gaan en de discussie uitwerkt als een theatertekst, inclusief regieaanwijzingen.

Uiteindelijk draait alles om keuzes maken in deze hectische tijden met schier oneindige keuzemogelijkheden. ‘Soms lijkt het of jij ook maar wat doet’, zegt Mascha’s vader. ‘Maar je moet weten wat je doet. Je moet kiezen, Masje. Durven kiezen... Je moet kiezen voor het leven dat je leidt. Anders gaat het aan je voorbij en ben je te laat.’ Met deze tot nadenken stemmende roman bewijst Loontjens de kracht van literatuur.

Jannah Loontjens - Misschien wel niet - Ambo-Anthos, Amsterdam, 235 blz., 17,99 euro.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content