Marianne Faithfull in het spoor van Keats en Lord Byron

Marianne Faithfull en Warren Ellis.

Op ‘She Walks in Beauty’ reciteert Marianne Faithfull haar favoriete dichters met haar door het leven verweerde timbre. Met de blik van een ervaringsdeskundige kijkt ze de dood recht in de ogen.

Marianne Faithfull (74) leest op ‘She Walks in Beauty’ met haar kenmerkende doorleefde stem poëzie voor uit de hoogdagen van de Engelse Romantiek in de vroege 19de eeuw. De Australische multi-instrumentalist Warren Ellis, bekend van Nick Cave and the Bad Seeds en van een handvol filmsoundtracks, componeerde er meditatieve muziek bij.

Lord Byron, Percy Bysshe Shelley, John Keats en co. hadden zich geen betere tandem kunnen wensen om gestalte te geven aan hun weemoedige gedichten over het leven en de passionele liefde, die gedoemd was uit te monden in de dood. 'Ik was voorbestemd hier ooit op uit te komen', zegt Faithfull in de perstekst. 'Nu resoneert die poëzie nog meer, omdat ik de levenservaring heb om ze te brengen… de levens- en de bijna-doodervaring.'

 In 1969 lag de zangeres zes dagen in coma na een overdosis slaappillen. In de jaren 70 was ze verslaafd aan heroïne. Later overleefde ze borstkanker. Toch noemde ze haar recentere Covid-19-besmetting, waarvoor ze in maart 2020 werd gehospitaliseerd en waarvan ze de langetermijngevolgen nog ondervindt, de zwaarste strijd die ze ooit moest voeren.

Toen ze in coma lag, wist niemand of ze het er levend van zou afbrengen. Haar manager stuurde zeven gedichten die ze op dat moment had ingesproken door naar Ellis, sinds 2005 een vaste gast op haar platen. Hij vond ze hartverwarmend en noemde ze 'een balsem voor de onrust en het verdriet in de wereld.' Hoewel hij de Engelse Romantische dichters op school altijd ondoordringbaar had gevonden, klonken ze nu tijdloos. 'Alsof ze bevrijd waren van het blad papier waarop ze stonden', omschreef Ellis het in de The New York Times. 'Je hoort dat Marianne gelooft wat ze leest.'

Met een stem waarin alle getijden en seizoenen huizen, blaast ze de diepste emoties van de dode dichters nieuw leven in.

De zangeres was als tienermeisje van plan zich in Oxford te verdiepen in de Engelse literatuur en de filosofie, tot ze op een feestje de manager van de Rolling Stones tegen het lijf liep. Mick Jagger en Keith Richards schreven een liedje voor haar dat haar leven een andere wending gaf. Maar zelfs toen ze met ‘As Tears Go By’ in de hitparade stond, trof je haar in de coulissen weleens aan met haar neus in de poëzie. Later in haar carrière - bevrijd van haar rol als muze, weg van de seks, de drugs en de rock-’n-roll - zou ze vaker songs met een literaire inslag vertolken. Van liedjescycli van Kurt Weill en Bertolt Brecht tot Shakespeare-sonnetten: haar doorrookte timbre gaf er steevast een extra dimensie aan.

Pretentieus

Als voorbereiding op het eerbetoon aan de dichters van wie ze sinds haar jeugd zo hield, luisterde de zangeres naar platen die poëzie met muziek vermengden. Maar ze vond ze stuk voor stuk te pretentieus.

Ellis noemt spoken-wordalbums van Gil Scott-Heron, Sir John Betjeman en Lou Reed & Metallica een inspiratiebron, maar koos voor een minder opdringerig ambientgetint palet met ruimte voor omgevingsgeluiden, zoals het vogelgefluit dat de plaat opent. Producer Head (PJ Harvey) had hem gevraagd de stem van Faithfull te benaderen als een film waarvoor hij de muziek moest scoren. Luiten en klavecimbels waren uit den boze.

Ellis koos voor een mix van akoestische en elektronische geluiden, die hij als musique concrète bestempelt. Om de rol van zijn rijkgeschakeerde, maar traag bewegende muziek als troostende metgezel kracht bij te zetten, werd de hulp ingeroepen van Brian Eno, Nick Cave en Vincent Ségal, die er ook bij was tijdens de tournee met de Shakespeare-sonnetten. Hun geluidscollages en piano- en cellospel willen de aandacht niet afleiden van Faithfulls doordringende voordracht.

 Na haar ontslag uit het ziekenhuis vorig jaar las Faithfull na een rustperiode vier extra gedichten in, met het bijna twaalf minuten durende ‘Lady of Shallot’ van Alfred, Lord Tennyson als orgelpunt. Ze vindt dat ze toen kwetsbaarder klonk, een pluspunt als je deze Romantici vertolkt. Met een stem waarin alle getijden en seizoenen huizen, blaast ze de diepste emoties van de dode dichters nieuw leven in.

‘She Walks in Beauty’ van Marianne Faithfull met Warren Ellis verschijnt vrijdag via BMG.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud