Advertentie
Advertentie

Vlaams schrijver Jef Geeraerts overleden

Geeraerts op de boekenbeurs in Antwerpen in 2009. ©BELGAIMAGE

De Vlaamse schrijver Jef Geeraerts is overleden. Hij bezweek in het ziekenhuis aan een hartaanval. Geeraerts werd 85.

Jef Geeraerts werd op 23 februari 1930 geboren in Antwerpen. Hij studeerde politieke en administratieve wetenschappen aan de Koloniale Hogeschool in Antwerpen en werkte van 1954 tot 1959 als assistent-gewestbeheerder in Bumba, in toenmalig Belgisch Congo. Vanwege de toenemende onveiligheid daar, keerde hij nog voor de Congolese onafhankelijkheid terug naar België. Daarna studeerde hij nog Germaanse filologie in Brussel.

Nog tijdens zijn studies debuteerde hij met de roman 'Ik ben maar een neger' (1962). Daarvoor kreeg hij in 1964 de Prijs van de Provincie Antwerpen voor het beste literaire debuut. Bekendheid verwierf Jef Geeraerts pas met zijn 'Gangreen'-cyclus. Het eerste boek in de reeks, 'Black Venus' (1968), deed in Vlaanderen veel stof opwaaien door de gedurfde erotiek en tegenstanders zagen het werk, over zijn hunker naar Congo en liefde voor de zwarte vrouw, als racistisch of pornografisch.

Het boek leverde hem wel de driejaarlijkse Staatsprijs voor verhalend proza op in 1969. Het vierde en laatste Gangreen-boek ('Het zevende zegel') verscheen in 1977.  De schrijver verklaarde daarna klaar te zijn met het onderwerp en kwam daarop verrassend met een thriller op de proppen: 'Kodiak .58' (1979). 

CVP-staat

Geeraerts ging zich daarna met succes specialiseren in misdaadromans, vaak met het politieduo Vincke en Verstuyft in de hoofdrol. Naast de Gangreen-reeks, behoren ook 'Dood in Bourgondië' (1976), 'Diamant' (1982), 'De zaak Alzheimer' (1986) en 'De PG' (1998) tot zijn meest bekende werken. Onderwerpen als de natuur, jagen, vreemde culturen, erotiek, corruptie, de invloed van Opus Dei en de CVP-staat treden als rode draad in zijn boeken op.

Ik ben veel met de dood bezig. Altijd al. Ik heb in mijn leven een paar keer gedacht: nu is het voorbij.
Jef Geeraerts
In 2009 in een interview met De Tijd

Naast de Staatsprijs won Geeraerts onder andere de Arkprijs voor het Vrije Woord. Sommige van zijn boeken werden verfilmd. Zo werd 'De zaak Alzheimer' in 2003 door Erik Van Looy ingeblikt, in 2009 verfilmde Jan Verheyen 'Dossier K', en 'Diamant' werd door VTM uitgebracht als serie.

De laatste jaren leefde hij teruggetrokken in Baarle Drongen, een deelgemeente van Gent. In een interview vorige week met Humo zei Geeraerts nog dat het enige wat hem nu nog restte de dood was: 'Je kan niet blijven leven, hé, de datum nadert.'

In 2009 vertelde Geeraerts in een gesprek met De Tijd over de eindigheid van het leven: 'Ik ben veel met de dood bezig. Altijd al. Ik heb in mijn leven een paar keer gedacht: nu is het voorbij.' 

In 2010 trok Geeraerts voor een tv-reportage voor het eerst opnieuw naar Congo, naar aanleiding van 50 jaar Congolese onafhankelijkheid. Zijn opmerkingen over de luie zwarte bevolking die alleen met de zweep kon worden geactiveerd, kregen veel weerklank. Zijn dochter Ilse was niet mals voor haar vader: 'Hij speelt nog altijd de rol van koloniale macho.' 

 

 

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud