Caribou: electronica met gevoelens

Dan Snaith, alias Caribou.

Ruim vijf jaar na de internationale doorbraak brengt Caribou zijn meest persoonlijke album uit. 'Suddenly' ontroert omdat de elektronica-artiest feilloos de impact van zijn familieleven uitdrukt.

Dan Snaith heeft de voormalige kolenkelder van zijn rijhuis in het noordoosten van Londen volgepropt met laptops, synths, microfoons en speakers. Sommigen zullen zijn werkhol, waarin hij ook zijn uitgebreide platencollectie in handbereik heeft, claustrofobisch vinden. Maar voor de in Toronto geboren producer was het de ideale plek om zijn alter ego Caribou na het succes van 'Our Love' (2014) ademruimte te geven.

'Can't Do Without You' van Caribou: inmiddels goed voor 49 miljoen beluisteringen op Spotify.

'Can’t Do Without You', de hitsingle van die plaat, zit aan bijna 49 miljoen Spotify-streams. Maar voor Snaith was het eerder een eind- dan een beginpunt, verklaarde de Canadees onlangs in Billboard. 'Het was de meest gepolijste en poppy manier waarop ik mijn muziek kon brengen. Nog meer in die richting evolueren ging niet.'

En dus mocht 'Suddenly' weer wat hoekiger klinken, met tracks zoals 'You and I' of  'Never Come Back', die dichter aanleunen bij dat andere alter ego, Daphni, waarmee Snaith zijn passie voor stuwende clubgrooves tot uitdrukking brengt. 'Sunny’s Time' maakt dan weer gebruik van innovatieve productietechnieken uit de hiphop en de R&B. Een piano doet denken aan Satie, terwijl ook gitaar- en tenorsaxpartijen van de Canadese freejazzmuzikant Colin Fisher opborrelen.

Maar dé kentering, waardoor deze plaat hoogstpersoonlijke klinkt, is dat Snaith op bijna elke track zingt en zijn hoge stem aandoenlijker dan voorheen klinkt. Zoals in het soulvolle 'Home', dat tegelijk een sample loopt van de seventieszangeres Gloria Barnes.

Kantelmomenten

Geïsoleerd in de kelder van het huis - waar hij 's morgens en 's avonds, als zijn vrouw en kinderen de deur niet uit zijn, een normaal familieleven leidt - was Snaith zowat een half decennium in de weer om uit ruim 900 ruwe demo's een dozijn tracks te distilleren die samenhangen met kantelmomenten in zijn bovengrondse bestaan.

De titel van de nieuwe plaat is geïnspireerd door de plotse dood van zijn schoonmoeder en de geboorte van zijn tweede dochter, die sneller kwam dan verwacht. Ze zag het levenslicht op de achterbank van de auto, terwijl een paar meter verderop mensen van hun espresso nipten. De banaliteit van alledag verstrengelt op 'Suddenly' wel vaker met de essentie van het leven. Op 'Sister' samplet de producer slim de stem van zijn moeder die een slaapliedje zingt voor zijn zus.

'Never Come Back', een nummer uit de nieuwe plaat van Caribou.

Snaith heeft stelselmatig meer gevoel in zijn muziek geïntroduceerd. Zijn eerste werk hield het midden tussen techno en de progrock van Yes en ELO. De ontdekking van de minimal techno van stadsgenoot Richie Hawtin leidde tot een koerswijziging. De elektronicavernieuwer Kieran Hebden (alias Four Tet), die hij in Londen ontmoette, hielp hem aan zijn eerste platendeal, onder de naam Manitoba, en begeleidde hem naar een warmere, meer troostende sound. Elektronica met gevoelens, kortom.

Dat de producer tussendoor een doctoraat in de wiskunde behaalde, was nooit een reden om op zoek te gaan naar numerieke patronen in zijn muziek. 'Dat zou het hele punt missen, zowel van wat wiskunde als van wat muziek is', zei hij daar ooit over.
 
‘Suddenly’ van Caribou verschijnt vrijdag via Merge/City Slang. Caribou speelt op donderdag 30 april in de Botanique in Brussel.
www.botanique.be

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud