interview

De Balans | Bertrand Flamang (Gent Jazz)

Bertrand Flamang, de organisator van Gent Jazz 1.5. ©Bruno Bollaert

Bertrand Flamang (51), de organisator van Gent Jazz 1.5, maakt zijn persoonlijke balans op.

Een klein podium, geen buitenlandse namen en maximaal 400 bezoekers die aan tafel zitten: woensdag begon op de Bijlokesite Gent Jazz 1.5, dat nog tot 21 juli loopt. Hoe ziet de persoonlijke balans van organisator Bertrand Flamang eruit?

Wat zijn uw belangrijkste activa?

‘De emotie rond materiële dingen vind ik belangrijker dan het bezit. Een huis afbetaald krijgen zegt me niets, maar het vooruitzicht van een plek waar ik altijd naartoe kan, is bevrijdend. Voor kunstwerken geldt hetzelfde. Errond vertoeven en erdoor geïnspireerd raken is wat telt. Ik heb het derde middelbaar afgewerkt en bezit een rijbewijs. Daardoor ben ik verplicht snel en permanent bij te leren. Dat maakt me sterk. Ik ken veel mensen die gestudeerd hebben, maar wier leerhonger weg is. Ik kan ook goed een helikopterbeeld vormen. Mijn talent is intuïtief puzzelstukjes te laten samenvallen, ook in een veranderende omgeving.’

Wie heeft in u geïnvesteerd?

‘Mijn ouders scheidden toen ik twee was. Nadat ik tien jaar alleen met mijn moeder had geleefd, kwam mijn stiefvader erbij. Ze hielden van goede muziek: geen schlagers of country bij ons thuis. In school had ik nul interesse. Ik heb nooit iets voor ogen gehad dat me de investering in een studie waard was. Eten en drinken waren wel een grote passie, en dus sprak de horeca voor zich. Een jazzfestival werd de grote droom. Het kwam er in 2002. Duvel wilde al hoofdsponsor worden vóór ik het vertrouwen kreeg van het Amerikaanse jazzlabel Blue Note. De financiële groeipijnen van de beginjaren werden verholpen door vrienden en trotse fans die het initiatief mee financierden. Het engagement van onze 50 tot 80 vrijwilligers was en is immens, ook nu veel financiële druk op de organisatie ligt.’

Mijn talent is intuïtief puzzelstukjes te laten samenvallen, ook in een veranderende omgeving.
Bertrand Flamang
Organisator Gent Jazz

Investeert u in anderen?

‘Ik ben altijd blij en verwonderd als ik iets krijg, maar ook zelf doe ik niets liever dan trakteren en geven. Met mijn werk investeer ik in muzikanten en in mijn team. Mijn omgeving staat in het verdomhoekje. Mijn vrouw is al acht jaar ziek, bij momenten ernstig. Zij investeert haar leven in mij. Als we elkaar zien, maken we er qualitytime van, maar ik ben er niet genoeg. Voor vrienden in moeilijkheden en mijn petekind geldt hetzelfde. Om dat recht te zetten is in de vzw de eerste stap gezet, maar de echte klik moet ik nog maken.’

Wat was uw kwantumsprong?

‘Na een hectische en heftige jeugd uit een verslaving raken was de eerste. Mijn natuurlijke vader leerde ik pas in zijn laatste jaren kennen. Dat deed deugd. Maar zijn dood was ook een geschenk: toen leerde ik afscheid nemen, wat ik sindsdien vaak moest doen. Zakelijk was het de overname van café Den Turk, toen ik 24 was. Dat werd mijn universiteit. Ik leerde er leven als zelfstandige en ontmoette advocaten, beleidsmakers en cultuurmensen. De Gentse filosoof Leo Apostel zat er haast elke dag. Het festival was opnieuw een groot groeimoment.’

Gaat u soms in het rood?

‘We hebben al veel tikken gekregen. We zijn 200.000 euro overheidssteun verloren, na de aanslagen in Zaventem werden festivals potentieel gevaarlijk, vorig jaar was er de lastminuteannulatie van Sting, en nu is er corona. Het bedrijf gaat na jaren knokken wel de goede richting uit. Zelf ga ik grote delen van het jaar in het rood. Ik compenseer dat door met vrienden en familie goed te eten en een glas wijn te veel te drinken. En ik ga minstens drie keer per week lopen. Vorig jaar liep ik een marathon.’

Ik straal graag positiviteit uit, al heeft me dat ook al hulp gekost.
Bertrand Flamang
Organisator Gent Jazz

Wie zetelt in uw raad van bestuur?

‘Ik laat me sterk leiden door mijn intuïtie. Ook omring ik me met mensen met heel verschillende ideologieën en uit alle lagen van de bevolking. Het beste advies komt van mijn Burundese vriend Beda Ntibanoboka, de mede-inspirator van Gent Jazz: moving to the positive. Dat deed hij áltijd, ook als hij racistisch benaderd werd. Toen hij kanker kreeg en een langzame dood stierf, hielp hij zijn omgeving zelfs bij het afscheid nemen. Dat straal ik graag uit. Als je positiviteit uit in plaats van zorgen, ontstaat soms wel de perceptie dat alles goed gaat. Dat heeft me ook al hulp gekost.’

Is uw balans in evenwicht?

‘Mijn grote winst zit in het onnoemelijk aantal mensen dat ik heb ontmoet. Dat Gent Jazz geteld werd bij de 17 ‘leading jazz festivals worldwide’ was een kroon op het werk.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud