De blije terugkeer van Balthazar

Jinte Deprez en Maarten Devoldere, de songschrijvers van Balthazar ©Athos Burez

Na een pauze van bijna drie jaar zet de Belgische rockgroep Balthazar haar verovering van Europa voort met ‘Fever’. Een groeiverhaal over Lou Reed, The Beach Boys en ‘reculer pour mieux sauter’.

In Parijs zagen we drie jaar geleden hoe vijf twintigers uit Kortrijk in de voetsporen van legendes als The Beatles, Miles Davis en The Beach Boys traden. Hun rockband Balthazar speelde de legendarische concertzaal L'Olympia plat. Op het feestje achteraf dan ook niets dan branie en gezonde zelfverzekerdheid: ‘Je wil geen internationaal klinkende muziek maken om die vervolgens alleen in eigen land te laten horen’, vertelde Jinte Deprez, een van de twee zangers, nippend aan een glas champagne.

'Fever' van Balthazar.

Geen enkele Belgische rockband heeft in het buitenland de status van Balthazar. Gesteund door haar platenfirma PIAS en Musickness, het management dat ook dEUS in de jaren negentig een Europees verhaal hielp te schrijven, speelde de groep in tien jaar tijd 800 concerten in 35 landen, waarvan 80 procent buiten de Benelux. De zalen waarin de orkestrale, lichtjes weerspannige rocknummers van de songschrijvers Deprez en Maarten Devoldere klonken, werden elke keer groter.

Live groeide de groep uit tot een geoliede machine. Iets te geolied, vonden de West-Vlaamse wapenbroeders, die elkaar op hun 17de in het uitgaansleven leerden kennen. Omdat de routine dreigde, gingen ze na de zomer van 2016 elk hun eigen weg. Devoldere stortte zich op zijn jazzy soloproject Warhaus. Deprez maakte als J Bernardt een urbanpopplaat.

Balthazar in cijfers

800: Sinds zijn debuut ‘Applause’ in 2010 speelde Balthazar 800 shows in 35 landen.

90 miljoen: Op Spotify, Apple Music en Deezer is Balthazar goed voor 90 miljoen streams.

240.000: Van de albums ‘Rats’ en ‘Thin Walls’ werden 240.000 exemplaren verkocht.

6: Balthazar won al zes Mia’s (Music Industry Awards), waarvan drie voor beste album.

Strategisch kwam de pauze op een slecht moment. Balthazar hinkte tegen de Europese top aan. Ook in de Verenigde Staten begon de interesse voor de weemoedige samenzang, krasse baslijnen en spannende vioolpartijen van ‘Belgium’s finest artrockband’ te groeien. En in de hyperconcurrentiële popindustrie smeed je het ijzer maar beter als het heet is.

Toch moest Balthazar even de koelkast in, vertellen de songschrijvers, broederlijk naast elkaar in een zetel in het hoofdkantoor van PIAS. ‘Als we toen opnieuw een plaat hadden moeten maken, was dat schouderophalend gebeurd. Balthazar was voorspelbaar geworden. Hyperefficiënt. Tijdens optredens wisten we perfect van elkaar wat we gingen doen’, zegt Deprez. Het gevaar bestond dat ze elkaar gingen afvlakken, voegt Devoldere toe. ‘Het was hoog tijd om anderen te zien.’

Reculer pour mieux sauter, dus. Alleen bleken de soloprojecten allerminst een stap achteruit. Landen die al iets met Balthazar hadden, bleven de frontmannen trouw. Warhaus trad 200 keer op. In markten als Griekenland en Denemarken deed de soloband van Devoldere het zelfs beter dan het moederschip. J Bernardt speelde 120 shows en scoorde zowaar een hit in Roemenië. Deprez: ‘Je beseft dan pas wat je in die tien jaar hebt neergezet, hoe hard en geduldig je hebt gewerkt om markt per markt nieuwe zieltjes te winnen.’

En dus lieten ze hun minnaressen staan en keerden ze terug naar hun eerste liefde. Die is intussen wel wat veranderd. Violiste en medeoprichtster Patricia Vanneste heeft de groep verlaten. Een aderlating, want met haar strijkers was ze erg bepalend voor de Balthazar-sound. Haar vervanger heet Tijs Delbeke en komt van Warhaus. Waarom niet opnieuw een vrouw? ‘Het was seksistisch geweest om een vrouw te nemen louter voor het visuele. Daarvoor zijn Patricia’s schoenen te groot om in te stappen’, zegt Deprez. ‘We zochten vooral iemand die meerdere instrumenten kon spelen en met wie het muzikaal klikte. Toevallig is dat een man.’

Onuitlegbare magie

De buitenechtelijke affaires waren de risicobelegging waard, zo blijkt. ‘Fever’ is Balthazars beste plaat tot nog toe. De wat koelbloedige sound, die een drempel vormde voor een nog groter publiek, is zwaar opgeknapt. Balthazar blaakt van de oriëntaalse fun, met frissere en speelsere melodieën. Niet dat ‘Fever’ een soulplaat is, maar het zomert behoorlijk. De hoog gezongen refreinen en koortjes doen op hun vrolijkst aan The Beach Boys denken. Vinnige baslijnen houden de songs scherp in het gareel. Fans moeten dus niet bang zijn voor onhebbelijke blijheid: Balthazar heeft niets van zijn urban cool verloren.

Jinte Deprez en Maarten Devoldere, de songschrijvers van Balthazar ©Athos Burez

Devoldere: ‘We hebben elkaar sterk geïnspireerd tijdens onze solotrips. Jinte heeft me enthousiast gemaakt om zijn richting meer te verkennen. Andersom staan er nummers op ‘Fever’ die mijn stempel lijken te dragen, maar initieel door hem werden aangebracht. Dat loopt bij ons heel natuurlijk door elkaar. Niet dat ik ons met Paul McCartney en John Lennon wil vergelijken, maar bij The Beatles zal dat niet anders zijn geweest.’

Het is een boeiend thema: de onuitlegbare magie en psychologie van een rockband. Anders dan een schrijver die aan een boek begint, stappen rockmuzikanten de studio niet binnen met een uitgekiend plan. Veel gebeurt op het moment zelf. Dat was met ‘Fever’ niet anders. Het enige dat vaststond, was dat het iets frivoler mocht.

Ligt dat aan de leeftijd? De indiegoden van de belpop zijn intussen de dertig gepasseerd. Ze knikken. Deprez: ‘Vroeger hadden we het nooit gedurfd zo schaamteloos tegen vrolijkheid aan te schuren. We vonden dat goede popmuziek in touch moest zijn met sadness. Op je twintigste heb je alles te bewijzen en neem je jezelf bloedserieus. Je hoort van Lou Reed, The Velvet Underground en Bob Dylan te houden. Gaandeweg besef je pas hoe moeilijk het is de ultieme popsong à la The Beatles of The Beach Boys te schrijven.’

'Entertainment', een van de drie singles uit 'Fever'.

Devoldere geeft toe dat hij er vroeger een handje van weg had de getormenteerde, ‘authentieke’ artiest te spelen. Vandaag, op zijn 32ste, wantrouwt hij mensen die van zichzelf roepen dat ze authentiek zijn. ‘Hoe ouder ik ben, hoe minder het me stoort inconsequent te zijn. Niets is zaliger dan draaien met de wind.’

Na de release van ‘Fever’ vertrekt Balthazar op Europese tournee met zo’n dertig shows in negen landen, in zalen met een capaciteit van 1.000 tot 2.000 mensen. De concertreeks start in het Verenigd Koninkrijk, klassiek een taaie markt voor groepen van het Europese vasteland. Gaan de Britten eindelijk door de knieën nu Balthazar minder naar koelbloedige indy en meer naar smeulende soul smaakt?

Na een week Oostblok stopt de karavaan begin maart in de Lage Landen. De enige zaalshow in ons land is in de Lotto Arena. Het Sportpaleis is voorlopig een maatje te groot. Zou de muziek van Balthazar niet verzuipen in zo’n megazaal? ‘Nu misschien wel, maar never say never. Nick Cave had bijna veertig jaar nodig om van het Sportpaleis een intieme woonkamer te maken.’

‘Fever’ verschijnt op 25 januari bij PIAS. Op 8 maart speelt Balthazar in de Lotto Arena in Antwerpen.


Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud