‘De muziekindustrie is te afhankelijk van Spotify'

Dirk De Clippeleir, de directeur van AB. ©Brecht Van Maele

De concerttempel Ancienne Belgique vierde dit jaar zijn 40-jarige bestaan, maar directeur Dirk De Clippeleir verliet het feestje voortijdig. Een kerstgesprek over de valkuil Spotify, de bashers van Greta Thunberg en drinken op het werk.

Een fabriek van geluk. Zo noemde De Clippeleir de Ancienne Belgique (AB) in interviews toen Vlaanderens mooiste en warmste concertzaal in september 40 werd. De jarige muziektempel, ooit een variétézaal voor circusartiesten, wilde dieren en Franstalige chansonniers, was voor zijn komst in 2011 al een begrip in de Europese live-industrie. Onder leiding van de manager uit Hamme, die overkwam van de op dat moment zieltogende platenindustrie, bleef de AB een vaste waarde in de jaarlijkse toptienlijstjes van beste popzalen.

Ook op commercieel vlak kwam de veertigste verjaardag op een goed moment. De AB sloot 2018 met winst af - 300.000 euro op een budget van 13 miljoen euro -, verwelkomde meer dan 300.000 bezoekers en haalde een bezetting van bijna 90 procent in de grote zaal.

Toch nam De Clippeleir enkele weken na het begin van het jubileumjaar ontslag. Na acht concertseizoenen en 24 jaar in de muziekwereld stapt de 57-jarige manager over naar de mediawereld. Hij begint volgende week als algemeen directeur van het mediabedrijf BRUZZ. In het Flageygebouw wacht hem een stevige opdracht. BRUZZ moet 6 procent besparen van de Vlaamse regering. Het was er de jongste jaren ook onrustig door de moeizame integratie van print- en audiovisuele redacties. Maar BRUZZ is voor straks. Eerst afscheid nemen van de AB.

‘Het zijn woelige jaren geweest’, zei u in oktober in De Morgen. Waarom?
Dirk De Clippeleir: ‘Mijn voorganger Jari Demeulemeester stond meer dan 20 jaar aan het roer. Jari was meer een vaderfiguur. Ik ben gepassioneerd door muziek maar tegelijk meer een manager die weleens de woorden ‘efficiëntie’ en ‘focus’ laat vallen. Vorige week zei een van onze medewerksters het heel juist: ‘Jij hebt dit non-profitbedrijf geleid op een profitmanier.’ De AB kan financieel tegen een stootje. Daar ben ik trots op, want het is minder vanzelfsprekend dan het lijkt. Er zijn de aanslagen in Parijs in 2015 geweest, toen we tien dagen dicht moesten. Sponsoring is moeilijker dan vroeger.’

‘Mijn managementstijl riep soms weerstand op. Een andere medewerker zei me onlangs: ‘Voor jouw komst was de AB een fantastische jeugdclub. Nu is het misschien een goed geleid bedrijf, maar ik had liever de jeugdclub.’ Dat mag, hè. Alleen: ik was aangesteld om de AB meer als een manager te runnen.’

Er zijn de afgelopen vier jaar meer dan 20 mensen vertrokken of ontslagen, op een personeelsbestand van 50. Waaraan lag dat?
De Clippeleir: ‘Ik ben misschien een factor geweest voor sommige vertrekkers, maar niet de enige. Het lijkt een groot verloop, maar als je het op acht jaar bekijkt, valt het mee. Voor mij was er een lange periode waarin bijna niemand vertrok. Mensen waren trots dat ze voor een bedrijf als de AB mochten werken. Aan de ene kant is dat goed voor een organisatie, maar te weinig instroom van nieuw bloed is nefast.’

U zou niet altijd de beste luisteraar zijn geweest.
De Clippeleir: ‘Luisteren is een onderschatte managementcapaciteit. Alleen: een goede manager moet op een bepaald moment wel beslissingen durven te nemen. Niets is zo nefast voor een organisatie als een leider die geen knopen doorhakt.’

Niets is zo nefast voor een organisatie als een leider die geen knopen doorhakt.
Dirk De Clippeleir
afscheidnemend directeur Ancienne Belgique

Een van de grote veranderingen die hij doorvoerde was een verstrenging van het arbeidsreglement. De Clippeleir was zeven maanden directeur toen het muziekfestival Pukkelpop in 2011 door zwaar noodweer werd getroffen. Na de ramp nam hij een aantal veiligheidsmaatregelen. Een daarvan was een streng alcoholverbod op de werkvloer. Voor een buitenstaander lijkt zoiets vanzelfsprekend, maar voor wie vertrouwd is met de zeden en gewoonten in de muziekindustrie heeft zo’n ban iets weg van een coup op de rock-’n-rollspirit. De maatregel geldt ook ’s avonds. Netwerken aan de bar met collega’s uit de muziekscene kan enkel nog met een watertje of een cola.

Hoort een pint niet bij een concert?
De Clippeleir: ‘In het hoofd van sommige medewerkers is dat alcoholverbod iets groots geworden. Voor mij was dat heel helder. Tijdens de werkuren drink je niet. Is dat rigide? Misschien. Soms moet je streng zijn. We kwamen uit een periode met een vrij los alcoholbeleid. Je kan echt niet zeggen: doe eens wat minder, jongens. Niet drinken is niet drinken als je instaat voor de veiligheid van zoveel mensen. (geïrriteerd) Het zou jammer zijn als mijn acht jaar in de AB tot dat alcoholverbod worden gereduceerd. Ik laat een financieel gezond bedrijf achter dat zonder mij verder kan en met zijn volle gewicht in Brussel en de wereld staat.’

In de muzieksector vindt men het tijd voor een vrouw aan het hoofd van de AB. De vacature eist minimum vijf jaar managementervaring. Kent u zo’n vrouw in een mannenbastion als de muziekwereld?
De Clippeleir: ‘Waarom zou die vrouw uit de muziekwereld moeten komen? Mijn opvolger moet een hart hebben voor muziek en concerten. Maar in de eerste plaats moet hij - of zij - over alles kunnen meepraten: met de financieel directeur over de cijfers, met de artistieke ploeg over de programmatie, met het marketingteam over het commerciële. Een goed netwerk in de politiek is ook meegenomen. Ik heb de verwerving van het Amerikaans Theater in het Vlaams regeerakkoord gekregen. Daar ben ik trots op.’

Die politieke connecties zullen ook van pas komen bij BRUZZ, dat 6 procent moet besparen. Waar wilt u met BRUZZ naartoe?
De Clippeleir: ‘Dat weet ik nog niet.’

Dat gaan ze graag lezen in het Flageygebouw.
De Clippeleir: ‘In de AB wist ik dat ook niet. Een manager die als een stormram binnenkomt en ‘Zo gaan we het doen!’ roept zonder het bedrijf te kennen maakt brokken. Ik heb ideeën, maar ik wil de vloer eerst leren kennen. Ik zie wel dat BRUZZ een mooi parcours heeft afgelegd van vier aparte merken naar één sterk mediamerk met een duidelijke smoel. Daarom heb ik voor BRUZZ gekozen, en omdat ik van Brussel hou. Ik heb altijd gezegd: na de AB wil ik iets met Brussel doen. Ik ben een grote fan van deze stad.’

Voor 10 euro per maand hebben we toegang tot alle muziek die ooit is opgenomen. Fantastisch, maar is dat leefbaar?
Dirk De Clippeleir
afscheidnemend directeur Ancienne Belgique

De carrièreswitch betekent ook het einde van een kwarteeuw in de muziek. De Clippeleir stond lang aan de top van de piramide in de Belgische muziekindustrie. Als baas van de lokale divisies van EMI en Universal maakte hij de gouden jaren van de platenwereld mee, én de diepe val. Door de gratiscultuur op het internet betaalden mensen niet meer voor muziek. Platenfirma’s vielen omver of moesten massaal afdanken. Ook hij werd aan de deur gezet bij Universal.

Met Spotify is de redder in nood gevonden. Toch? De Clippeleir trekt een bedenkelijk gezicht. ‘Als ik nu in de muziekindustrie werkte, zou ik me toch vragen stellen. Vroeger lag het lot van de sector in handen van één product. Toen de cd in de problemen kwam, kreeg de hele industrie het lastig. Vandaag zijn we terug bij een one product industry: de streams van Spotify, een bijna-monopolist. En gevaarlijker: een verlieslatende bijna-monopolist. Dat komt omdat een abonnement zo goedkoop is. Voor 10 euro per maand hebben we toegang tot alle muziek die ooit is opgenomen. Fantastisch, maar is dat leefbaar? Ik zie ze hun prijzen niet optrekken. Dat pikt de consument niet. Ik hou mijn hart vast voor de dag dat Spotify in de problemen komt. Dat zou wel eens een nieuw domino-effect kunnen hebben.’

Lang moet hij niet nadenken over onze slotvraag: hoe zullen we 2019 onthouden? ‘Het eerste deel als het jaar van de grote hoop, het tweede als dat van de grote desillusie.’ De Clippeleir doelt op de klimaatmarsen van miljoenen spijbelende scholieren. Hij is een van de medeoprichters van De Klimaatzaak, de vzw die de Belgische overheden in gebreke heeft gesteld voor hun klimaatbeleid. Dat engagement stamt uit zijn jeugd. Als kind ging hij vaak fietsen langs de Durme en de Schelde. ‘Die rivieren roken naar giftige riolen. Die machtige Schelde die morsdood was: dat maakte me kwaad.’

Karaktermoorden

Die boosheid welde in de zomer weer op. ‘Tot de grote vakantie leefde ik met hoge verwachtingen door de klimaatbetogingen. ‘Yes!’, dacht ik, ‘we hebben de omslag gemaakt.’’ Zijn hoop sloeg om in woede over de bashing op sociale media van klimaatactivistes als Greta Thunberg en Anuna De Wever door wat hij ‘tegenkrachten uit de donkerbruine randen van het web’ noemt.

Onze politici spreken nog steeds over ‘klimaatrealisme’ in plaats van een ernstig klimaatbeleid te voeren. Dat is schuldig verzuim.
Dirk De Clippeleir
afscheidnemend directeur Ancienne Belgique

‘Greta Thunberg heeft bijna het hele jaar de goorste smeerlapperij over zich heen gekregen. Bij ons waren de bedreigingen aan het adres van Anuna De Wever op Pukkelpop en de anticampagnes op sociale media een triest keerpunt. Dat waren georkestreerde karaktermoorden op jonge meisjes wier boodschap door de wetenschap wordt gedragen. En waar is de moed bij onze politieke klasse? Als zo’n regering zegt dat ze maar 80 procent zal uitvoeren van haar al zeer lage verplichtingen, zakt mijn broek af. Onze politici spreken nog steeds over ‘klimaatrealisme’ in plaats van een ernstig klimaatbeleid te voeren. Dat is schuldig verzuim.’

In onze eindejaarsreeks 'De toegift' blikken we terug op het culturele jaar. Gesprekken met mensen die in 2019 het verschil hebben gemaakt.

Morgen: Beethoven-specialist Jan Caeyers

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud