Lege zitjes, een vleugel en Nick Cave

Nick Cave. ©Joel Ryan

Na de eerste coronagolf gaf Nick Cave een pianoconcert in een lege concertzaal, als reactie op de beperkingen en isolatie van de maanden ervoor. Het resultaat maakt, in deze drukkende tweede golf, stil.

Wie hem tijdens zijn Confessions-tour in De Roma of Bozar bezig zag, wist dat Nick Cave een bomvolle zaal stil kon krijgen met alleen een piano, zijn stem en zijn songs. Op zijn nieuwe album ‘Idiot Prayer’ speelt hij piano voor een lege zaal - u weet hoe dat komt.

De 63-jarige Australiër nam zijn ‘live-album zonder publiek’ afgelopen zomer op in Alexandra Palace in Londen, een gebouw uit 1873 dat genoemd werd naar de Deense vrouw van de Britse koning Edward VII waar normaal tienduizend mensen in kunnen. Het Victoriaanse decor moet u er voorlopig bij denken. Bij het album behoort een concertfilm, maar de eenmalige bioscoopvertoning werd begin deze maand uitgesteld omdat de cinema’s opnieuw dicht moesten.

'Galleon Ship' van Nick Cave.

Fijn is dat Cave tussen de songs zijn mond houdt, in tegenstelling tot bij de Confessions-avonden, die meer weg hadden van een groepsgesprek bij de psycholoog. Alleen in de openingstrack blijft de muziek achterwege en lijkt de zanger ons rechtstreeks toe te spreken. Het blijkt een serene lezing van ‘Spinning Song’, een nummer van zijn jongste album ‘Ghosteen’. 

De 21 songs op ‘Idiot Prayer’ vormen een dwarsdoorsnede van Caves oeuvre.  Het album is genoemd naar het gelijknamige nummer uit ‘The Boatman’s Call’ uit 1997, zijn meest ingetogen werkstuk tot de dood van zijn zoon in 2015. Hij koos zes nummers uit dat album, met naast de publiekslieveling ‘Into My Arms’ een bijzonder breekbare versie van ‘Black Hair’.

De koortsdroom ‘Higgs Boson Blues’ is zeven minuten emotionele intensiteit, met de zanger-schrijver die anderhalve unheimliche stilteseconde laat vallen voor hij ‘Can you feel the heartbeat?’ roept. Ja, we voelen zijn hartslag.

De grootste surprise vormen de uitgeklede versies van de songs die te onstuimig leken voor een huiselijke adaptatie op piano. Wat hij op andere verzamelaars al deed met de woeste postpunksong ‘The Mercy Seat’ - stille verfijning aan zijn vleugel - lukt ook hier met uit graniet gehouwen streekromans als ‘Papa Won’t Leave You, Henry’ of ‘Jubilee Street’. De koortsdroom ‘Higgs Boson Blues’ is zeven minuten emotionele intensiteit, met de zanger-schrijver die anderhalve unheimliche stilteseconde laat vallen voor hij ‘Can you feel the heartbeat?’ roept. Ja, we voelen zijn hartslag en wat doet het deugd. We kunnen niet wachten tot we uit deze omknelling loskomen en in de bioscoop de verfilming van dit bijzondere privéconcert mogen bekijken.

‘Idiot Prayer’ van Nick Cave verschijnt op 20 november bij V2.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud