Trage muziek bij de stilstaande tijd

Uitgever Steven Borgerhoff: een weemoedig man.

In Steven Borgerhoff, de helft van het uitgeversduo Borgerhoff & Lamberigts, huist een schrijver van melancholische americanaliedjes die als rustbrengers kunnen dienen in deze onbestendige tijden. ‘Dit is echt het hart op de tafel.’

‘Wat wilde hij op zijn 18de worden: muzikant of uitgever?’ Steven Borgerhoff (44) klapt de laptop dicht waarop we zonet samen op veilige afstand van elkaar een stukje van zijn eerste optreden op Facebook bekeken. Tussen ons op tafel een potje antibacteriële handgel en verder enkel een exemplaar van zijn sombere maar elegante soloalbum ‘Waves Holding Time’.

‘Muzikant, en ik stelde me daar dan altijd volle stadions bij voor’, zegt Borgerhoff zonder lang nadenken. Hij glimlacht. ‘Al vrees ik dat er geen podiumbeest schuilt in mij. De kans is groot dat die Facebook Live mijn eerste en laatste optreden was. Het was leuk om te doen, maar ik ben er te perfectionistisch voor. En te onzeker. In het algemeen ben ik dat helemaal niet, tenzij het over mijn muziek gaat. Dit is echt het hart op de tafel, hè.’

De afbeelding op de hoes van 'Waves Holding Time' is van de schilder Koen van den Broek.

De mysterieuze hoes van ‘Waves Holding Time’ stelt een stoeprand voor, een werk van Koen van den Broek. De schilder is geen vriend, de uitgever is wel fan. Het detail van de openbare ruimte spoorde met het gevoel van isolement dat de weemoedige americanaplaat oproept. ‘Euforie en depressie liggen bij het schilderen dicht bij elkaar’, zei van den Broek ooit in deze krant. Het moet een citaat zijn waarin SJ Hoffman - Borgerhoffs nome de plume als muzikant - zich kan terugvinden, afgaande op de duistere songs waarrond hij thuis in zijn kelder een kamerbrede sound wikkelde.

Denk aan de Britse songwriter Richard Hawley, of bands als Wilco, The Jayhawks en The National. Maar het grootste compliment dat je Borgerhoff kan geven, is dat je bij het horen van zijn teksten instinctief aan Conor Oberst van Bright Eyes moet denken. Hij is zo’n megafan dat hij zich aan een cover van de Amerikaan waagde. ‘Common Knowledge’ behoort samen met het sfeerrijke titelnummer en het toverachtige ‘Blessed’ - een duet met Leonie Geysel van Arsenal - tot de hoogtepunten van de plaat.

Golven

Hoewel Borgerhoff beweert dat de teksten op het album niet over hem gaan, wil hij er niet te omstandig over uitweiden. Er staat zowel een nummer op, bekent hij, over iemand die terugkijkt op een gebroken relatie als eentje over een man die op zijn sterfbed tegen zijn vrouw zegt: ik vertrek, ga nu maar alleen verder. Het centrale thema is tijd. Golven die de tijd vasthouden, is de letterlijke vertaling van de albumtitel.

‘Ik hou ontzettend van de zee’, vertelt hij. ‘Als ik naar de golven kijk, stopt de tijd even. (denkt na) Ik word dit jaar 45, een moment in het leven waarop veel mensen stilstaan bij het begrip tijd. Hebben we onze tijd op deze planeet nuttig besteed, en wat kunnen we nog allemaal doen in de tijd die ons rest? Ik bekijk mijn doen en laten de jongste tijd steeds vaker door een achteruitkijkspiegel. Hoe dan ook heeft de tijd mijn leven in een definitieve plooi gelegd, of ik dat nu wil of niet. (lacht) Let wel: Ik weiger het een midlifecrisis te noemen.’

Als ik naar de golven op zee kijk, stopt de tijd heel even.
Steven Borgerhoff
Uitgever en muzikant

De uitgever groeide op in een gezin waarin kunst een prominente plek had. Thuis stond de hele dag klassieke muziek op, zijn ouders hielden enorm van beeldende kunst. Als kind ging Borgerhoff naar de muziekschool, als tiener rebelleerde hij tegen de klassieke wereld van zijn ouders met de alternatieve rockmuziek van de jaren 90. In die periode schreef hij zijn eerste nummers. Uit onzekerheid hield hij die verborgen voor de buitenwereld, tot hij enkele jaren geleden zijn stoutste schoenen aantrok en een selectie liet horen aan twee professionele muzikanten: de Belg Luuk Cox en Mike Rowe, de rechterhand van Noel Gallagher van Oasis. Die vonden het goed. Zo debuteerde hij vorig jaar op zijn 43ste met een verdienstelijke plaat waaraan je hoorde dat er nog vooruitgang te boeken viel.

Uitgever Steven Borgerhoff: een weemoedig man.

Die vooruitgang is er op deze tweede. Maar de ambitie is niet gewijzigd. Hij kan zich geen leven zonder muziek voorstellen, zegt hij, en zijn droom is een eigen oeuvre uitbouwen. Er komen dus nog platen, maar SJ Hoffman blijft een hobby. Ook omdat de onzekerheid niet afneemt met het ouder worden. ‘Ik krijg toch het gevoel nooit helemaal uit mijn hoofd dat ik net niet goed genoeg ben.’

Als een leven als ondernemer hem beter lag, waarom stapte hij dan nooit in de muziekindustrie? ‘Het zou veel magie weghalen. Sinds we met de uitgeverij televisie maken, kijk ik thuis op een minder onschuldige en naïeve manier naar tv. Dat vind ik soms jammer. We hebben er weleens over nagedacht een muzieklabel op te richten. Kristof (zijn partner bij Borgerhoff & Lamberigts, red.) is ook muzikant. Maar we kwamen al snel tot dezelfde conclusie: muziek is een passie, en een passie hou je het zuiverst als ze een hobby blijft.’

‘Waves Holding Time’ verschijnt op vrijdag 15 mei bij Starman Records

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud