Amerikaanse componist Eliott Carter sterft op 103

Eliott Carter, de Methusalem onder de Amerikaanse componisten, is overleden. Hij werd 103 en gold als een levende legende. Ook op hoge leeftijd bleef hij -uitstekende - muziek schrijven.

Carter, geboren op 11 december 1908, maakte vrijwel alle grote componisten van de 20ste eeuw mee. Misschien niet persoonlijk, maar dan toch via hun muziek. In zijn jonge jaren werd hij aangemoedigd door niemand minder dan Charles Ives, de vader van de moderne Amerikaanse klassieke muziek. Zijn vorming in de VS kreeg hij onder meer van Walter Piston en Gustav Holst. Hij studeerde in jaren 30 in Parijs bij Nadia Boulanger, die zoveel jonge componisten (o.m. Aaron Copland, Philip Glass en Astor Piazzolla) op weg zette.

In zijn eerste composities zijn de invloeden van Stravinsky, Copland en Hindemith nog duidelijk merkbaar. Zij zijn neoklassiek van snit, met een voorliefde voor contrapunt. Na 1950 wordt zijn werk atonaal en ritmisch erg complex. De textuur blijft nochtans altijd helder en hij spring zuinig om met zijn muzikale middelen.

Tot zijn beter gekende werken behoren onder meer de Variations for Orchestra uit 1954-55, het Dubbelconcert voor clavecimbel, piano en twee kamerorkesten (1959-61), zijn Pianoconcert uit 1954-65, dat bedoeld was als verjaardagsgeschenk voor Stravinsky, het Concerto for Orchestra uit 1969 en vijf strijkkwartetten. Opmerkelijk is dat Carter toen hij al in de 90 was nog een bijzonder creatieve periode kende. Hij bleef actief componeren tot aan zijn dood en plande zelfs nog een wereldpremière.

Toen hij 100 werd vertelde Carter aan de New York Times: ‘In het eerdere deel van mijn leven had ik de indruk dat ik min of meer aan het uitvissen was wat ik graag zou schrijven. Nu heb ik het gevonden en moet ik er niet meer zoveel over denken.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud