De dans van het verlangen

©Filip Van Roe

Met het vierluik ‘Selon désir’ pookt Ballet Vlaanderen de zoektocht naar het verlangen hoog op. Het resultaat is een mooie mix van oud en recent werk.

‘Selon désir’ is voor de helft een boeiende les in balletgeschiedenis. De avond opent met ‘Les Noces’ op muziek van Igor Stravinsky. Het werk ging in 1923 in première. De choreografie was van Bronislava Nijinska, de zus van de danser Vaslav Nijinski. Edward Clug maakte in 2013 voor Ballet Vlaanderen zijn versie van ‘Les Noces’. Die wordt nu opnieuw opgevoerd. De choreografie vertelt op een ingenieuze manier het verhaal van een gedwongen huwelijk op het Russische platteland. Maar vooral de muziek van Stravinsky valt op. Die klinkt in 2018 nog altijd even modern als in 1923. Niet verwonderlijk dat ‘Les Noces’ bij de première niet overal triomfantelijk werd onthaald. Te modern.

Dat was ook het geval bij de première van ‘L’Après-midi d’un Faune’, het tweede stuk van de avond. Nu is het een balletklassieker, in 1912 verdeelde het de danswereld in twee kampen. Je was radicaal voor of tegen. De muziek was van Claude Debussy, de choreografie van Vaslav Nijinski. De controverse school in de dans. Nijinski wilde iets nieuws: dansposes gebaseerd op Griekse klassieke beelden geïnjecteerd met een dosis kubisme dat toen opgang maakte. Dan was er nog het nauwelijks verhulde erotische karakter van de choreografie. Controversieel is het werk allang niet meer. Maar het is nog steeds een genot om naar de fijne, ingehouden en gedetailleerde bewegingen van de faun en zijn geliefde te kijken.

Het contrast met de derde choreografie,‘Selon désir’ zelf, van de Griekse choreograaf Andonis Foniadakis kan niet groter zijn. Het is een wervelende dans op de passiemuziek van Bach, opgepimpt door hippe beats. De choreografie uit 2002 slecht de grenzen tussen ballet en hedendaagse dans.

De avond sluit af met een halve wereldcreatie. Half omdat het gaat om het tweede deel van ‘The Heart of August’, dat in oktober in première ging. De choreografie is van Edouard Lock, de muziek van Gavin Bryars. De choreografie valt uiteen in tableaus waar de hunkering in een schemerig spel van licht en donker haast tastbaar wordt.

‘Selon désir’ loopt tot 8 april in Gent, daarna in Antwerpen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content