Advertentie

Nabou Claerhout, een coole jazzcat op trombone

Nabou Claerhout (vooraan) met haar bandleden.

Nabou Claerhout (27) is een levend reclamebord voor de trombone. Ze vindt het instrument waar ze als kind voor viel nog altijd het mooiste op aarde.

'Toen ik tijdens de pandemie alleen in mijn studeerkamer zat, raakte ik opnieuw onder de indruk van de klank. Aan mijn lief, een gitarist, zei ik: 'Ik snap niet hoe je zoiets kan hebben met een gitaar.'' (lacht)

De onvoorwaardelijke liefde voor de trombone klinkt door in haar spel, dat het avontuur opzoekt maar ook als thuiskomen voelt. De avond voor we haar spreken, heeft Claerhout opgetreden op de corona-editie van North Sea Jazz in Rotterdam. Het was het eerste van een handvol zomerconcerten van haar kwartet N∆BOU, waarvan het debuutalbum dit najaar de definitieve doorbraak van Claerhout als bandleider moet inluiden.

Ik ben te jong om nu al te zeggen welke richting mijn muziek moet uitgaan. En ik hoop dat ik op mijn honderdste hetzelfde kan zeggen.
Nabou Claerhout
Tromboniste

'Omdat we na september 2020 niet meer voor een livepubliek hadden gespeeld, was dat erg spannend. Eerst leken de reacties niet uitbundig, maar achteraf kregen we alsnog complimenten. Zowel de organisatoren als mensen uit het publiek kwamen ons vertellen dat het ook voor hen de eerste keer was sinds lang, en dat ze er nog wat in moesten komen.'

Bij Gent Jazz waren ze al langer overtuigd, getuige haar bekroning tot Jong Jazztalent, een eer die Jef Neve, Robin Verheyen en Nathan Daems ook al te beurt viel, maar nooit een trombonist. Voor Claerhout vormde de beperkte populariteit een uitdaging. 'Op mijn achtste koos ik bewust voor een instrument dat niet iedereen speelt. Een fagot vond ik niet cool genoeg en een harp was te duur.'

Een liveplaat van Maceo Parker met de trombonist Fred Wesley was voor Claerhout een blikopener. Via de kunsthumaniora ging het naar Codarts Rotterdam. Tijdens een extra jaar in Londen liep ze school waar ook de saxgod Shabaka Hutchings dat ooit deed en pikte ze geregeld een concert mee in de hippe Ronnie Scott’s Jazz Club. Het sterkte Claerhout in de overtuiging dat haar toekomst niet alleen bij meeblazen in bigbands lag. Om die ambitie kracht bij te zetten had ze in 2016 al een kwartet opgericht dat alleen haar composities zou spelen. 'Eerst wilden we dat Nabou Claerhout Quartet noemen. Maar dat deed te veel denken aan een traditioneel jazzkwartet, en dat is N∆BOU net niet.'

De ongewone bezetting van trombone, elektrische gitaar, contrabas en drums klonk op de EP ‘Hubert’ in 2019 al verfrissend. Eind oktober wordt ‘You Know’ nog avontuurlijker . Met haar soepele band bestrijkt Claerhout zo’n breed muzikaal spectrum - van lyrisch en contemplatief tot speels en groovy - dat het zal verbazen dat dit nog maar een debuutalbum is. 'Ik ben te jong om nu al te zeggen welke richting mijn muziek moet uitgaan. En ik hoop dat ik op mijn honderdste hetzelfde kan zeggen.'

Festivaldatum: 28 juli Jazz op’t Plein in Genk

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud