interview

De gouden transfer van comedian Philippe Geubels

©SISKA VANDECASTEELE

Nu hij met ‘Taboe’ de zondagavond op Eén mag vullen, speelt Philippe Geubels officieel in de Champions League van de televisie. Dat is geen kwestie van geluk, maar van plannen en onderhandelen. Een inkijk in de modus operandi van de succesvolste comedian van Vlaanderen.

Wie het zondagavondprogramma voor de tv-zender Eén maakt, speelt voor minstens 1 miljoen kijkers. Van het nieuwe goudhaantje Philippe Geubels (36) wordt stiekem meer verwacht. Veel meer. Hij debuteert zondag met ‘Taboe’, een grensverleggende kruising tussen comedy en human interest waarin de comedian oog in oog komt te staan met holebi’s, mensen met een handicap en terminale patiënten.

Geubels werd in maart, na bijna anderhalf jaar onderhandelen, exclusief aan boord gehesen van Eén. De deal met het eerste net van de openbare omroep was het orgelpunt van een proces dat veel weg had van een grote voetbaltransfer. Het is ook een beetje de revanche van de komiek met de kale kop en de lijzige stem, die door critici en culturo’s nooit geassocieerd werd met diepgang.

De cijfers heeft Geubels wel aan zijn kant. Zijn zaalshows verkopen in enkele minuten uit, in Nederland wordt hij geboekt in de mega Ziggo Dome - goed voor 12.000 zitjes - en heeft hij een exclusief contract lopen met de commerciële zender RTL. Geubels is een van de best boerende comedians, met een persoonlijk vermogen dat is gegroeid tot ruim 1 miljoen euro, op amper 280.000 euro schulden. De winst steeg de afgelopen drie jaar keer op keer. De bvba Geubels is kerngezond.

Geubels is één brok zelfrelativering als we hem spreken in de kantoren van het productiehuis Panenka in Antwerpen. Over de race die is gelopen om hem binnen te halen: ‘Ik vond het een eer. Het is toch toffer dat de zenders je willen dan dat je moet smeken om een programma te mogen maken?’ Over de impact die zijn carrière - van een leercontract bij een bakker tot een vette deal bij de openbare zender - op zijn leven heeft: ‘Die is fantastisch: je hebt veel meer geld. (lacht luid) Ik denk wel dat het me verandert, maar ik kan dat niet goed benoemen. Ik heb niet het gevoel dat ik een ander mens ben, of dat ik anders naar de wereld kijk. Terwijl dat waarschijnlijk wel zo is.’

Ik heb niet het gevoel dat ik nu anders naar de wereld kijk. Al is dat waarschijnlijk wel zo.
Philippe Geubels
Comedian

Volgens tv-makers is het zijn kracht dat hij ‘zo echt’ is. Dat klinkt gruwelijk. Maar als je tegenover Geubels zit, snap je het wel. In haast elk antwoord zit een grap, waardoor je soms niet weet of hij het meent. Maar zijn antwoorden zijn wel degelijk oprecht. Na het gesprek vraagt hij lichtjes bezorgd of hij wel genoeg heeft verteld. En als een medewerkster van Panenka hem een kleurrijk bord met brood en rauwkost brengt, bedankt hij haar uitgebreid. ‘Dat ziet er fantastisch uit!’ Het meest begeerde gezicht op de Vlaamse tv-markt is blij met een halve avocado.

Geubels is even complexloos in de comedywereld gestapt. ‘Ik had andere comedians gezien en dat leek me fantastisch, zo’n zaal op je hand krijgen. Ik werkte in de Colruyt, het leven kon alleen maar plezanter worden. (lacht) Niet dat ik ongelukkig was, maar het is echt begonnen als hobby. Ik volgde een workshop en deed in 2007 mee aan de Comedy Casino Cup, die op Canvas werd uitgezonden. Nog geen twee jaar later was ik vertrokken. Die beginjaren zijn me overkomen. Er was geen plan of zo.’

Geubels was een van de eerste komieken die met een manager werkten. Dat werd in het kleine wereldje op gefrons onthaald. Pioniers als Nigel Williams en de betreurde Patrick De Witte vreesden de komst van gladde jongens en de negatieve impact van geldgewin. Intussen hebben gedetailleerde contracten het bierviltje vervangen en speelt professionele comedy zich af in het cultureel centrum, niet in een Chiro-lokaal.

Het succesverhaal van Geubels is dus ook het verhaal van zijn manager. Johnny Quidé, een man met ervaring in vastgoed, evenementen en een fietskoerierbedrijf, zag rond 2007 hoe de Vlaamse comedy echt ontlook. Productiehuizen ontdekten in stand-up een pool voor nieuw talent, figuren als Alex Agnew vulden steeds grotere zalen. Quidé, die samen met de comedian Michael Van Peel een managementbureau had opgericht, rook kansen. ‘Ik wilde als manager volgens het model van de muziekindustrie van de jaren zeventig werken: de artiest centraal, een plan van waar we naartoe willen, en een manager die de aanvragen van partijen op zo’n manier regelt dat de eigen doelen worden gerealiseerd in plaats van die van anderen.’

©SISKA VANDECASTEELE

In Geubels zag Quidé een ‘uitzonderlijk profiel’. ‘Als je hem één keer bezig had gezien, vergat je dat niet. Dat lag voor een stuk aan zijn stem en zijn houding, maar er was meer. Door zich als underdog op te stellen, wat bij zijn natuur aanleunt, kan hij juist goed prikken. En daar zit de humor. Het viel me vooral op hoeveel mensen het na de Comedy Cup over ‘Philippe Geubels van de Colruyt’ hadden. Later in het theater hoorde ik van programmatoren dat Philippe volk naar de zaal lokte dat ze nooit eerder over de vloer kregen, van kleine kinderen tot oudere mensen, van kravat tot overall.’

Geubels reageerde aanvankelijk sceptisch. ‘Philippe is van nature wantrouwig, hij is ook een doemdenker die overal gevaar ziet. Alles wat hem overkwam, was nieuw. Op zijn typisch relativerende manier vroeg hij zich af of zo’n manager wel nodig was, of dat niet eerder bij popsterren paste en wat hem dat zou kosten. Tegelijk vond hij het fijn dat iemand alles regelde. Ik denk dat hij ook opportuniteiten zag. Hij had alleen niet verwacht dat het zo snel zou gaan.’

In de backstage na een van zijn optredens schreef Quidé enkele doelstellingen op een blad: hij zag Philippe een aantal podia vullen met zijn eigen zaalshow, hij voorspelde mogelijkheden op tv. ‘Ik gaf mezelf een jaar om te verwezenlijken wat ik op papier had gezet, en ik zou het gratis doen. Op voorwaarde dat we zouden samenzitten als ik mijn doelen had gehaald. Na zeven maanden was het al zo ver.’

Fiftyfifty

Geubels had moeite met de snelle veranderingen en bleef tot enkele maanden na de Comedy Cup in de Colruyt werken. ‘Ik begon om zes uur ’s morgens in de frigo om op tijd op mijn optreden te geraken, en dat zes keer per week. Het heeft lang geduurd voor ik die job kon loslaten en tegen mezelf kon zeggen: ‘Komaan jongen, je werkt in de Colruyt. Het is niet alsof je een topjob bij Belgacom opzegt. Als het mislukt, kan je zo weer aan het werk. En dat denk ik, eerlijk waar, nog altijd.’

Quidé: ‘Philippe is erg gesteld op zekerheid, een gevoel dat deels wordt gevoed door zijn angsten. Stoppen bij Colruyt was een zware beslissing. Maar ik heb vrij snel met hem aan een plan gewerkt dat ervoor zorgt dat er een leven na de comedy is, voor als het ooit stopt of hij het beu raakt. Dat bepaalt hoe wij deze onderneming uitbouwen, waarvan Philippe participant is. Sindsdien is Philippe actiever betrokken bij de inhoudelijke beslissingen, terwijl hij zich in de eerste jaren beperkte tot: ja, nee of ja maar.’

Philippe is erg gesteld op zekerheid, een gevoel dat deels wordt gevoed door zijn angsten.
Johnny Quidé
Manager van Philippe Geubels

In 2010 richtten Geubels en Quidé een label op om in eigen beheer dvd’s met opnames van zaalshows uit te brengen, toen nog een lucratieve markt. Van zijn eerste show ‘Droog’ zijn meer dan 120.000 dvd’s verkocht. De meeste comedians gingen in zee met een verdeler, die 80 procent van de inkomsten opstreek. Geubels: ‘Ik vond dat zeer oneerlijk. Wij wilden ons systeem ook aanbieden aan andere comedians, volgens een fiftyfiftyverdeling. Dat was geen groot succes want zij zagen allemaal wat wij deden en begonnen het gewoon zelf te doen.’ (lacht)

Daarnaast werd het bedrijf Pretpraters geboren in de schoot van de Woestijnvis-deal, Geubels’ eerste exclusiviteitscontract in 2011. Quidé zocht niet alleen een creatieve maar ook een zakelijke partner, die mee in het bedrijf zou stappen. De bedoeling was - naast het piloteren van Geubels op tv - meer artiesten aan te trekken en fors uit te breiden naar Nederland.

Het zag er lang naar uit dat die partner Christian Van Thillo zou worden, eigenaar van de Persgroep en op dat moment aandeelhouder van de VMMA, die met zijn eigen geld in Pretpraters zou stappen. Het gezicht van Geubels zou dan aan VTM worden gekoppeld. Na maanden onderhandelen waren de partijen het zo goed als eens. Maar op het laatste nippertje begonnen Geubels en Quidé te twijfelen aan de creatieve limieten bij VTM, dat het destijds moest hebben van programma’s als ‘Mijn restaurant’ (jaargang 3), ‘Boer zkt. vrouw’ (seizoen 6) en een rist panelshows.

Daarop stapte Quidé naar Woestijnvis, dat Geubels na opgemerkte passages in ‘Man bijt hond’ en als deelnemer van ‘De slimste mens’ graag zag komen. Woestijnvis was toen ook de bevoorrechte partner van de VRT. ‘Het voordeel was dat we al een uitgewerkt plan klaar hadden. En daar kregen we wel bevredigende antwoorden op onze creatieve vragen.’ Het resultaat was dat Wouter Vandenhaute en Erik Watté 49 procent van de aandelen van Pretpraters kochten. Vorig jaar stapten ze weer uit het bedrijf.

Toch weer bang

De Woestijnvis-deal draaide anders uit dan verwacht. Door de plannen voor een eigen zender zat Geubels plots vast aan VIER in plaats van aan de VRT. ‘Dat had ook een voordeel’, zegt Quidé. ‘Het was voor Philippe veiliger te werken voor een nieuw medium met een rebelse aanpak, waar hij een van de belangrijke gezichten kon zijn. Veiliger dan - bij wijze van spreken - meteen de zondagavond op Eén te vullen. Maar van een creatief powerhouse veranderde Woestijnvis snel in een bedrijf dat zich vooral met zaken, adverteerders en regelgeving moest bezighouden.’

Ondertussen werd hard aan de weg getimmerd in Nederland, en ook daar gebeurde dat met een plan onder de arm. Er werd een Nederlandse vennootschap opgericht die artiesten ter plaatse vertegenwoordigt. Quidé bezocht al in 2009 de redactie van ‘De wereld draait door’, een van de populairste Nederlandse talkshows. Hij bestookte hen met clips van Geubels tot de komiek twee maanden later werd opgepikt. Geubels begon er ook te touren met zijn zaalshows. Tegen 2013 vulde hij de prestigieuze Carré in Amsterdam.

©SISKA VANDECASTEELE

In die periode werd het voor de komiek even allemaal te veel. Hij was in 2012 met documentairemaker Martin Heylen op een uitputtende reis door Afrika getrokken, had in de jury van ‘De slimste mens ter wereld’ gezeten. Hij toerde in Nederland en werkte tegelijk aan zijn eerste eigen programma, ‘Geubels en de Belgen’. ‘Het is de enige keer in mijn leven dat het allemaal te snel ging’, zegt Geubels.

‘Op een bepaald moment zat ik thuis in de zetel. Alleen al de gedachte dat ik naar Vilvoorde moest, voelde alsof ik naar de oorlog trok. Ik had geen kracht, kon niet slapen, kreeg pijn. Ook emotioneel was ik niet in orde. Ik ben met een therapeut gaan praten en sindsdien zoek ik de bevestiging meer bij mezelf. Ben ík tevreden? Heb ik alles gedaan om er iets goeds van te maken? Dat is veel belangrijker geworden. Want ik werkte niet alleen te veel, ik had ook last van onzekerheid. Je bent kwetsbaar als je op tv komt. En ik ben niet de beste mens om daarmee om te gaan. Als ‘Taboe’ straks begint, ben ik toch weer bang, ook al ben ik zo tevreden met het resultaat.’

Het is een doorslaggevend element geweest in de onderhandelingen. Geubels: ‘Eén kwam inhoudelijk met de interessantste voorstellen. Maar wat ik ook erg belangrijk vond, was tijd om een programma te maken. Dat is essentieel om er iets goeds van te maken, maar het is tegenwoordig niet evident.’

Ook dit keer werd, nadat de gesprekken met Woestijnvis op niets waren uitgedraaid, tot in een vergevorderd stadium met VTM gesproken. De commerciële zender bood financieel meer. Maar Geubels zegt nooit beslissingen te nemen voor het geld. Inhoudelijk praat hij mee, maar de laatste fase van de onderhandeling laat hij aan zijn manager. ‘Omdat ik te snel tevreden zou zijn. (lacht) Pas op, ik wil goed betaald worden. Maar het is beter dat iemand anders dat regelt. Toen ik in de Colruyt werkte, verdiende ik 1.220 euro netto op mijn hoogtepunt. Dat deed ik gewoon op. En dat doe ik eigenlijk nog altijd, het is gewoon meer.’

Lenzen en een pet

Wie op tv komt, kan niet meer ongemerkt over straat. En al zeker niet met een kop als die van Geubels. Met lenzen en een petje slaagt hij er soms in bijna anoniem te zijn. Maar hij mijdt drukke plaatsen, geeft hij toe.

©SISKA VANDECASTEELE

‘Op vakantie merk ik dat ik rechter ga lopen en meer rondkijk. Op de luchthaven voel ik me weer kleiner worden. Ik vind het leven in de spotlight niet altijd even plezant. Maar ik heb geleerd om te gaan met de bekendheid, en zie het als een deel van mijn werk. Je moet eigenlijk blij zijn dat mensen met je op de foto willen. Maar ik hoef echt niet per se op een podium of voor de camera te staan, hoe gek dat ook klinkt. Ik heb al een paar keer gedacht dat mijn leven toffer zou zijn als ik gewoon op een redactie zou werken.’

Zijn nieuwe carrière heeft Geubels wel een dure hobby opgeleverd: racen op het circuit. ‘Ik ben al mijn hele leven zot van auto’s, maar vroeger hield ik me daar ver van. Natuurlijk is het fantastisch dat ik nu kan racen. Maar word ik er supergelukkig van? Dat nu ook weer niet. Pas op, de ergste uitspraak die bestaat, is dat geld niet gelukkig maakt. Want dat is dus wel het geval, hè.’

Taboe’ is vanaf 21 januari te zien op Eén. Elke zondag om 20.30 uur.

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content