Advertentie

Het klatergouden tijdperk van Hollywood

Beeld uit de serie 'Hollywood' op Netflix. ©Netflix

Een handvol jonge acteurs, schrijvers en regisseurs droomt ervan door te breken in het Hollywood van de late jaren 1940. De onverdroten positieve Netflix-serie ‘Hollywood’ mengt filmhistorische feiten met melodramatische fictie en vraagt zich af ‘Wat als…’

'Een liefdesbrief aan het adres van het gouden tijdperk van Hollywood.' Zo noemt schrijver en producent Ryan Murphy zijn nieuwe miniserie. Murphy, die als tv-maker doorbrak met ‘Glee’ en daarna onder meer ‘Nip/Tuck’ en ‘American Horror Story’ produceerde, heeft altijd al een zwak gehad voor die klassieke periode uit de Amerikaanse filmgeschiedenis.

Die zogenaamde Golden Age bestreek grosso modo een halve eeuw, te beginnen met de eerste grote stille films. In theorie liep die periode tot de vroege jaren 60, maar de eerste barsten in het onaantastbare gouden pantser van het studiosysteem waren aan het eind van de jaren 40 al zichtbaar. En dat naoorlogse Amerika is precies wanneer de serie ‘Hollywood’ zich afspeelt.

Escortservice

De reeks dropt een tiental hoofdpersonages in de glamoureuze wereld van Tinseltown. Een paar van hen proberen het te maken als acteur, scenarist of regisseur, anderen staan al hoger in de pikorde. Meestal gaat het om fictieve figuren, maar Murphy strooit er gretig bekende namen doorheen. De serie grasduint door het echte Hollywood van dat moment en pikt er her en der historische feitjes en figuren uit.

‘Hollywood’ is een idealistische en revisionistische dagdroom die de vraag stelt hoe de wereld er had uitgezien als de Amerikaanse filmindustrie haar immense internationale invloed had uitgespeeld om verdraagzaamheid te prediken.

De manier waarop het personage van Roy Fitzgerald, die van zijn monsterlijke manager het pseudoniem Rock Hudson aangemeten krijgt, neergezet wordt, strookt bijvoorbeeld grotendeels met de werkelijkheid. Hudson was inderdaad geen acteergenie, verging van de zenuwen als hij voor de camera stond en had soms meer dan 30 takes nodig om een simpele zin te formuleren. Zijn manager Henry Willson was volgens de overlevering echt zo glibberig en gewetenloos als de serie hem afbeeldt.

Ook het personage van Anna May Wong, de eerste Chinees-Amerikaanse filmster die ten onder ging aan typecasting, is historisch. Net als Hattie McDaniel, de eerste zwarte actrice (of acteur) die een Oscar kreeg maar tijdens de prijsuitreiking niet tussen de Hollywoodvedetten mocht plaatsnemen. Zelfs het idee van een pompstation dat stiekem dienstdoet als mannelijke escortservice is uit het leven gegrepen, met een zekere Scotty Bowers als inspiratiebron voor de goedgeluimde uitbater Ernie.

Hypocrisie

Terwijl de serie de wederwaardigheden van de hoofdpersonages volgt, raakt ze ook allerlei thema’s aan die op dat moment in Hollywood speelden. De opkomst van het concurrerende medium televisie, de evolutie van acteren naar een meer naturalistische stijl, de verstrengeling van de entertainmentwereld en de politiek, de band met de georganiseerde misdaad, het komt allemaal aan bod en geeft het verhaal een aanlokkelijke historische rijkdom.

HOLLYWOOD | Official Trailer | Netflix

Murphy richt zijn pijlen echter vooral op de verschillende vormen van machtsmisbruik, repressie en hypocrisie die gangbaar waren (en zijn) in de filmindustrie. Antisemitisme, homofobie, racisme, seksisme, agisme, het klinkt bekend in de oren. Daar ligt uiteindelijk ook de kern van de serie. ‘Hollywood’ is een idealistische en revisionistische dagdroom die de vraag stelt hoe de wereld er had uitgezien als de Amerikaanse filmindustrie haar immense internationale invloed had uitgespeeld om verdraagzaamheid te prediken.

Wat als Hollywood zijn voorbeeldfunctie had gebruikt om echte kansen te geven aan mensen die vanwege hun origine, geslacht, huidskleur, seksuele voorkeur of leeftijd nauwelijks aan de bak kwamen?

Optimistisch

De serie ‘Hollywood’ stapt met opgeheven hoofd, de borst vooruit en stralend van optimisme over het scherm. Er valt ook weinig in te brengen tegen Murphy’s ambities, ware het niet dat hij zich soms laat verleiden tot weinig subtiel melodrama. De serie werkt het best als Murphy zijn pamfletten en megafoons opzijlegt en zijn personages de ruimte gunt om zichzelf te zijn. ‘Hollywood’ is een entertainende en licht verteerbare introductie tot een sleuteltijdperk in de Hollywoodgeschiedenis.

Maar je kunt je niet van de indruk ontdoen dat er (veel) meer inzat. Misschien dat Murphy in het geplande tweede seizoen, dat zich naar verluidt in de jaren 60 afspeelt, meer bedachtzaamheid aan de dag zal leggen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud